PasQty

nowa kładka na warcie, w budowie. Kładka na Owińska, Biedrusko i meandry lasku Radojwa.

Urocze miejsce na spacer, przejażdżkę MTB, kros. Co chwile coś do zbadania :D Coś do oglądnięcia. Żurawie się drą, Jelenie cichcem truchtają .. Bobry opendzlowują drugie śniadanie.. spokój, cisza. Czasem jakaś woda, coś szumi, tylko. Na początku wędrówki mamy Muzeum zawodów odchodzących w zapomnienie. Na wszelki wypadek gdyby jednak ktoś chciał sie nauczyć pleść z wikliny są organizowane takowe warsztaty. Tak stoi napisane na tablicy. ;-)

znów wkopany w bezdroża. Odcinek wzdłuż j. Chomęcickie to niespodzianka. Tam gdzie ciek wodny istna błotna kompiel. Potem jazda wzdłuż po zaoranym polu. A miała być ścieżka.

Większość zaznaczonych w koomot szlaków, w tym rejonie ma ocene trudne. Tu łatwo też nie było. Pierwszy etap to, na szczęście przymrożona droga transportu drewna. Gdyby nie zima to pewnie brodzilibyśmy w błotku. Drugi etap to korzenie. Trzeci w endemach buczyny jest mieszanką liści z kamieniami i korzonkami. Jest więc na co uważać. Przystanek w wiacie, ze swego rodzaju strychem. Można dostać się na niego drabinką, ma zamykana klapę i wygląda jakby można było tam awaryjnie zaliczyć nockę. Ostatnie 250 metrów to test pokonywania stromizny, wąskiej, stromej ścieżki. Wsparcie łancuchow, nie odzowne. W poważniejszych warunkach zimowych musi być ślisko i niebezpiecznie. Ja tu schodziłem tyłem. Widok w słońcu jest jednak bardzo satysfakcjonujący. Tatry wyglądają bajecznie.

człowiek czasem musi,. inaczej się udusi.

Cel spenetrować PPK, ale inaczej niż desant na Powidz. W koło jeziora kownackiego jest gęsto i raczej trudno z podejściem. Gdzie nie gdzie bunkruje sie auto, a ogląd z brzegu wskazuję na amatorów moczenia kija. Skansen okazuje się że jest płatny i solidnie opłotowany. Ścieżka dydaktyczna, opatrzona zdjęciami i opisem jest romantyczna do terg stopania że nie przechodna. Chyba ze ktoś sie ubierze w trepy, i ciuch do przecierania gęstwin. Nie ma co tu kozaczyć bo kleszcz chwyta za mały palec. Sporo po gładkich szerokich drogach. W Mlecze szutrówka która przechodzi w lesie w drogę, która obstawiam że po dłuższym suszeniu będzie piaszczysta jak na plaży. Droga przez Mrówki z wydzielonym pasem dla rowerzystów, prawie jak bajka. Prawie, bo kocham tzw pozbruk. Trzeba się tam wybrać na 2 kółkach. ;)

Trasa dla ekspertów szydełkowania. Ciuchcia do Wronek i start. Nie ma co tu ukrywać część biała jest łatwa i przyjemna. Potem jednak wpadasz w Podlasie i koniec łatwizny. Puszcza Notecka ma coś wspolnego z Puszczą Zielonką. Musicie obczaic to sami. Zachaczylismy o Annogorę. Przez roztrzepanie. Dwór wygląda do nas przez płot. I choć imponujący i ciekawi to się więcej nie zobaczy. W Piotrowie jest kościół szachulcowy, podobny do tego w Obornikach, ale nie udało się zapuścić żurawia. Przed Obornikami jescze załapalismy się na złotą godzinę, miło było popatrzeć na pola zalane cieplym złotym światłem. Final w Hato sushi 🍣 Oborniki Wlkp.

Wycieczka wystartowała, wycieczka dojechała. Chyba najbardziej emocjonalne bylo pakowanie się do pociągu powrotnego. Pytaniem za stówę było: Czy jak piszą w apce, że nie ma miejsca na rowery, to znaczy że go nie ma? ;) Jednak się znalazło i to nie dla dwóch. Na przewidziane 4ry weszło 6ść. W drzwiach mastepne 3y, a co. Kawałek po 11tce średnio uroczy ale za to jest szeroki pas pobocza do jazdy. Po wyskoczeniu z 11stki na Garbacką serce ❤️ wskoczyło mi na ramię gdy bus ciągnący przyczepę z kajakami miną mnie na tzw lusterko... uch. 11stka bezpieczna. ;) Z innych mniej interesujących atrakcji. Park dworski w Kowanowie... z pałacyku zapewne zrobiono zamkniętą restauracje. O parku świadczą jedynie milcząco stare nasadzenia... bo generalnie to chwasty gilgaja po.. nosie, tak to zaniedbano. Kościół Naświetszej Mari Panny królowej świata. To trzecie podejście i nie udalo mi się zajrzeć do środka. Forma rotundy bardzo mnie intryguje. Dalej jest cmentarz który dziwi mnie niezmiennie. Plaskopolska certyfikowana a ten znalazł wzniesienie. I to jeszcze tak, że masz panoramę od kościoła na zasobność tegoż miejsca spoczynku. Memento morii, bracia i siostry. :) Odcinek specjalny matki boskiej piasecznej. Był jeden i wystarczająco pokutny. Muszę przyznać że ładny.

Do Swarzędza, bokiem Biedrusko do Bolechowa, Antoni i Swarzędz . Niby standardowo się zaczyna a tu nagle trzask i jest zagmatwane. Zaproponowałem suchy las prze Bolechowo... ale chyba się nie usłyszałem. :) Po dojechaniu do Bolechowa ustaliliśmy że suchy to może i jest ale Swarzędz. Jako że trasa na azymu, ostatnio to chyba wyznacznik radości i szkoda że to w totku nie działa, był fun. W owińskach minęliśmy środkiem posiadłość poznańskiego Rotszylda, vonnTreskow i bez większych ceregieli wylądowaliśmy gdzieś.. kicin nie kicin, nawrót przez prawe i tak przeszliśmy tajemniczy tunel, schodki techniczne z legitnym przejściem przez torowisko. Tunel dla zwierzyny kolega nazywał mostem... broni tego jak Częstochowy. ;) niech mu lekka będzie. Mig'a wcale tam nie ma ;) ale jest budowa i dla tego nie przejedzie się przez tory. Schodki techniczne to jest majstersztyk pod tytułem 'a panie kto to tu tak zbudował?' Coś jak schody w Gorzowie Wlkp. ;) Dolina Cybiny się jakaś inna wydawała ... nie ma to jak zrobić trasę jak rak.