🚴🏻‍♂️olo

Spontaniczna wycieczka na Zamek Lipowiec, który okazał się być zamknięty w tygodniu o tej porze roku. Pozostało zrobić krótką przerwę pod jego murami i wykonać powrót do szarej codzienności ;)

Przejazd całkowicie po zmroku. Przetestowane tryby: - długie 70%: akceptowalne, ale przy tak ciemnej nocy lekki dyskomfort - długie 100%: bardzo dobre, swobodnie można jeździć - długie + krótkie 100%: porównywalne do światła w samochodzie :)

Krótkie kółeczko w okolicach Sanki. Główna atrakcja: Kajasówka

Miało być zwykłe polowanie na nowe kwadraty po pracy, a wyszła jedna z najlepszych wycieczek ostatnich tygodni 🚴‍♂️. Ponad 40 km, które w wielu miejscach dosłownie zapierały dech w piersiach. Pierwsze oznaki jesieni 🍂 – kolorowe drzewa i światło wpadające przez korony wyglądały magicznie. A w okolicach Bukowna kilka długich, idealnie utwardzonych odcinków przypominało wręcz bajkowe alejki ✨. Zwykły dzień, niezwykła trasa.

Wrześniowy powrót z pracy, oczywiście nie najkrótszą drogą 🚴‍♂️ – znów w poszukiwaniu nowych kwadratów. Tym razem trasa naprawdę udana: blisko 36 km fajnych ścieżek, widoków i spokojnej jazdy. Był tylko jeden „krzakowy epizod” 🌿, gdzie ścieżka trochę zniknęła w zaroślach – na szczęście to dosłownie kilometr przygody w pakiecie z trzydziestoma pięcioma kilometrami przyjemności. Choć nie ukrywam – mogłoby być odrobinę mniej asfaltu i samochodów 😉.

Spontaniczny, niedzielny wypad – około 20 km po najbliższej okolicy. Najpierw klasyka: Puszcza Dulowska 🌲, potem szybkie zwiedzanie Zamku Tenczyn 🏰 w Rudnie. Od zamku czekał na nas bardzo stromy zjazd – typowy odcinek, gdzie człowiek skupia się na każdym ruchu… a kiedy teren się wypłaszczył i powinno być już „z górki” – właśnie wtedy zaliczyłem glebę 😅. Na szczęście nic poważnego. Krótka, ale pełna wrażeń wycieczka!

Nowa kamera, nowe kolory i dużo lepsza stabilizacja – idealny moment, żeby sprawdzić jak wygląda jazda w terenie 🌲🚴‍♂️. Trasa (ok. 37 km) poprowadziła nas przez Zalew Sosina, Park Gródek i… „Plażę” ukrytą w środku lasu 🤔. Plaża jak plaża – niby fajnie, ale w praktyce oznaczało to jedno: piach, piach i jeszcze więcej piachu. Było go tyle, że momentami rowery bardziej się zakopywały niż jechały. Na szczęście obok piachu nie brakowało też przyjemnych szutrowych i asfaltowych odcinków. Kilka razy musieliśmy poszukać właściwej drogi (a raz nawet zmienić trasę, bo Komoot chciał nas przeciągnąć na skróty przez krzaki 🙃). Wyjazd we dwójkę – tempo spokojne, z paroma przerwami, żeby nikt nie zostawał zbyt daleko w tyle. Mimo piachu i małych przygód wyszła całkiem fajna pętla.

🚴 Tym razem czerwony szlak rowerowy w powiecie chrzanowskim, ze startem przesuniętym na Karniowice. 👉 Przygodowo było nie tylko na trasie, ale też… technicznie. Najpierw padła karta pamięci, a potem gniazdo ładowania w kamerze – dlatego zobaczycie tylko połowę wycieczki. Reszta zostaje w pamięci (i na kubku z kawą oraz lodami 😉). 🚲 Sama jazda – czysta przyjemność. Szutry, leśne odcinki, trochę asfaltów, a do tego spotkania z ekipą rowerzystów, którzy akurat objeżdżali ten sam szlak. Kilkukrotnie mijaliśmy się w trakcie jazdy – mały bonus w klimacie „ścigania się bez ścigania”. Całość to dobrze znane tereny, ale po raz kolejny udowodniły, że warto tam wracać.