Anneke 🇳🇱

Vandaag eindelijk een zonnige dag in het Noorden. Na een periode van grijs weer met miezer of regen, sneeuw en ijs grijpen we de gelegenheid met beide handen 🤗 aan om verder te wandelen op het Groot Frieslandpad. Vandaag is het Valentijnsdag, de dag van de liefde. Misschien een dag dat vanuit commercieel oogpunt de laatste 30 jaar groot is geworden, maar vandaag kan natuurlijk ook gewoon de liefde voor het wandelen, het prachtige afwisselende landschap en vriendschappen gevierd worden. In India opperde men zelfs een paar jaar geleden om geen Valentijn meer te vieren maar een koeknuffeldag. Dat lijkt me wel wat. Het vieren van het wandelen door prachtig landschap op deze zonnige dag gaat vanzelf. De etappe start pal aan de oever van de rivier de Hunze in het Hunzedal. 30 jaar geleden stelden verschillende partijen het plan op de rivier de Hunze weer z'n natuurlijke loop te laten krijgen en de natuur van het Hunzedal te herstellen. Uit liefde voor de natuur. Maar ook vanwege de uitdagingen die de natuur ons geeft. Nu fungeert het Hunzedal als waterbergingsreservoir zodat we in het Noorden in natte perioden de voeten droger kunnen houden. En is er prachtige natuur voor terug gekomen. Na een paar km dient het volgende pareltje zich aan. De Hondsrug. Nadat we brinkdorp Annen en de N34 zijn gepasseerd lopen we dit gevarieerde bos- en heidegebied in. Met het bijzondere Strubben-Kniphorstbosch. Daar pauzeren we even voor de lunch. Op een bankje. Uit de wind en met het gezicht in de zon. Heerlijk! 🥰 Even later stuiten we op een kleine kudde heidekoeien. Ze lijken op gewone bonte melkkoeien maar heidekoeien zijn wat kleiner en steviger en liggen lekker in het gras te herkauwen. Wordt het vandaag dan toch een koeknuffeldag? In de verte zien we ook een kudde Drentse heideschapen. We laten de beesten voor wat ze zijn en lopen verder richting Schipborg. Rondom Schipborg is het opeens best druk. Wandelaars, honden, gezinnen. Velen trekken erop uit vandaag 👍☀️ Na het passeren van restaurant De Drentsche Aa en het Schipborgsche Diep slaan we een graspad in en volgt weer een mooi stuk. Op een gegeven moment is het er flink drassig...we houden de voeten vandaag gelukkig droog maar bij hevige regenval wordt dat daar vast een uitdaging...😅 Het laatste gedeelte van de etappe gaat rondom Tynaarlo. Met een prachtig uitzicht op Natuurbad Tynaarlo. Mooi geïsoleerd gelegen en ongeveer 100 jaar geleden ontstaan door zandafgraving ten behoeve van de aanleg van de spoorlijn Groningen - Assen. De inwoners hebben dit Natuurbad aangekocht en is alleen toegankelijk voor de inwoners van het dorp Tynaarlo en hun gasten. De etappe eindigt bij de carpoolplaats langs de A28 even buiten Tynaarlo. Een heerlijke en gezellige dag was het met Pien en Henke! Volgende keer richting Norg!

Na code oranje en gisteren zelfs code rood kleurt de provincie Groningen en Drenthe vandaag weer geel. Hoog tijd voor een boswandeling in de provincie Drenthe. Buiten kleurt het landschap nog steeds op veel plekken wit. Het blijft een prachtig gezicht! Lekker fris was het ook. Dus goed inpakken, maar daar raken we zo langzamerhand al aan gewend. Trage Tochten zijn wandelroutes over zoveel mogelijk onverharde paden, dwars door mooie natuur. Lekker traag struinen. Dat gold zeker voor vandaag. Het lopen soms een behoorlijke uitdaging over krakend bevroren sneeuw. Hier en daar spekglad op plekken waar al veel gelopen is. Maar even later ook weer verend stappen over dikke pakketten felgroen mos. Het is een afwisselende route door gevarieerd bos met beuken, berken en immense sparren en dennen. Verder over heideveld het Schapenpark. Dit keer geen schaap gezien. Wel pony's. Vanwege de loodgrijze lucht een klein wereldje en zelfs een beetje mysterieus. Heerlijke middag! Start en finish bij mooi gelegen Theehuis Poolshoogte.

Berekoud in Bad Nieuweschans. Maar goed ingepakt was de wandeling prima te doen. Het Ommetje start bij het station van Bad Nieuweschans. En gaat via Oudezijl. Een buurtschap dicht gelegen tegen Bad Nieuweschans. Eeuwen geleden, in 1670, werd bij Oudezijl een sluis aangelegd. Maar al snel werd het noordelijk gelegen land ingepolderd en werd wat noordelijker een nieuwe sluis gebouwd: de Statenzijl. De sluis van 1670 stond vanaf dat moment in de volksmond bekend als oude sluis. Deze oude sluis is al lang en breed afgebroken maar de naam van het buurtschap, die is tot op heden blijven bestaan. Afwisselend klein ommetje in de rust en stilte van het Oost-Groningse polderplatteland. Ook leuk om op de fiets de omgeving te ontdekken en verder naar het noorden te fietsen langs de Westerwoldse Aa naar Nieuwe Statenzijl: naar vogelkijkhut de Kiekkaaste en het nieuwe sluizencomplex gelegen aan de Dollard. Er is daar ook een pop-up koffietentje Bakje Doen met een vleugje kunst. Leuke plek. Ook in de winter.

Derde en laatste dag van de 3daagse wandeltrip in Zuid-Limburg. Vandaag voert de route eerst van B&B Hoeve Meschermolen naar station Eijsden waar we de trein nemen naar Maastricht. Een kort ritje waarna we onze benen weer in beweging mogen zetten. Een prachtige afwisselende rondwandeling volgt. Door de stad Maastricht voorbij de Maas gaat de route veel door stadsparken langs het riviertje de Jeker. Maar al snel loop je het Jekerdal uit, de heuvels in, over de Cannerberg. Met uitzichten en doorkijkjes. En lopen we België in en schampen het Waalse dorp Kanne. Hoogtepunt van deze wandeling is toch wel de Sint-Pietersberg en de ENCI-groeve. Een voormalige kalksteengroeve. Tegenwoordig een natuurgebied in bezit van Natuurmonumenten waar de oude fabrieksgebouwen nog steeds overeind staan. Een mooi wandelgebied. Waar je ogen te kort komt. De laatste km's voeren weer door Maastricht. Door leuke pittoreske straatjes met de Basiliek van Onze Lieve Vrouwe en via de Sint Servaasbrug over de Maas terug naar het station. Waar de stokken weer worden ingeschoven en weggeborgen worden voor een volgende keer. Wederom genoten van deze heerlijke, schitterende wandeldag! En nu weer op naar het Hoge Noorden...🚂 NS-wandeling op 2 punten aangepast: via de Cannerberg met klimmetje over smal bospaadje i.p.v. beneden langs over de verharde weg en door de ENCI-groeve i.p.v. er omheen.

Vanochtend om 9.30 begonnen aan de wandeling en om 17.45 kwamen we aan bij de volgende overnachtingsplek. Het was een prachtige route. In het begin van de ochtend zagen we nog een ijslaag op de velden maar als snel verween dat door de warmte van de zon. Weer een leuke en gezellige wandeldag! Morgen nog een rondje vanuit Maastricht en dan met de trein terug naar huis.

Na een voorspoedige treinreis van het Hoge Noorden naar het Diepe Zuiden komen we aan op een zonnig Valkenburgs station. Startpunt van een driedaagse wandeltrip. We hebben er zin in en schuiven al snel de wandelstokken uit om de eerste heuvel te beklimmen. De Heunsberg. Een pittig klimmetje. Met bovenop een kasteelruine. En links en rechts de bekende Limburgse mergelgrotten. We passeren een modern attractiepark met rodelbaan en voor de liefhebber is er een kabelbaan. Voor ieder wat wils. Modern gemixt met historie. Na het verlaten van Valkenburg wandelen we al snel de natuur in. Richting Gulpen. Het pad gaat op en neer, door bos, afgewisseld met prachtige weidse uitzichten. Lekker stappend over brede landwegen en mooie holle wegen. Het weer zonnig en de hemel staalblauw. We boffen met dit aangename winters wandelweer. Na 11 km lopen we Gulpen binnen. Ons eindpunt van vandaag. Morgen verder richting Mesch!

Een hele dag buiten aan de wandel. Heerlijk was het! Start bij de Heemtuin (Muntendam) met z'n bijzondere bomen. Vervolgens lopen we langs de flanken van Veendam via golfclub de Compagnie met een korte pauze in de brasserie en weer verder dwars door recreatiegebied Borgerswold. Dan verlaten we de bewoonde wereld en stappen we door de weidse landerijen van de Groningse Veenkoloniën. Tot aan lintdorp Annerveenschekanaal. Spontaan worden we gewezen op Koffie en Theehuisje Aignwies. Gevestigd in een bijzonder gebouw. Een rijksmonument en voormalige hervormde kerk en pastorie. Tevens dagbestedingslocatie. Een leuke plek! Als we de rivier de Hunze naderen zien we al snel de eerste tekenen dat de bever hier volop aanwezig is: keurig afgeknaagde takken. Het houthakken dat kunnen ze als de beste. Op verschillende bomen zien we duidelijk tandafdrukken, houtsnippers verspreid over de grond, loopsporen uit het water en andere beversporen. De bever niet in levende lijve gezien. Maar een prachtig stukje volgt door natuurgebied De Duunsche Landen. Tevens waterwingebied van Waterleidingsmaatschappij Drenthe waar we een kwelwaterbuis passeren en op dit moment het water met kracht omhoog spuit. Zou het water drinkbaar zijn vroegen we ons af? Of toch maar beter even koken? We verlaten het Hunzedal en naderen het einde van deze etappe. Veel te snel. Nog uren had ik door kunnen lopen. Of misschien ben ik nu wat te enthousiast. Maar de etappe eindigt toch echt in brinkdorp Annen " het leukste dorp van Drenthe". Een heerlijke dag! Gezellig met Kim!

Wat een prachtige dag voor een nieuwjaarswandeling!!!

Last minute besloten een dagje te wandelen in Drenthe op het Drenthepad. Een juiste beslissing: de route was prachtig en het weer idem dito! 😍 Het pad meandert vandaag door de mooiere (mooiste? 😊) bossen van Drenthe. Door boswachterij Schoonloo - tegenwoordig boswachterij Hart van Drenthe - en het Elperstroomgebied. Verrassend hoe kleurrijk het bos in de winter is. Het zonlicht helpt zéker een handje mee. Na het oversteken van de doorgaande weg beland je in boswachterij Grolloo. Tegenwoordig ook deeluitmakend van boswachterij Hart van Drenthe. Hier is iets meer recreatie. En het pad gaat wat meer rechttoe rechtaan maar het bos is niet minder mooi. Loofbomen en joekels van naaldbomen wisselen elkaar af. Hier en daar piept sprookjesachtig zonlicht tussen de hoge rechte stammen door. Met felgroen mos op de bodem. Heerlijk wandelen zo. En rondom volop fluitende meesjes en vinkjes. Mooie vennen ook. En heidevelden. Langs (en op) uitkijktoren Holmers - Halkenbroek waar het fietspad is afgesloten vanwege enthousaiste bevers die er huishouden. En gaat het pad verder rondom het stroomgebied van het Amerdiep en langs radiosterrenwacht Westerbork met een aantal reuzen van telescopen. Plotseling verlaat het pad het bos en kom je op een open terrein: Herinneringscentrum Kamp Westerbork. Met het indrukwekkende monument van 102.000 stenen op de voormalige apelplaats. De woning van de kampcommandant. En de restanten van de oude spoorlijn met z'n omgebogen rails. Een indrukwekkende plek dat nooit went en nooit mag worden vergeten. Ook de laatste km's van de route naar het eindpunt herinneren aan het gruwel wat zich toen heeft afgespeeld. Waar langs het pad palen met bordjes elk vertrokken transport weergeven. Een afwisselende dag. In meerdere opzichten.