BE - Ardennen: La Warche en Kasteel Reinhardstein

Een nieuwe dag en het is tijd om er weer lekker op uit te gaan. Bepakt en bezakt, met gesmeerde boterhammen, lekkers, flessen water, baby en hond Olly gaan we er weer op uit. Ditmaal dichtbij de camping in Robertville, een plaatsje met een stuwmeer, waar we vandaag onze wandeling beginnen.

We zetten de auto neer op een parkeerplaats vlakbij de dam van het stuwmeer, bij een klein wegrestaurantje. We zijn nog geen honderd meter onderweg en we bevinden ons al op smalle bospaden. In de verte zien we kasteel Reinhartstein, een imposant kasteel temidden van een valei. Opvallend is dat het kasteel relatief laag gelegen is. Het betekent in ieder geval dat we er, op gepaste afstand, een fantastisch uitzicht op hebben.

Het pad kronkelt lekker door en het kasteel blijft voorlopig aan onze rechterhand zichtbaar. We krijgen hier en daar een paar prachtige vergezichten over het Ardense landschap. Na een tijdje lopen beginnen we een afdaling om ons naar de Warche en Bayehon te begeven. We lopen over enkele houten bruggen over deze beide riviertjes heen. De hond heeft hier even heerlijk kunnen afkoelen en zwemmen in het water.

De Bayehon volgen we een tijdje. Hier en daar steken we hem over middels houten bruggetjes en af en toe krijgen we kans om de hond er even in te laten zwemmen. Het loopt prachtig zo langs het water en het kabbelende water werkt rustgevend. Alleen voor dit stuk is de wandeling het al waard.

Op de route werden we wel verrast met een blokkade: ze zijn hier bezig met bomen kappen. Gelukkig konden we een alternatieve route nemen. Wat we hier nog niet wisten, is dat dit niet het eerste obstakel van deze route zou zijn. Blijkbaar waren ze tot morgen (!) nog aan het werk; dus we waren eigenlijk nét te vroeg met het doen van deze wandeling. Afijn, De moed zit er nog heel goed in, dus we lopen rustig verder.

Ongeveer op een derde van de route vinden we een heerlijk bankje net van de route af. We nemen hier even pauze en nemen de omgeving in ons op. Het is ook een mooie gelegenheid om iedereen te voorzien van wat eten en drinken. Na een verdiende pauze lopen we verder en volgen we de Bayehon verder. We vinden nog een mooi plekje waar Olly even de zeehond uit kan hangen. We snappen het wel: het water ziet er heerlijk uit!

Als we Bayehon achter ons laten, krijgen we een flinke klim naar boven door het bos heen. We hebben ze al eens heftiger gehad, maar we zijn er dan ook een tijdje uitgeweest. Na de klim krijgen we weer even rust en kunnen we goed doorstappen door de bospaden. Als we het dichte bos weer uit zijn, komen we echter een tweede blokkade tegen; ditmaal met grote hekken en wederom een alternatieve route die we kunnen lopen. Die pakken we, maar wat blijkt nu: die alternatieve route kunnen we niet in zijn geheel aflopen, want er is nóg een blokkade. Hier stond ook een hek, maar dit is het eerste hek waar eindelijk op staat welke paden nu precies zijn afgesloten. Wat blijkt: de alternatieve route is bijna 6 kilometer lopen om. Dat was nu net niet de bedoeling. Na wat wikken en wegen besluiten we de gok te wagen en toch eens te kijken of we het pad niet alsnog kunnen volgen; we hoorden immers geen zwaar materiaal en zagen ook geen mensen aan het werk. Dit bleek een goede gok te zijn, want het gros van de werkzaamheden was inderdaad al gedaan en het pad wat wij wilden volgen was helemaal vrij en goed begaanbaar. We volgen de rest van de route als normaal. We zien in de verte het kasteel alweer staan en nu is ook goed te zien waarom de paden waren afgezet: er is een stuk bos weggekapt! Vandaar de afzettingen. We hebben het in ieder geval gered zonder al te veel om te lopen.

Als we op het punt staan om het bos helemaal te verlaten, zien we in de verte de stuwdam op de horizon verschijnen. We beseffen ons dat we natte voeten zouden hebben als die dam nu door zou breken, want we zitten toch wel een stukje lager dan het meer. Op de dam, die in de jaren '20 gebouwd is, kunnen we nog eens goed over het landschap heen kijken wat we getrotseerd hebben, terwijl we achter ons een groot stuwmeer zien.

Eenmaal over de dam heen zijn we weer terug bij de auto, waar het restaurantje inmiddels zijn deuren heeft geopend voor de lunch. Onze camping is echter zo dichtbij dat we besluiten om daar naar terug te keren. Wat een fantastische wandeling hebben we gehad. De Belgische Ardennen beginnen een plekje in ons vakantiehart te veroveren; deze omgeving kan nog wel eens een van onze favoriete vakantiebestemmingen dichtbij huis worden. Prachtig!