Een prachtige herstart door het Zuid-Limburgse heuvelland! 🥾🌿

Na een tijdje was het vandaag eindelijk weer zover met een wandeling van wat meer formaat. Sterker nog was dit mijn eerste langere afstand sinds 24 mei. Normaal gesproken maken we iedere maand zo’n 10 tot 12 wandelingen maar afgelopen juni bleef de teller steken op slechts vier. Dat voelde eerlijk gezegd best teleurstellend zeker als je net als ik graag nieuwe plekken ontdekt en zoveel mogelijk buiten bent.
De reden was gelukkig niet dat de motivatie weg was maar vooral omdat we bijna drie weken zonder auto zaten. Daardoor vielen veel wandelplannen letterlijk in het water. Uiteindelijk is de auto gelukkig weer gerepareerd. De reparatie duurde wat langer dan gehoopt maar het belangrijkste is dat hij weer rijdt en dat het vakwerk goed is uitgevoerd. Dat betekent ook dat de vrijheid om weer nieuwe gebieden te ontdekken eindelijk terug is.
Toch merk je dat je na zo’n periode weer even in je wandelritme moet komen. De afgelopen weken hebben Naomi en ik vooral kortere wandelingen van ongeveer zes kilometer gemaakt. Ook die routes waren mooi en gezellig om samen te lopen maar ergens begon ik de langere afstanden en de uitdaging toch echt te missen. Juist daarom besloot ik vandaag weer eens een route te kiezen die net wat meer van me vroeg.
Er staan inmiddels behoorlijk wat geplande wandelroutes op mijn lijst die ik nog wil ontdekken. Door de afgelopen periode ben ik daar flink op achter geraakt. Nu de mogelijkheid er weer is wil ik die routes langzaam maar zeker gaan inhalen. Natuurlijk zonder te overhaasten want ook conditie bouw je stap voor stap weer op. Deze route leek daarvoor perfect juist niet te ver weg een mooie gemiddelde afstand en voldoende hoogteverschillen om weer even lekker aan het werk te worden gezet.
We begonnen vanochtend al vroeg. Om half acht zette ik de eerste stappen en iets na elf uur stonden we weer bij het eindpunt. Vroeg vertrekken heeft altijd iets bijzonders. De wereld is nog rustig de lucht voelt fris aan en langzaam zie je de natuur ontwaken. Dat maakt een wandeling voor mij extra bijzonder.
De route stelde me onderweg zeker op de proef. Ondanks dat de afstand goed te doen was merkte ik dat het nog niet eenvoudig was om een constant tempo vast te houden. Ook liep ik op een paar punten een afslag voorbij waardoor ik ongemerkt iets verder doorliep dan de bedoeling was. Dat hoort er eigenlijk ook wel een beetje bij. Na een periode waarin je minder vaak op pad bent geweest moet je weer wennen aan scherp navigeren. Dit is precies wat opbouwen betekent.
Wat onderweg direct opviel waren de vele wegwerkhuisjes. Deze huisjes maken al eeuwenlang deel uit van het Limburgse landschap en werden vroeger gebouwd als plek voor een moment van bezinning gebed of om bescherming te vragen voor reizigers.
Daarnaast kwam ik ook veel campings tegen. Dat zegt eigenlijk alles over deze prachtige omgeving. Zuid-Limburg trekt ieder jaar veel vakantiegangers die willen genieten van de heuvels de rust en de natuur. Ik kan me goed voorstellen dat mensen hier graag een paar dagen verblijven 😊 Een ander bijzonder stuk van de route liep langs een grote golfbaan. Zo’n perfect onderhouden landschap vormt een mooi contrast met de wilde natuur eromheen. Golf lijkt misschien een rustige sport maar schijn bedriegt. Achter iedere slag zit techniek concentratie en geduld. Het vraagt precisie en controle eigenschappen die eigenlijk ook tijdens het wandelen goed van pas komen wanneer je lange afstanden loopt. En natuurlijk waren daar weer de heuvels. Misschien wel het onderdeel dat ik het meeste had gemist. Waar veel mensen tegen een klim opzien krijg ik er juist energie van. De Limburgse bergen geven een wandeling karakter en maken iedere beklimming net weer anders. Tot mijn eigen verrassing gingen de stijgingen vandaag zonder veel moeite. Dat bevestigt opnieuw dat bergop wandelen echt iets is waar ik enorm van geniet. Onderweg kon ik ook meteen mijn nieuwe iPhone 17 Pro Max goed uitproberen. Vooral de zoomcamera heeft me positief verrast. De kwaliteit is erg netjes en levert mooie foto’s op van details die je normaal lastig vastlegt. Persoonlijk vind ik dat Samsung op het gebied van zoom nog steeds net een stapje verder is maar deze iPhone doet absoluut uitstekend zijn werk en zal tijdens toekomstige wandelingen zeker vaak gebruikt worden.
Vandaag voelde als een nieuw begin. Nog niet helemaal terug op het niveau waarop ik normaal mijn wandelingen maak maar wel een belangrijke stap in de goede richting. Het belangrijkste is dat we weer onderweg zijn opnieuw mooie plekken ontdekken en langzaam maar zeker het oude ritme terugvinden. Iedere wandeling brengt ons weer een stukje dichter bij dat vertrouwde gevoel.
Ik kijk nu alweer uit naar de volgende route en hoop de komende weken steeds meer van mijn geplande wandelingen af te kunnen vinken. Stap voor stap bouwen we weer op genieten we van de natuur en blijven we ontdekken waar de mooiste paden ons naartoe brengen.

Ik wens al mijn mede-wandelaars een hele fijne zondag toe. Geniet van iedere stap die je zet waar je ook wandelt en hopelijk tot de volgende ontdekking! 🥾🌿