Dz 30- Rebouc → Mane

Zgodnie z postanowieniem, dziś uciekłem z wyższych partii Pirenejów. Z trasy do Perpignon długości ok 300 km przy przewyższeniu ok. 5 km, zrobiłem sobie taką o długości ok 270 i przewyższeniu 2. Roboczo nazwałem ją sobie "trasa dla dziadków" - idealna dla mnie. Uznałem, że jeśli będzie mi się świetnie jechać może zrobię ja w dwa dni (lub ostatnie kilometry zostawię na trzeci), a na spokojnie, jakoś tam odpoczywając zrobię w 3 dni. Ostatecznie, wygląda na to, że "trasę dla dziadków" może zrobię w 4...

Otóż, już niedługo po moim wyjeździe z kempingu zaczęło mżyć, potem padać intensywniej, potem znowu mżyć i tak w kółko. Ubrałem się w ciuchy przeciwdeszczowe i jechałem tak ze 40, może 50 km. W końcu, mokry i zziębnięty, uznałem, że mam dość. Znalazłem kemping, gdzie dowiedziałem się, że jutro też ma padać. W pierwszym momencie stwierdziłem: trudno, trzeba będzie jechać w takich warunkach. A potem przyszła refleksja: może to właśnie idealny moment, żeby wreszcie odpocząć po Hiszpanii i Pirenejach.

Dostałem wspaniałe miejsce, bo z metalową budką na rower. Jest idealna, żeby w niej dosuszyć ciuchy, a nawet po prostu posiedzieć (choć na tym kempingu jest coś na kształt świetlicy - nie wiem czy mi się będzie chciało tam iść). Nawet zastanowię się, czy się tu po prostu nie przespać bez rozbierania namiotu, lub z rozłożeniem tylko wewnętrznej części (bez tropiku).

Przy okazji - przegapiłem 2500 km wyprawy.