Wandelwoman 🥾🎒🚶🏼‍♀️

Maart: zin in in uitwaaien, baltsende weidevogels en drama van Hollandse wolkenluchten dus verrekijker en thermoskannetje thee in de rugzak en naar de polders rond IJsselstein. Route betreft een Trage Tocht, maar bleek ook het klompenpad het Eendenkooienpad. Omdat in het Groene Hart de oprukkende bebouwing van Vinex-wijken met kasten van huizen (echt, ik snap het ruimtegebrek in Nederland wel). nooit ver weg is, had dit een 4-sterren wandeling kunnen worden, maar het werden er 5! De prachtige Tiendkaden, het weidse landschap, de rennende hazen achtervolgd door het lichtspel van aanrollende wolken, de stilte en de afwisseling op de route, vormden een perfect decor voor wat ik allemaal door mijn goedkope verrekijker zag! Baltsende kievieten.. geweldig! En doordat je ze door een verrekijker begluurd zie je ook wat een entourage er omheen zit. Eksters bijvoorbeeld. Ik heb een aantal kapotte eieren op de Tiendkaden zien liggen.. Dat lijkt me geen sinecure om je kuikens veilig groot te brengen.. Na een geheimzinnig doorsteekje ontsluit zich dan een prachtig jaagpad langs de Hollandse IJssel. In de verte denk ik een zilverreiger te zien en richt mijn verrekijker op het dier. Holy Moly!! Een lepelaar! Wooooow, mijn eerste lepelaar! Geweldige wandeling.. 💚🥾

Op de voorlopig laatste zachte lentedag afgelopen week het prachtige landschap rondom Wolfheze bewandeld. Deze route combineert twee klompenpaden te weten het Hartensepad en het Molenbeeksepad. De vogels floten, de vlinders fladderde, de bosmuis woelde en de woman wandelde. Het was heerlijk.. 💚

Het Jaagpad onderdeel van het Kromme Rijnpad is in elk jaargetijde mooi om te belopen. Eerst ervoor zorgen niet te verdwijnen in de Bermuda Driehoek die Hoog Catharijne heet en de weg vervolgen langs de singels en door de parken van Utrecht om optimaal te kunnen genieten van de vroege voorjaarsbloeiers. Ik was niet de enige die op dat idee was gekomen.. En hoewel Utrecht een erg leuke stad is (ik kom er al mijn hele leven), kon je weer ademhalen in het zwaarbevochten buitengebied onder de rook van Utrecht.. 🌳 Ook de Amelisweerd werd druk bewandeld op zo'n uitzonderlijk mooie dag in maart. Op het terras van het theehuis de wandelschoenen nog in de verdorde bladeren van de winter en de stoelendans aanschouwen die de straaltjes zon op moesten vangen. Pannenkoeken werden ook steevast verkeerd bezorgd omdat mensen steeds van tafel veranderde om zoveel mogelijk in het zonnetje te kunnen zitten. Het eerste terrasje van 2026 was in ieder geval een feit. Eenmaal de Amelisweerd uit keerde de rust terug, alle snelwegen niet meegerekend, maar daar heb je op het Jaagpad verrassend genoeg weinig last van. Het zonnetje, de sneeuwklokjes, krokussen, narcissen, de eerste ontluikende groene knoppen en de roep van de Tjiftjaf, maakte dit een heerlijke voorjaarswandeling.

Vorige week waren het nog de herten op de Veluwe die mijn bospad kruiste, nu waren het zwanen die tegen de elementen in vertraagden in hun vlucht op ooghoogte en nog een zwieper van de wind de niet beoogde kant op kregen (gelukkig veilig boven mijn hoofd want een zwaan in je gezicht wil niemand.) Deze wandeling van Roots knoopt 2 routes van Boerenlandpaden aan elkaar. Normaliter ben ik geen fan van eindeloze vlaktes grasfalt, maar deze wandeling was één groot avontuur! Door weilanden, over hekjes klauteren met of zonder opstapje.. geluid van- en zicht op weidevogels en oude en nieuwe windmolens. En dat allemaal met een straffe wind 💨 Dit was next level uitwaaien. Ik heb ontzag voor hazerswouders die zonder elektrische ondersteuning op de fiets de wind trotseerden. Maar dat gold eigenlijk ook voor deze wandelaar door de polder. De tegenwind maakte van de dijken een ware stormbaan met ipv een schreeuwende legercommandant, de wind bulderend in je oor. Genoten van de polder in het Groene Hart 💚

Zodra ik mijn kop uit de trein steek, begint het gestaag te regenen, maar zodra ik bij de bosrand aanland stopt het en rest het geluid van druppels en vogels die na de regen de bui luidkeels met elkaar lijken te evalueren. De randstad longen vullen zich dankbaar met de frisse boslucht. Door de regen en winterse sfeer zijn de bomen ook prachtig diep van kleur. Want wat een magisch bos vormen de Speulder- en Sprielderbossen. Met bomen die om klokslag 12 uur middernacht lijken te zijn bevroren in hun dans. Iedere boom een eigen persoonlijkheid. Je voelt je als wandelaar tussen vrienden.. Zintuigen te kort en geen moment verveeld. Iedere bocht weer een nieuw verhaal. Bevroren als een Speulderboom de weg volgen van 2 hindes in hun grijsbruine wintervacht die je pad kruisen. Verstoppertje spelen met een groene specht. Het idyllische buurtschap Drie en met het lichtspel tussen de bomen van de winternamiddagzon, weer terug naar het station van Putten.

Zin in Noord-Brabant, coulisselandschap en een beetje zon dus naar de Mortelen getogen. Die zon ging de hele dag schuil achter een grauwsluier dus maar overgegeven aan de mooie en verstilde winterse grijs, bruin en donkergroene tinten. Nouja.. verstild.., de hele wandeling werd ik achtervolgd door het geratel van een helikopter die aan de mitrailleurschoten te horen, waarschijnlijk bezig was met een oefening van defensie. Maar ook daar raak je aan gewend en hoor je ook de vele vogels en ondanks de helikopter, was het weer genieten van het rustige, mooie Brabantse landschap.

Op de kaart leken het vooral rechte paden, maar eenmaal in het. bos bleken het kronkelende, soms zelfs avontuurlijke en geheimzinnige paadjes. Het werd een wandeling vol afslagen waarin de hoge majestueuze naaldbomen het podium pakten nu de loofbomen stil en kaal zijn.. Soms leek het alsof bomen expres over het pad gevallen waren of er takken lagen op het pad om de wandelaar organisch nieuwe paadjes te laten creëren. Het komt de kwaliteit van wandelpaden in ieder geval ten goede. Met her en der een vers bankje om lekker lang op te mijmeren nu de dagen weer langer beginnen te worden..

Vanuit station Ede-Wageningen loop je zo de mooie bossen in met hoge bommen en mooie plekjes. Gevolgd door de uitgestrekte weidsheid van de Ginkelse Heide met legerhelikopter en mitrailleur salvo's. En aan het einde nog wat industrieel erfgoed. Het diffuse winterlicht in de bossen, tintelende wangen en wolkjes adem, dit was een heerlijke winterwandeling.

Een vrije interpretatie van de NS-wandeling. Door het mooie Meijendel en een lusje Kijfhoek & Bierlap.

Ik ben ongetwijfeld niet de enige geweest die heeft genoten van een prachtige wandeling door besneeuwd landschap. Omdat treinen her en der uitvielen, het dichtbij huis gehouden.. Wat heerlijk om je vertrouwde omgeving nog te mogen meemaken onder een dikke laag sneeuw. Van de herfstbladeren onder je wandelschoenen naar het gekraak of zachte ploffen van sneeuw. Het was genieten met een grote G!