Johan St. 📸🥾

Eind februari 2026 richting Assen gereden in gezelschap van mijn wandelmaat. Bedoeling was om oostelijk van het recreatiepark Pittelo een parkeerplaats zien te vinden en dat bleek achteraf heel makkelijk, want langs de Wethouder Bergerweg zijn vele parkeervakken. Vanaf daar het park ingelopen richting de uitkijktoren. Verderop door Ter Aard gelopen en daarna rechtsaf richting Zeijen. Onder Zeijen ging het weer rechtsaf richting het noordelijk gedeelte van Assen en daar aangekomen bij de Mc Donalds een bakje koffie genomen. Hierna ging het verder richting het Havenkanaal. Langs het Havenkanaal ging het nu via een vlonderpad bij Poepjeshemel naar het Amelterbos. Daarna via landgoed Valkenstijn naar het centrum om in het Grandcafe iets te nuttigen. Na deze nuttiging nog over de markt gelopen en toen richting Johan Willem Frisokazerne en vanaf daar weer naar onze startlokatie. In het begin was het een droge wandeldag, maar naarmate we verder kwamen is het steeds wat natter geworden en toen we bij de auto aankwamen begon het hard te waaien en te regenen. Dus wel mazzel, dat we na meerdere keren pauzes vroeg zijn begonnen.

Deze zaterdag 14 februari 2026 maar eens dicht bij huis gebleven en richting Groningen gereden. Auto kan gratis worden geparkeerd op een P+R terrein (naast Van der Valk Hotel) bij Hoogkerk en vanaf daar vertrokken. Eerst ging het richting Stadspark Groningen. Een prachtig park met mooie wandelpaden, vijfers en Schotse Hooglanders. Hierna ging het richting het oude Suikerunieterrein in Groningen. Deze wordt nu omgetoverd met terrassen, eten, muziek en evenementen. Zie ook hiervoor www.suikerterrein.nl Via een loopbrug kwam ik weer buiten dit terrein en ging het verder. Eerst door het Westpark en even verderop Het Roege Bos waar een leuk vlonderpad ligt. Uit Het Roege Bos kwam ik bij De MerodeCraft. Een mooi en heel apart woongebied aan het water. Na 13 kilometer wandelen kwam ik aan in Leegkerk; een gehucht met een kerk en een aantal woningen. Daar doorheen gelopen ging het nu naar Hoogkerk. In de verte zie je dan Suikerfabriek Cosun in Hoogkerk. Een groot bedrijf waar de suikerbieten worden verwerkt. In Hoogkerk nog een aantal foto’s gemaakt en via het Julianapark ging het nu naar Peizermade. Ook Peizermade, welke naast de Onlanden ligt, is een prachtig natuurgebied met mooie paden en veel vogels. Echt een leuke wandeldag met prachtig wandelweer. Hoop dat dit zo blijft.

Na een lange pauze maar weer eens gaan wandelen, want wandelvereniging Bargermarke uit Emmen had op zaterdag 17 januari 2026 een mooie route uitgezet rondom Odoorn. Met twee wandelmaten richting Odoorn, waar ik begin 2025 de 30 km heb gelopen. Wandelmaten wilden geen 30 km, maar wel de 20 km gaan wandelen. Dus ging het vanuit de Oringer Marke. eerst door Odoorn en via Kabouterbos richting het Hunzebos. Prachtige mooi natuurgebied. Hierna ging het via de hondsrug naar Valthe, waar we een pauze hadden in “Ons Dorphuis Valthe”. Daarna ging het verder richting het Valtherbos. In dit bos nog een onderduikershol uit de jaren 40 tegengekomen. Ook heb ik al vele hunebedden gezien, ook tijdens deze wandeltocht nog een viertal hunebedden gezien. Dat waren D31, D35, D36 en D36. Een geslaagde wandeldag met prachtig wandelweer.

Op deze miezerige zaterdag, 20 december 2025 weer eens richting Duitsland. Al op vele plekken in Ostfriesland geweest, maar met kerstdagen in het vooruitzicht nog nooit in Aurich. Mijn wandelmaat was na een val ook weer terug en doet het wat rustig aan, maar was blij om er weer bij te zijn. In Aurich aangekomen moest ik even zoeken waar ik de auto kon parkeren, want waar ik wilde parkeren kon maximaal 3 uur. Bij de stadhaven van Aurich eindelijk iets gevonden en vanaf daar gingen we eerst richting Kirchdorf en daarna richting Popens (een staddeel van Aurich). Op pad via het Schoolpad naar het Sandhorster Wald kwamen we langs een zijstraat (Im Hook) en zagen we een aantal prachtige beelden van metaal. De ene moest een Steenbok zijn en het ander dier een Adelaar. Zoiets had ik zelf nog nooit gezien, maar echt schitterend gemaakt. Aangekomen in het Sandhorster Wald ging het verder en kwamen we langs gebieden die verwijzen naar de jaren 40-45. Op de begraafplaats van Aurich staat een Mausoleum van het geslacht Cirksena’s. Cirksena is een Oost-Fries geslacht dat zijn wortels heeft in Greetsiel. Leden van het geslacht hebben een grote rol gespeeld in de geschiedenis van Oost-Friesland. De Cirksena's brachten het tot graaf, later rijksvorst in het Heilige Roomse Rijk. Hun streven om geheel Friesland onder hun gezag te brengen bleek uiteindelijk te hoog gegrepen. In het centrum kwamen we bij Kerstmarkt aan met de vele kraampjes. Hier een pauze ingelast en wat lekkers gegeten, want keuze is er genoeg. Hierna nog richting het oude Aurich, waar je historische gebouwen kunt aanschouwen, zoals b.v. Kasteel van Aurich, Marstall, Lambertikerk, Sankt Ludgerus en een schitterende Landschaftshaus. Deze wandeldag zou 26 km lang zijn, maar door het grijze weer hebben we deze maar ingekort tussen 20 en 21 kilometer. Nu waren we tenminste weer met daglicht thuis. Al met al genoten van deze wandeldag al hielp het weer niet echt mee.

Zaterdag, 13 december ging het weer naar Noordwolde. Een aantal maanden terug hier ook geweest bij een georganiseerde tocht, maar toen ging het richting Frederiksoord. Deze keer een route uitgezet richting Oldeberkoop. Een afwisseling van wegen en bospaden. Auto kon ik parkeren bij de Protestantse kerk en vanaf daar ging het richting het centrum. Hierna ging het toen richting De Hoeve en buiten De Hoeve heb je een prachtig natuurgebied met een prachtige witte loopbrug en daarna loop je langs “Tjasker De Hoeve”. Deze poldermolen is een gemeentelijk monument. Verderop kwam ik aan in het dorp Nijeholtpade. Hier heb je de Nicolaaskerk en via een graspad aldaar ging het via bospaden richting het Bindersbos; hier moet je uitkijken welk pad je gaat nemen, want een aantal plekken zijn daar onbegaanbaar. De Wolvegasterweg zou ik mijden, want geen fietspad te bekennen en toch wel een drukke weg om daar te gaan wandelen. Je mag er wandelen, maar had ik dit vooraf geweten, dan had ik een ander pad gekozen. In Oldeberkoop aangekomen krijg je mooie panden te zien en aan de rand heb je het Koepelbos met mooie paden en bezienswaardigheden. Daarna kwam ik aan bij een gebied, met een waarschuwing “dit is een kwetsbaar gebied”. Drassig gebied en uitkijken waar je gaat lopen, want je stapt zo in een plas water. Hierna kwam ik weer in een bosrijk gebied en nog een paar kilometer en ik was weer op mijn startplek. Wel enkele moeilijke passages heb ik deze dag gehad, maar wel weer een leuke wandeldag.

Zaterdag, 29 november ging het naar Jubbega, waar de FLAL een georganiseerde wandeltocht had uitgezet. De start was bij MFG Kompenije en eerst via de weg en later via smalle zandpaden en boswegen ging het richting de brug over de Tjonger. Even later lopen we richting Delleboersterheid en lopen we langs de Catspoele, blijkbaar een verzamelplaats van vele soorten libellen. De Deleboersterheide is een prachtig natuurgebied met droge en natte gebieden. Ook kwamen we hier een paardenras tegen; denk Konikpaarden, want ben niet zo thuis in het paardenras. Even verderop kwamen we ook nog een plaggenhut tegen en deze waren vroeger het meest in arme gebieden te vinden. Ze waren eeuwenlang in gebruik als onderkomens voor arme veenarbeiders. We liepen nu verder en gingen nu richting Nijerberkoop, waarbij we bij restaurant Boszicht een korte pauze hadden. Vanaf Boszicht ging het nu langs begraafplaats Nijerberkoop. Later kwamen we langs een waterrijk gebied (Diakonievene) en langs de Tsjonger ging het terug richting Jubbega. Een door de FLAL goed georganiseerde wandeldag.

Zaterdag de 22e november naar Dronryp gereden. Gelukkig is het eens droog in een weekend. Wel koud in de vroege uren en ook glad bij de weg, maar de blijdschap overheerst weer eens om een wandeltocht te gaan doen. Auto kon ik kwijt bij de supermarkt in Dronryp en vandaar ging het richting Franeker. Eerst via de kerk richting snelweg. Daar aangekomen kwam ik een prachtig bouwwerk tegen, Huize Schatzenburg. Dit landhuis ligt aan de rand van Dronryp als je richting het dorpje Skingen loopt. Tijdens deze tocht meerdere dorpjes met hun kerkjes doorgekomen, zoals Peins, Schalsum en Zweins. Eenmaal in Franeker aangekomen eerst richting het Franeker bos en daarna richting centrum. Je ziet direct, dat het een rijke historie heeft. Prachtige architectuur met talloze bezienswaardigheden, zoals het Planetarium Eise Eisinga, Museum Martena, Stadhuis Franeker, Martinekerk enz. en daarnaast de vele grachten door deze plaats. Na hier lange tijd te hebben rondgelopen, maar eens kijken wat de terugweg nog te bieden heeft. Over een smalle rustige landweg nu richting Zweins en daar had ik een niet prettige ontmoeting met een blaffende hond die op mij af kwam rennen. Had wel een muilkorf om zijn kop, maar niet om zijn bek. Wel wat beangstigend, maar eigenaar gaf aan dat de hond echt niet zal bijten. Waarom dan een muilkorf vraag ik mij af. Al met al goed afgelopen en kan toch terugzien op een heerlijke wandeldag.

Mijn wandeldag van zaterdag maar verplaatst naar de zondag, want 2 november 2025 zou het een droge dag worden en loop liever bij droog dan bij nat weer. Uren regenachtig weer is niet mijn ding. Dit keer weer eens richting Diever, want het zuidelijke deel had ik al gelopen, maar ten noorden van Diever nog nooit. De auto kon ik kwijt op een parkeerplaats tegenover Brasserie Puur in Diever en vanaf daar gestart met deze uitgezette wandeltocht. Na het passeren van hunebed D52 het bos ingelopen van Nationaal Park Drents-Friese Wold. Prachtige paden, want al deze paden waren prima beloopbaar na de gevallen regen van zaterdag. Ook werd ik tijdens deze wandeltocht vaak herinnerd aan de gruwelijkheden van de 2e wereldoorlog, want kwam tijdens deze tocht een aantal lokale herdenkingsplekken tegen. Na een prachtig heide-gebied te hebben doorgelopen kwam ik uit bij de Tilgrup vallei. Je vindt hier dichte bossen met torenhoge naaldbomen en smalle paadjes. Met plankenpaden en avontuurlijke overstapjes is het leuk en uitdagend, want de natuur mag hier blijkbaar zijn gang gaan. Kijk niet gek op als je over een omgevallen boomstam moet klimmen, want ik kwam een boomstam tegen die onmogelijk te beklimmen was en over het gehele gebied ligt er hout op de grond. Bij deze boomstam moest ik mij via een omweg een weg banen door struiken en takken, zodat ik wel op mijn route bleef. Leek wel wat op een survival tocht. Hierna ging het verder richting Doldersum en na 15 km kwam ik aan bij restaurant Grenzeloos in Doldersum. Hier een hapje en drankje genomen en weer verder. Na 20 km kwam ik ook een kudde van 30 zwarte Galloways met kalveren tegen en deze liepen net daar, waar ik ook langs moest. Keken mij met een blik aan, van wat doe jij hier. Toen toch maar besloten te keren, om een ander pad te gaan zoeken, wat ook is gelukt. Nog een aantal kilometers door Diever en ik had weer een geslaagde wandeldag achter mij.

Op zaterdag 18 oktober 2025 ging het naar Garyp in Friesland. De FLAL begon hier voor het nieuwe seizoen 2025 – 2026 met zijn eerste wandeltocht. Vanuit ‘It Geahûs in Garyp ging het eerst via De Alde Feanen en buurtschap Uiteinde richting Oudega. In Oudega bij “De Huskeamer” hadden we hier na 10 kilometer onze eerste pauze met koffie en gebak. Daarna ging het verder en langs de St. Agathakerk en jachthaven Alddjip ging het nu richting Nationaal Park De Alde Feanen. De Alde Feanen is zeer gevarieerd. Het nationaal park heeft een oppervlakte van bijna 4.000 ha. Het is hiermee het grootste aaneengesloten natuurgebied op het vasteland van de provincie Friesland. Het is een natuurgebied met een rijke historie, een gebied ook van internationale betekenis. Er broeden meer dan honderd verschillende soorten vogels. In de winter pleisteren in het gebied grote aantallen ganzen, eenden en steltlopers. Op 26 april 2006 werd het gebied officieel aangewezen als twintigste Nationaal Park van Nederland. Verderop in dit natuurgebied ligt Earnewald. Dit is een watersportdorp in het hart van dit park en was vroeger voornamelijk een dorp van vissers, schippers, boeren en rietsnijders. Tegenwoordig is het dorp erg geliefd bij watersporters, maar dat zie je ook terug aan de vele verschillende vaartuigen die aan de oevers liggen. Bij Annage in Earnewald aan het water hadden we onze laatste pauze. Dit ligt tegenover het vakantiepark It Wiid. Dit wordt omringd door prachtige meren en een schitterend natuurgebied. Op de terugweg kregen we nog een klein gedeelte van dit natuurgebied De Alde Feanen te zien. Bij het verlaten van dit natuurgebied was het nog een paar kilometer en hadden we weer een schitterende wandeldag achter de rug.

Zaterdag 11 oktober 2025 weer eens richting Leeuwarden, waar ik maanden hiervoor ook ben geweest. Nu eens gestart in de nabijheid van het Leeuwarder bos en eerst door het bos en van daaruit zuidwaarts richting het centrum. Nu ben ik niet in het centrum geweest, maar ben langs de algemene begraafplaats richting Marsum gelopen. Bij het binnenlopen kwam ik langs het Poptagasthuis, Een prachtig bouwwerk, welke in 1711 is gebouwd voor ouden van dagen. Even verderop heb je Heringastate (ook wel Popta-slot genoemd). Deze was door bomen en bladeren helaas slecht zichtbaar. Over smalle paden door een prachtig open landschap verder ben ik nog langs de plaatsen Ingelum en Bitgummole gelopen. Na Bitgummole moest ik nu richting Stiens en dit stuk is het minste van deze route, want is ongeveer 4 km, maar na elk begin komt ook weer een eind. Het is geen drukke weg, maar er lijkt geen einde aan te komen. Ten zuiden van Stiens aangekomen ging het nu richting Martenastate in Cornjum. Rond 1400 woonde Sytze Martena hier al. In de eeuwen die volgden, bleef het slot in het bezit van de Martena’s. De laatste adellijke bewoner was jonkheer Duco Martena van Burmania Vegilin van Claerbergen, overleden op 28 december 1894. Verderop kwam ik nog in Jelsum en daar was ook een state gevestigd, n.l. Dekemastate. Werderom een prachtig bouwwerk. De Dekemastate is vernoemd naar het geslacht Dekema, met Hette van Dekema (ca. 1481-1522) als eerste bewoner. Nu was het nog een kort stukje lopen en daarbij kwam ik nog langs een prachtige oude boerderij. Later zag ik, dat de familie die hier woonde een hondenras fokte met de naam “Hovawart”. Kende dit ras niet, maar een foto zegt blijkbaar meer als de naam. Deze prachtige hond weleens vaker gezien. Al met al veel gezien deze dag. Echt de moeite waard!