Anders dan anders

Omdat ik maar niet vooruit ging en bleef hangen in paniek ademhaling, met alle gevolgen van dien, besloot ik, nu ik toch pas weer net begon met opnieuw het starters schema om het anders te doen. Ik had Gemini gevraagd, hoe kom ik wel verder met al die obstakels die nu op m'n pad lijken te liggen.
De aanpak was verrassend makkelijk; korte stukjes hardlopen op lage snelheid, maar waarbij je alleen door het neus ademhaalt. Lukt dat niet meer dan ga je wandelen tot je weer kan hardlopen/dribbelen.
Voor het eerst sinds lange tijd kon ik weer eens echt zeggen, dat ik uitkeek naar mijn training.
Na warm gewandeld te zijn, met een korte onderbreking omdat ik een heel vrolijk buurt hondje op me af zag komen en Ja die moet ik natuurlijk even knuffelen, begon ik.
Ik was benieuwd.
Rustig aan anders zou ik al heel snel weer moeten wandelen.... Dat ging niet verkeerd.... Op een bepaald moment begon het iets te wringen en ik had meteen een interne discussie. Ja nu moet ik gaan lopen vs Jeetje dat is zonde... En toen gebeurde er iets wonderlijks. Het leek wel of er ergens een luikje open ging. Ik kreeg er meer lucht en kon gewoon door. Ik was zo verbaasd dat ik niet eens merkte dat ik mijn tijd voor dit loop stukje er haast op had zitten.
Niks geen 15-20 seconden, gewoon de volle 2 minuten, met mijn mond gesloten!!!🙌🏼😁🙌🏼😁
Ik dacht; eerst maar zien of ik dit nog eens kan... Ja hoor, ook de volgende ging prima en daarna en daarna ook de laatste ging goed. Ik was volgens mij ook steeds ietsje sneller gegaan. Potverdorie zeg! Wat was ik blij met deze training. Mijn ego misschien iets minder, maar het idee dat ik op deze manier waarschijnlijk wel stappen voorwaarts kan gaan maken, vond ze dan weer wel aanlokkelijk😉😂