lilian2260

Deze route vertrekt aan de kerk van Genhout waar heel wat parking is. Zodra je het centrum uitwandelt kom je al op een onverharde weg. En dit is zo voor quasi de gehele route. Alleen in Spaubeek moeten we door het centrum. Verder gaat deze wandeling over holle wegen, een bocage landschap met haagjes en groene weiden. Onderweg komt men verschillende dasburchten tegen, net als de typische wegkruisen. Het grote voordeel van wandelen in Nederlands Limburg is dat men er altijd kan wandelen. Men moet nooit door de modder baggeren, er is hoogstens een dun vettig laagje aanwezig. Daarnaast zijn de mooie vergezichten ook altijd mooi meegenomen.

We zijn deze route begonnen in het centrum van Oud-Rekem. Langs de oude kerk, de stadsmuren en het voormalig Rijkspsychiatrisch Instituut komen we bij het natuurgebied De oude Weerd. Hier lopen we langs hagen, houtkanten en natte graslanden. Via enkele houten bruggetjes en een plankenpaadje passeert men langs de ezels en komt zo aan de Zuid-Willemsvaart. In Boorsem steken we deze over en zetten de wandeling verder. Daar verlaten we het pad en gaan langs de dorpskerk van Uikhoven naar de Maas. Via kleine veldwegen lopen we naar Herbricht en keren terug door een boomgaard. Nabij Oud-Rekem stappen we terug over de vaart en komen zo terug in het dorp. Dit is een vlakke wandeling met mooie winterse verzichten.

Samen met enkele oud-studiegenoten een wandeling gemaakt op deze heerlijke novemberdag bij 18°C. We kozen deze keer voor een klassieker: de Wijngaardwandeling in Wezemaal. Men beklimt hier de Wijngaardberg zo vaak dat men haast de indruk krijgt dat men in een echt gebergte zit.

Omdat het weer thuis weinig zon voorspelde vertrouwden we de weer-app en trokken richting Aken. Daar zou de zon schijnen. Deze route vertrekt van een een carpoolparking in Simpelveld. Over de hoogvlakte fietsten we door de velden naar Wahlwiller. Iets verder begonnen we aan de stevige klim naar de Gulperberg. Daar maakten we te voet een rondje en genoten van het 360° panorama. Na nog een groet aan Jean Nelissen fietsten we naar Voeren. In Teuven hielden we een stop houden bij Moeder De Gans om ons te versterken. Daarna ging de tocht verder naar Wallonië, alwaar we de RAVeL L38-L39 opzochten. Dwars door het woud reden we naar de rand van Aken en verder naar Vaals. Bij Orsbach stopten we nog even om van het uitzicht te genieten en reden dan verder over de kam naar ons startpunt. Dit is een tocht met heerlijke vergezichten, die vooral in de herfst erg kleurrijk zijn. Hier en daar zit er wel een steile helling in de tocht.

Deze toer vertrekt vanaf de parking aan de abdij van Postel. Via de knooppunten reden we naar Luyksgestel waar we terug over het heerlijke Tabakspad reden. (Wel met een kleine omleiding vanwege werken). Hierna bleven we door natuurgebieden rijden die we aaneenregen via kleine plaatselijke wegen. Door het Natuurpark Plateaux-Hageven ging onze route verder naar het Kaneel Bocholt-Herentals, oftewel gewoon het Kempisch Kanaal. Hier reden we zalig in de herfstzon richting Lommel. Over de brede betonweg voor fietsers reden we langs de grens om terug naar Postel te geraken. Daar zijn voldoende café's om te recupereren. Dit is dus een fijne route die grotendeels door afgelegen gebieden gaat.

Een fijn fietstochtje gemaakt in eigen streek op een zalige novemberdag

We zijn deze toer gestart in Aarschot op de Demervallei parking. En ja, we fietsten eerst langs de Demer tot we aan de samenvloeiing met de Dijle kwamen. Toen schakelden we over op de Dijlevallei. Dit is een prachtig stuk om door te fietsen. In Wilsele keerden we terug naar het noorden, maar er zijn werken op de fietspaden daar. Zodoende moesten we de route aanpassen. Maar al snel reden we terug door de velden naar het Montfortcollege. Daarna kwam een minder leuk stuk: over fietspaden langs de grote weg reden we naar Holsbeek. Maar verderop liep onze toer over prachtig nieuwe fietspaden te midden van de velden. In Nieuwrode ging het langs zandwegen en bij onze terugweg naar Aarschot fietsten we weer over kleine landwegen. Al bij al een heel geslaagde toer.

Deze fietstocht begint bij de carpoolparking van Bornheim. Het zicht over de wijngaarden met de vele kleuren geel, goud, groen en rood is echt overweldigend. Na een tocht tussen de wijnvelden reden we langs de Selz naar Nieder-Olm. Langs Wörrstadt en Rommersheim belandden we terug te midden van de wijngaarden. We hadden deze streek nog nooit bezocht in de herfst, maar het kleurenpallet was subliem.

De oorspronkelijk geplande fietstocht naar Baden-Baden is letterlijk in het water gevallen door een groot onweer in de voormiddag en door overstromingen van de vorige week. Dus zochten we een alternatief en besloten om een korte wandeling te maken. We gingen met de Merkurbergbahn naar boven, en wandelden dan langs een weg naar beneden. Boven stormde het. Daarom kozen we de luwe zijde om af te dalen. In het begin via een stenig pad dat bedekt was met bladeren. Later werd de weg beter en breder. Omdat het weer verbeterde namen we een kleine omweg langs de Teufelskanzel. Het was een leuke, korte wandeling en we zijn droog gebleven.

Bij dreigend onweer toch vertrokken in Saint-Jean-Saverne waar bij het gemeentehuis een grote gratis parking is. Via oude spoorwegen reden we eerst naar Bouxwiller en dan verder naar Pfaffenhoffen. Het zijn beide mooie vakwerkstadjes. Daarna reden we zuidwaarts over kleine wegen naar het Canal de la Marne au Rhin. Buiten een kleine omleiding volgden we dat tot in Saverne. Dat is een prachtige stad met een een groot kasteel. omdat het al winteruur was hadden we daar enkel tijd om iets te drinken. En dan wachtte ons nog de klim terug naar ons startpunt. Dit was een verrassend mooie en afwisselende route in een gebied waar we nog niet waren geweest.