Kula 863 m (Omiška Dinara)

Szlak tydzień po wielkim pożarze w sierpniu 2026 roku.

Podejście z poziomu morza w Lokva Rogoznica do kaplicy św. Wita wygląda spektakularnie i można zadawać sobie pytanie czy tam w ogóle da się wejść :) Im bliżej celu tym bardziej okazuje się, że nie taki diabeł straszny jak go malują.

Największą trudnością jest upał. Pomimo wyjścia wcześnie rano średnia temperatura w cieniu na szlaku przekraczała 30°C (końcówka sierpnia 2026) i to właśnie temperatura jest największą przeciwnością. Idąc grzbietem słońce praży niemiłosiernie, a ostatnie kilometry z Lokvy nad morze to nagrzany asfalt.

Jasny, przewiewny i szybkoschnący strój, obuwie z twardą podeszwą (miejscami ostre kamienie), jasne nakrycie głowy oraz minimum 2 litry wody/elektrolitów - bez tego nie polecam pchać się na ten szlak - zwłaszcza, że po pożarze w sierpniu 2026 drzew i zieleni niewiele - krajobraz iście księżycowy. Im wcześniej wyjdziesz na szlak (nawet przed wschodem słońca), tym lepiej.

Schronisko pod Kulą nie było czynne, ale przynajmniej to miejsce oferuje cień. Wejście na Kulę niezbyt wymagające, choć pierwszy odcinek za schroniskiem to kilka stromych skał z asekuracyjną liną (uwaga: lina miejscami przetarta, warto sprawdzać jej stan przed wspinaczką).