Pieterpad 2026 - Etappe 23A: Swalmen via Sint Odilienberg (richting Montfort)

Genieten met de finish in zicht

Na een heerlijke nacht in de trekkershut van Herberg Bos worden we rond acht uur wakker. Na een licht ontbijt pakken we onze spullen weer in en gaan op pad richting Plantage Blankwater. Deze voormalige ontginningsboerderij is uitgegroeid tot een sfeervolle blauwebessenplantage, waar naast de teelt van verschillende soorten blauwe bessen ook een gezellig terras en een streekwinkel te vinden zijn. In het seizoen kun je er zelfs zelf bessen plukken. Een ideale plek om de wandeldag rustig te beginnen.

Dat laten we ons geen twee keer zeggen. Ellen kiest een verrassende tosti met blauwe bessen, mascarpone en rucola, terwijl Ronald voor de vertrouwde ham-kaastosti gaat. Natuurlijk hoort daar een cappuccino bij. Tot onze verrassing krijgen we er een glaasje slagroom met een scheutje likeur naast. Als dat maar niet in de benen zakt... 😉 Terwijl we genieten van onze brunch kijken we hoe de blauwe bessen worden geplukt. Het is een heerlijke plek waar je gemakkelijk veel langer blijft zitten dan de bedoeling was.

Vandaag maken we bewust een kortere etappe. We hebben een appartement geboekt bij B&B BergOpwaerts in Sint Odiliënberg en splitsen daarom de officiële etappe naar Montfort op. Nu het einde van ons Pieterpad langzaam in zicht komt, willen we vooral genieten en niet meer elke dag de langste afstanden lopen. Maximaal achttien kilometer per dag voelt als een mooie afsluiting van dit avontuur.

Na de brunch wandelen we verder door een afwisselend landschap van bossen, akkers en landweggetjes. Plots verschijnt Kasteel Zuidewijk Spick. Dit historische landgoed stamt oorspronkelijk uit de middeleeuwen en wordt omringd door een brede slotgracht. Vooral de bloeiende waterlelies maken het uitzicht bijna schilderachtig. Zo'n plek waar je vanzelf even stil blijft staan om het uitzicht in je op te nemen.

Aan de overkant van de weg zorgt een koe voor een glimlach. Met haar snuit bedient ze feilloos de waterpomp om vers water in de drinkbak te krijgen. Blijkbaar weten koeien prima hoe techniek werkt. Zo gek zijn ze dus helemaal niet.

Even verder lopen we langs een enorme bramenhaag, vol met nog groene bramen. Over een week of vier zal dit één groot buffet zijn. We spreken meteen af dat dit eigenlijk een goede reden is om hier later nog eens terug te komen.

De route blijft heerlijk afwisselend. Langs bosranden, over zandpaden en tussen de akkers. Op één van die akkers worden we verrast door een wolk van honderden witte koolwitjes die tegelijk boven het veld dansen. Zo'n natuurmoment dat je niet kunt plannen, maar dat je wandeling onvergetelijk maakt.

Via de rustige wegen bereiken we Melick. Het dorp is volledig in de ban van het naderende Oud Limburgs Schuttersfeest (OLS), het grootste schuttersfeest van Limburg en in Europa. Het OLS bestaat al sinds de zestiende eeuw en draait om eeuwenoude tradities, schutterijen, muziek, optochten en natuurlijk het beroemde koningsschieten. De organiserende schutterij krijgt de eer het volgende OLS te verzorgen nadat zij tijdens het vorige feest het schieten heeft gewonnen. Voor Melick betekent dat een enorme eer én een gigantische organisatie waar vrijwel het hele dorp bij betrokken is.

We halen bij de supermarkt wat broodjes, melk en bananen en eten die op het dorpsplein op. Al snel raken we in gesprek met verschillende inwoners. Het duurt niet lang voordat het gesprek vanzelf over het OLS gaat. Je voelt de trots, de saamhorigheid en de verbondenheid die zo'n evenement in een dorp teweegbrengt. Mooi om dat van zo dichtbij mee te maken.

Via de grote feesttent verlaten we Melick weer. Niet veel later verschijnt in de verte de imposante basiliek van Sint Odiliënberg. Naarmate we dichterbij komen wordt hij alleen maar indrukwekkender. De Basiliek van de HH. Wiro, Plechelmus en Otgerus behoort tot de belangrijkste romaanse kerken van Nederland. De twee markante torens domineren het landschap al van verre en vormen een prachtig herkenningspunt voor wandelaars.

Via de basiliek lopen we naar onze overnachtingsplek: B&B BergOpwaerts, gevestigd in een voormalige dokterswoning. Op de eerste verdieping wacht een ruim en sfeervol appartement. Eerst maar eens een verfrissende douche. Dat blijft na een wandeldag misschien wel het lekkerste moment van de dag.

Daarna wandelen we nog even het dorp in. Bij de Plus slaan we yoghurt, meloen, noten, een biertje en een Radler in voor later op de avond. Vervolgens schuiven we aan bij de plaatselijke grillroom voor een lekkere pizza. Geen culinaire sterrenzaak, maar precies waar we zin in hebben na een dag wandelen.

Terug in de B&B drinken we nog rustig iets, kijken tevreden terug op weer een prachtige wandeldag en beseffen dat het einde van ons Pieterpad nu echt dichtbij begint te komen. Maar zolang de dagen zo mooi zijn als vandaag, vinden wij het helemaal niet erg dat we het tempo iets hebben verlaagd. Sommige avonturen mag je best een beetje rekken. 🚶‍♂️🥾🚶‍♀️