Sheila 🏃‍♀️🔥💪

De ultieme afsluiter van een geweldig weekend in de Ardennen! ​Dag 3 stond volledig in het teken van navigatie. Geen digitale route op m'n horloge maar 'old school' met de stafkaart en het kompas op pad. De grootste uitdaging? Een kaart met alleen maar hoogtemeters. Geen wegen, geen beekjes, alleen het reliëf van het landschap. ​Het was de perfecte test voor het brein na drie dagen fysieke inspanning. Het geeft zoveel rust en vertrouwen om te weten dat ik mijn weg kan vinden, ook als de techniek het even laat afweten. ​Ik ga naar huis met een rugzak vol nieuwe skills, prachtige herinneringen aan de natuur van Stoumont en een flinke dosis motivatie voor mijn 80km in december!

Dag 2 in Stoumont: De dag van de slimme keuzes! ​De ochtend stond in het teken van workshops. De EHBO-sessie in de bergen was een mooie opfrisser. Het is toch even anders improviseren als je ver weg bent van de bewoonde wereld. Ook de sessie over voeding voor ultra-afstanden was een eye-opener. Brandstof is alles. ​In de middag stond er een lange duurloop op de planning maar met een opkomende verkoudheid heb ik een eigen plan getrokken. Terwijl de groep de bossen in trok voor de lange afstand, koos ik voor een korter solo-rondje op mijn eigen tempo. ​Soms is de beste training juist het besluit om níet te pushen. Zo houd ik de motor heel voor de rest van het jaar! Luisteren naar je lijf is ook topsport.

Ik ben heerlijk 3 dagen naar de Ardennen geweest voor een trailstage. Dit is dag 1: Trailrunnen of skiën? Vandaag in Stoumont leek het er soms verdacht veel op! ​Dag 1 stond in het teken van de steile hellingen. Hoe kom je efficiënt boven maar vooral: hoe ga je weer naar beneden? De les van vandaag: wees niet bang voor de modder of losse stenen. Het is een kwestie van loslaten, je balans vinden en 100% vertrouwen op je schoenen. ​Soms moet je gewoon durven glijden om de controle te houden. Zelfs na 21 jaar op de paden geeft zo’n technische sessie mij weer een enorme boost aan zelfvertrouwen. Mijn NNormals hebben zich bewezen; ik ben klaar voor meer modder!

Wat een topdag op de trails! Een heerlijke mix van vertrouwde paden en compleet nieuwe ontdekkingen. Mijn hardloophart maakte vandaag sprongetjes!

Vandaag was het eindelijk weer zover: onze traditie: eens in de paar maanden ga ik met mijn 2 fitste zorgvragers een mooie wandeling maken. Dit keer vormde Oisterwijk het decor. We dwaalden langs de vennen en bewonderden de prachtige bomen, terwijl we onderweg genoten van een goede lunch. Het was een route vol contrasten: van het ontwijken van boomwortels tot het lopen over paden met een historisch randje, bedekt met steengruis van de bombardementen in Rotterdam. Met het zonnetje erbij hadden we ons niets beters kunnen wensen. Op naar de volgende wandeling in september!

Vandaag weer eens een georganiseerde trail gelopen en wat een sfeertje! Dankzij m'n naam op het startnummer hoorde ik overal om mij heen: "Hup Sheila, lekker bezig!" Dat is echt de beste brandstof in het mulle zand. Toen de zon doorbrak, werd het zelfs nog even flink warm. De beloning bij de finish? Een 'Halve Zolen' biertje. En zeg nou zelf: je bent ook wel een halve zool als je op je vrije dag vrijwillig 15 km door het zand hobbelt maar ik had het voor geen goud willen missen!

Heerlijk gelopen vandaag! Het zonnetje was prachtig in De Geelders, al was het wel één groot modderballet. Mijn schoenen zijn moddervet maar ik heb me keurig aan de opdracht gehouden: een lekker laag tempo en een lage hartslag. Heerlijk voldaan!

Pfoe, die warmte was wel weer even omschakelen! Ik heb flink wat stukken moeten wandelen maar het was het waard. Eindelijk weer dat heerlijke lentegevoel te pakken.

Weer een mooie nighttrail achter de rug. Veel op en neer over technische paadjes. En die 'tunnelvisie' door mijn hoofdlamp maakte het extra gaaf; je ziet bijna niks van de omgeving maar dat maakt de beleving op de singletracks alleen maar intenser. Met de regen en de zachte temperatuur was het precies zoals een trail hoort te zijn.

Dag Oeteldonk, hallo natuur! Hoewel al die vrolijke jasjes in Den Bosch een prachtig gezicht zijn, koos ik vandaag voor de rust van het bos. Ik vertrok bij een frisse -3°C in vol ornaat: thermo, muts, de hele bups. Maar eenmaal bij het Leenderbos was het al 0 graden en tikten we gaandeweg zelfs de 4°C aan. Een heerlijke trail waarbij ik het, ondanks de winterse start, geen moment koud heb gehad!