🇧🇪 Herwig Aertbeliën

Boom – Proloog ‘Grootste Lichtpunt tegen Kanker 2026’ Op deze zonnige zaterdag, midden in de donkere winterdagen, gaan we samen op zoek naar lichtpuntjes. Tijdens een reflectiewandeling door onze wereldberoemde achtertuin ‘Provinciaal Domein De Schorre’ (Tomorrowland) laten we hoop en warmte spreken. Met veel enthousiasme zetten we via dit forum het ‘Grootste Lichtpunt tegen Kanker’ in de schijnwerpers. Vanaf 16 februari wordt er elke avond in Provinciaal Domein De Schorre een bijzonder reflectiemoment georganiseerd voor kankerpatiënten en hun naasten. Lichtpuntjes tegen Kanker is een hartverwarmende campagne van VRT 1, Radio 2 en Kom op tegen Kanker. Kanker raakt diep. Komt onverwacht. Voelt altijd oneerlijk. Daarom zijn lichtpuntjes zo waardevol. Ze brengen hoop, kracht, troost en verbondenheid. Wil jij ook een lichtpuntje laten schijnen? Vertel voor wie jouw lichtpuntje brandt en help mee bouwen aan het Grootste Lichtpunt tegen Kanker. Naam per naam, lichtpuntje per lichtpuntje – samen sterker dan kanker. Elke naam wordt met de hand geschreven op een lampion en toegevoegd aan dit bijzondere lichtmonument in De Schorre. Met de opbrengst blijven we kanker vermijden, bestrijden en verzachten. Samen maken we het verschil. Samen zorgen we voor iedereen die door kanker wordt getroffen. Het ‘Grootste Lichtpunt tegen Kanker’ wordt ontstoken tijdens een pakkende liveshow op VRT 1 op 20 februari 2026. Meer info en deelnemen? Klik door naar https://www.komoptegenkanker.be/lichtpuntjestegenkanker/lichtpuntjes-tegen-kanker

Graveltour Voorkempen Regio: ’s-Gravenwezel – Sint-Job - Brecht – Malle – Schilde Deze graveltour laat je kennismaken met de Voorkempen: een afwisselende mix van bos, hei, vennen, landerijen en stille gravelstroken. De route combineert natuur, erfgoed en verrassend veel onverhard. We starten aan het Lodewijk de Vochtplein in ’s-Gravenwezel. Al na enkele honderden meters duiken de eerste gravelpaden op. Via de Wouwerse Beemden rijden we richting het Moerbos. Hier slingert de route langs twee vennetjes — een mooie plek om even te pauzeren en met wat geluk reigers te spotten. De tour gaat verder door het golfterrein Rinkven, waarna we via een veldwegel het centrum van Sint-Job bereiken. Vervolgens trekken we door de Vraagheide, langs bos, hei en het Marbelenven, richting het bedevaartsoord Drieboomkensberg. Drieboomkensberg, een plaats van nostalgie. Met een scherpe blik stel ik vast dat de felgekleurde plastiekbloemen inmiddels vervangen zijn door nylon. Gelukkig hebben de geurende noveenkaarsen de tand des tijds overleefd. En toch… ook hier zijn enkele LED-kaarsen binnengedrongen. Flikkerend. Vooraf geprogrammeerd. Om volledig terug te keren naar mijn jeugdherinneringen schakel ik ze met één vakkundige schuifbeweging uit. Ongestoord wordt de rozenkrans in recordtijd afgemaald. Met een zuiver geweten zetten we de graveltour verder. Via de Westmalse Heyde, een open landbouwgebied en langs statige oude dreven bereiken we de Trappistenabdij van Westmalle. De terugweg loopt door de Hegte Heyde, het Kotsbos en opnieuw de Kleine Vraagheide, met een rustmoment aan de Caterskapel in de Brechtse Heide. Langs de Mathildedreef en Oude Schansweg rijden we richting het Schildestrand en het Fort van ’s-Gravenwezel. De Antitankgracht en de Hofbeek is de laatste leidraad terug naar de startplaats. Een echte graveltour in de Voorkempen: puur, gevarieerd en ideaal voor wie graag onverhard fietst met oog voor natuur en geschiedenis. Praktisch: door de vele onverharde ondergronden is enige behendigheid en stuurvaardigheid wenselijk. Fietsen met smalle banden laten deze route beter links liggen. Nawoord Het voelde bijzonder goed om een échte graveltour te rijden in mijn heimat — de Voorkempen. Een graveltour vol herinneringen. Verdorie, ik ben vergeten de Led kaarsen terug te activeren bij Maria in Drieboomkensberg. Mocht er een Komootgebruiker dit lezen en in de buurt zijn? Zou hij of zij de schakelaars terug kunnen aanzetten? Mercikes.

Graveltour door Polders van Kruibeke Naar aanleiding van de nieuwe discipline ‘Gravelbiken’ zijn we op zoek gegaan naar gravels in eigen streek – Scheldeland. In de eerste kilometers zijn er op enkele korte stukjes na geen noemenswaardige gravels of grindpaden te vinden. Uiteindelijk hebben we, na een overzet met de gratis aangeboden veerdienst, in de Polders van Kruibeke mooie trajecten kunnen vastleggen. Op het traject langs de Barbierbeek slinger je over doubletrack door de polders. Het gravelsegment met het kunstwerk Arcade boven op de Ringdijk bij Bazel is letterlijk en figuurlijk het hoogtepunt van de graveltour. Geen mooiere locatie om te kaderen en je beleving samen met het kunstwerk Arcade op de gevoelige plaat vast te leggen. Het kunstwerk Arcade doet dienst als een poort in twee richtingen en verbindt het dorp Bazel met de wondermooie Polders van Kruibeke. Met dit kunstwerk creëerden Pieterjan Gijs en Arnout Van Vaerenbergh een indrukwekkende bogenrij van 19 ton cortenstaal, 27,5 meter lang en 10 meter hoog in de Ringdijk. Hun inspiratie haalden ze in de natuur. Het segment boven op de Ringdijk dien je te delen met wandelaars die ook genieten van het lagergelegen polderlandschap. Hoffelijkheid en een gematigde snelheid is op dit traject wenselijk. Samen genieten, elk op zijn eigen tempo. Verbrande suikers kunnen aangevuld worden in Rupelmonde, de heimat van cartograaf Mercator. Op de terugweg maak je op de Overloopdijk kennis met de Rupelmondse Kreek, een historische locatie: ‘Dijkbreuk van 1715’ en de verborgen highlight ‘Zweeds paviljoen — Expo 1930’. Aan het Fassaat (historische locatie) wenkt de veerman en zijn crew om je terug te brengen naar de bewoonde wereld 😉. De Abdij van Hemiksem laten we links liggen en tegen de stroom in trappen we terug huiswaarts. Nawoord: leuke discipline waar avontuurlijke gebruikers zeker door getriggerd worden. Ik ben alvast gewonnen om nieuwe trajecten te ontdekken en deze mee op de Komootkaart te publiceren. De nieuwe discipline staat echter nog niet op punt. Zo worden de nieuwe aangemaakte highlights niet geregistreerd als Gravelbike highlight. Support en klantendienst bekijken het probleem. Zin in avontuur? Dan is deze graveltour een absolute aanrader voor beginners.

In afwachting van de basketbalwedstrijd van ons kleinkind trokken we er even op uit voor een korte, maar verrassend rijke wandeling door de kleurrijke Antwerpse Seefhoek en de levendige Willibrorduswijk. De Willibrorduswijk is een buurt die écht leeft: een plek waar jong en oud elkaar tegenkomt en waar het dagelijkse stadsleven nooit stilstaat. De naam Seefhoek mag dan geen officiële wijknaam zijn, ze zit al eeuwenlang stevig verankerd in de volksmond — en minstens even diep in het Antwerpse geheugen. Vanaf ongeveer 1860, midden in de industriële revolutie, groeide de Seefhoek uit tot een typische arbeiderswijk. De naam herinnert aan tijden waarin het Seefbier gul vloeide in de vele cafés die de buurt rijk was: een wijk met dorst naar werk én ontspanning. Vandaag is diezelfde vijfde wijk geëvolueerd tot een Seefhoek 2.0: een multiculturele smeltkroes waar kleuren, talen en verhalen samenkomen en iedereen zich thuis mag voelen. Onze wandeling start in de schaduw van de imposante Sint-Willibrorduskerk en slingert verder door de bruisende Carnotstraat, de winkelende Offerandestraat en de gezellige wandelstraat Klappei. Onderweg duiken kleine en grote verhalen op: herinneringen aan figuren als Julien Schoenaerts en Lode Craeybeckx, en het eigenzinnige kunstwerk ‘Courgette, naaimachine en loafer’ dat onverwacht een glimlach — en een vleugje nostalgie — oproept. Een korte wandeling, maar eentje met karakter: doordrenkt van geschiedenis, diversiteit en een flinke scheut onvervalste Antwerpse eigenheid.

Weert – waar de Oude Scheldearm en de Schelde elkaar omarmen. Deze wandeling in Weert bij Bornem is een makkelijke ontspannende wandeling door het Scheldeland. Start op parking bij ‘t Sas Weert, wandelknooppunt 21. Bij het 16e -eeuwse Sas voelen we ons meteen goed in ons sas. Goedgemutst stappen we over de licht verhoogde Binnendijkstraat. In de eerste kilometers gaat het over een verharde maar speels kronkelende weg die ons meeneemt door natte broekbossen. De broekbossen ogen kaal en sober. De laatste winterstorm en de bijtende vrieskou hebben de laatste bladeren definitief van de twijgen losgerukt. Maar juist die winterse eenvoud heeft charme. Na een tweetal kilometers verschijnt, tussen grillige boomkruinen, het machtige silhouet van het 16e -eeuwse kasteel Marnix de Sainte Aldegonde. Het kasteel werd gebouwd door de Spaanse edelman Don Pedro Coloma en straalt nog altijd grandeur van weleer uit. Intermezzo: Filip de Marnix, Heer van Sainte Aldegonde, was de rechterhand van Prins Willem van Oranje. Hij speelde een sleutelrol tijdens het beleg en de val van Antwerpen in 1585 toen hij burgemeester was van de stad. Hij wordt bovendien genoemd als mogelijke auteur van het Wilhelmus, het Nederlandse volkslied. Een winterwandeling heeft zo zijn voordelen: waar het kasteel in de zomer grotendeels verscholen gaat achter een dicht groen bladerdek, ligt het nu trots en open in het landschap. Zo heeft elk seizoen zijn eigen inkleuring. Bij knooppunt 27 nodigt een rustbank ons uit om even te pauzeren. We laten onze gedachten afdwalen naar glorieuze tijden van kasteelheren en edele jonkvrouwen, van prinsen en prinsessen… en stappen daarna dagdromend verder. Onze rust is echter niet van lange duur want goed ingeduffelde sportvissers wenken ons te volgen naar hun visparadijs. Iedere visser lijkt hier wel zijn eigen waterburcht te hebben op de oever van de Oude Scheldearm. Eerlijkheid gebied ons te zeggen dat we tijdens de eerste kilometers slechts een beperkte inkijk hadden op de Oude Scheldearm tussen de ‘vele’ vissershutten. Vanaf de Pont d’Amour maakt het broekbos geleidelijk aan plaats voor lintbebouwing waar uiteenlopende bouwstijlen zich als een tetris aan elkaar aansluiten. Net voor het centrum is de oude pastorietuin een bezoekje waard. Het is een verborgen parel, een stilteplek met een prachtig zicht op de Oude Scheldearm. In het centrum krijgen het spirituele huisje van Anna (Sint-Annakerk) en het ‘Oud Gemeentehuis’ slechts een blik van twee seconden, omdat de reukorganen worden geprikkeld door het Palinghuis Groenendijk. Leuke slogan: “We nemen u niet in de maling, wij verkopen heerlijke paling”. Flanerend over haar boorden volgen we de Schelde stroomafwaarts terug naar ‘t Sas van Weert. Een omarming van de Schelde en de Oude Scheldearm heeft ons goed gedaan. Wandelen in Weert is de moeite waard 😉 Praktisch: Start bij ‘t Sas van Weert – wandelknooppunt 21 volg vervolgens knooppunten: 27/24/23/22/21

Rivierenland - Fietsen langs boorden van Rupel & Dijle. De eerste fietstour van 2026 neemt ons mee door het Rivierenland, langs de oevers van de Rupel en de Dijle. We vertrekken in Boom en volgen de Rupel stroomopwaarts richting het iconische 3Ri4en-gebied. De Blauwe Bruggen vormen hier een belangrijk knooppunt waar fietsers, wandelaars en water elkaar ontmoeten. Na de eerste brug houden we links en trappen we stevig door langs de Dijle, tegen de wind en stroom in, richting verkeersknoop Mechelen Noord. Daar steken we de Dijle over en laten ons met de wind in de rug en met de stroom mee bollen richting Zennegat. Op de unieke plek waar Zenne, Dijle en de Leuvense Vaart samenkomen, bleek het authentieke café- en eethuisje Zennegat 13 helaas tijdelijk gesloten te zijn. Geen nood: Eetcafé De Zennehoeve bood gelukkig de perfecte tussenstop om de verbrande suikers weer aan te vullen. Met frisse benen en een voldaan gevoel vatten we de terugweg aan langs de vertrouwde Rupelboorden huiswaarts, nagenietend van een geslaagde eerste fietstocht van het jaar.

’s-Gravenwezel – nostalgiewandeling in ‘De Parel der Voorkempen’ – mijn heimat Als de heimat roept, trek ik zonder aarzelen mijn wandelschoenen aan voor een nostalgische tocht door mijn geboortedorp. We starten op de openbare parking aan het Lodewijk de Vochtplein. Met de zegen van de heilige Catharina – en een laatste groet aan de stamgasten van mijn oude stamkroeg Hof van Wezel – verlaten we het centrum langs de oude schoolgebouwen van weleer. Zes decennia geleden brachten de Zusters met een Heilig Hart mij hier mijn eerste levenswijsheid bij in de kleuterschool. Met een vleugje weemoed trekken we verder door de Wouwerse Beemden richting het Moerbos, waar mijn favoriete mijmerbankje aan de vennetjes op mij wacht. Daarna gaat het langs de Antitankgracht, één van de visuele grenzen van mijn kindertijd. Tot daar en niet verder 😉. Zo dachten niet alleen vader en moeder maar ook de beleidsmakers tijdens het Interbellum. De Stelling Antwerpen – een gegraven verdedigingsgordel van Berendrecht tot Massenhoven – moest een duidelijke lijn in het landschap trekken. Net als de overweldiger in de vorige eeuw heb ik als kind deze grens meer dan eens opgezocht… en uiteraard ook overgestoken. Op dit traject groeten we de Veteraanboom en houden we even halt bij de sluisbunker. Vandaag een ideale rustplek met picknickbank voor menig ontdekker van de Voorkempen. In onze kindertijd waren die sluisbunkers ware forten op kinderformaat. Ze waren het verdedigen meer dan waard. Blauwe plekken van de kou, van het getrek of van een strak aangespannen touw namen we er met plezier bij. Goed gelaarsd en net als vroeger flirten we met de natte grens van het natuurgebied Lage Haar en het overstromingsgebied van de Zwanebeek. Het gebied is in herstel en wie weet spotten we hier in de toekomst, wanneer het landschap opnieuw water vasthoudt, otters in het riet- en biezenland. We keren terug via de woonwijk Willekom – Hoge Haar en bereiken de landerijen van het Kasteel van ’s-Gravenwezel. Door de boomkruinen ontwarren we het silhouet van de 14e-eeuwse donjon. Op de daken van het Hof van Plaisantie stijgen rookpluimen op. De hedendaagse welstellende bourgeoisie zit gekluisterd aan de haard en telt geïnde pachtgelden. We willen antiquair Axel Vervoort niet storen bij zijn antieke telraam en schuifelen stilletjes voorbij zijn Heerlyckheid. De laatste kilometer voert ons via buurtschap Brakken terug richting centrum, waar de heilige Catharina ons opnieuw opwacht. Statig als ze is krijgt ze een laatste blik want we worden bij de stamgasten in het dorpscafé verwacht 😉. Het was nog eens fijn om even terug in mijn geboortedorp 'De Parel der Voorkempen' te zijn.

Schelle – Niel langs Laarse velden & Rupeldijk Nielsbroek Wandeling start op de openbare parking Laarhof – Laardijk Schelle. Na een korte blik op het stulpje van ‘Onze Lieve Vrouw van de Zeven Smachten’ (Laarkapel) en een begroeting met Brigand – Boerenkrijgstrijder 1798 volgen we de overwoekerde oude spoorwegbedding door Laarse velden, vervolgens door een rustige woonwijk om dan uit te komen in de ‘Plas-dras zone Wullebeek’. Door de mensentuin (gemeentelijke begraafplaats) wandelen we naar het centrum van Niel. Daar werpt de imposante Onze-Lieve-Vrouwekerk haar schaduw over plekken van menselijke verleiding en dorstige ontspanning (lees: de dorpscafés 😉). Toch gaat onze aandacht vooral uit naar het ingetogen kunstwerk “Het Afdraagstertje”. Dit beeld herinnert ons aan het harde labeur en de kinderarbeid in de steenbakkersstreek en verdient zonder twijfel meer aandacht dan Hubertus en Maria samen. Vervolgens vinden we onze weg door het Oude Begijnhof en de Rupelstraat naar de kabbelende Rupel. De Rupeldijk is een traject waar wandelaars en fietsers elkaar de ruimte geven om van het Nielsbroek te kunnen genieten. Bij het Tolhuis laten we de uitnodigende groet van de Veerman ongemoeid. Een bezoek aan het Noordelijke Eiland met het veer is voor een andere keer. Vol spanning gaat het dan langs de site ‘De Interescaut’. De Interescaut is een industrieel historisch herkenningspunt aan de Schelde bij de monding van de Rupel. Het is een voormalige elektriciteitscentrale van Electrabel. In het Interbellum was dit de grootste steenkoolcentrale van Europa. De hele woonwijk die er rond is gebouwd is ’Beschermd Erfgoed’. (Meer info te lezen in highlights) Op een steenworp van het Laarhof sluiten we deze wandeling in stijl af met een warme tussenstop in Winterbar Chalet BernArt. In deze gezellige sfeervolle Chalet krijgt deze wandelbeleving in verlichtende omstandigheden een geschreven verhaal.

Antwerpen – Art, History, Shop & Go (KMSKA – René Magritte – tijdelijke tentoonstelling) Op deze inspirerende stadswandeling nemen we je mee op een belevingstour door het oude Antwerpen, met als hoogtepunt een bezoek aan het KMSKA voor de tijdelijke tentoonstelling “Magritte – La ligne de vie”. In het museum duiken we in de wonderlijke wereld van René Magritte, de iconische Belgische surrealist. Zijn filosofische, humoristische en vaak raadselachtige beelden zetten je aan het denken en laten je anders kijken naar de relatie tussen taal, beeld en werkelijkheid. Een unieke kans om zijn werk in een boeiende context te beleven. Deze tentoonstelling is nog te bezichtigen tot en met 22 februari 2026. Na deze artistieke prikkels trekken we verder de stad in en dwalen we door de tijd langs historische straten, charmante pleinen en indrukwekkende panden. Antwerpen vertelt hier haar verhaal, stap voor stap, gevel na gevel. Afsluiten doen we door een slag te slaan op de Meir, de beroemdste winkelstraat van Antwerpen. Het was weer fijn om even in ’t Stad te zijn. Kunst, cultuur, geschiedenis & shopping: Antwerpen heeft het allemaal. Ga, ontdek en beleef.

Zondereigen – Winterwandeling door beekdal Noordermark Daar waar de ster bleef stille staan zijn wij van start gegaan 😉. Aan de kerk van Zondereigen, naast de feeërieke en levendige kerststal die leunt tegen de heilige Rumoldus, begint deze rustgevende winterwandeling. Vanuit het startpunt wandel je door de dorpskern van Zondereigen. Eens voorbij de Sint-Jozefkapel laat je het dorp achter je en trek je de open landbouw- en natuurgebieden in. Stap voor stap verandert het landschap in een idyllisch winters decor. De route volgt het beekdal van de Noordermark en laat je kennismaken met natuurgebied Het Moer, het agrarische landschap van Eindepoel en de bosrijke Heikant. In het buurtschap Heikant, ongeveer halverwege, is ijsjesboerderij ’Het Vaneleke’ de ideale plek om je verbrande suikers weer aan te vullen. Zonder hijgen (maar met een voldaan gevoel) wandel je terug richting Zondereigen, langs de Heikant, opnieuw door de vallei van de Noordermark en over de historische Ginhovense Velden… tot je weer aankomt daar waar de ster stille bleef staan ✨. Praktisch: Vrij parkeren in de dorpskern van Zondereigen Watervast schoeisel is aangeraden Zin hebben in een gezonde portie “stille Noorderkempen” 😉