PasQty

Większość zaznaczonych w koomot szlaków, w tym rejonie ma ocene trudne. Tu łatwo też nie było. Pierwszy etap to, na szczęście przymrożona droga transportu drewna. Gdyby nie zima to pewnie brodzilibyśmy w błotku. Drugi etap to korzenie. Trzeci w endemach buczyny jest mieszanką liści z kamieniami i korzonkami. Jest więc na co uważać. Przystanek w wiacie, ze swego rodzaju strychem. Można dostać się na niego drabinką, ma zamykana klapę i wygląda jakby można było tam awaryjnie zaliczyć nockę. Ostatnie 250 metrów to test pokonywania stromizny, wąskiej, stromej ścieżki. Wsparcie łancuchow, nie odzowne. W poważniejszych warunkach zimowych musi być ślisko i niebezpiecznie. Ja tu schodziłem tyłem. Widok w słońcu jest jednak bardzo satysfakcjonujący. Tatry wyglądają bajecznie.

człowiek czasem musi,. inaczej się udusi.

Cel spenetrować PPK, ale inaczej niż desant na Powidz. W koło jeziora kownackiego jest gęsto i raczej trudno z podejściem. Gdzie nie gdzie bunkruje sie auto, a ogląd z brzegu wskazuję na amatorów moczenia kija. Skansen okazuje się że jest płatny i solidnie opłotowany. Ścieżka dydaktyczna, opatrzona zdjęciami i opisem jest romantyczna do terg stopania że nie przechodna. Chyba ze ktoś sie ubierze w trepy, i ciuch do przecierania gęstwin. Nie ma co tu kozaczyć bo kleszcz chwyta za mały palec. Sporo po gładkich szerokich drogach. W Mlecze szutrówka która przechodzi w lesie w drogę, która obstawiam że po dłuższym suszeniu będzie piaszczysta jak na plaży. Droga przez Mrówki z wydzielonym pasem dla rowerzystów, prawie jak bajka. Prawie, bo kocham tzw pozbruk. Trzeba się tam wybrać na 2 kółkach. ;)

Trasa dla ekspertów szydełkowania. Ciuchcia do Wronek i start. Nie ma co tu ukrywać część biała jest łatwa i przyjemna. Potem jednak wpadasz w Podlasie i koniec łatwizny. Puszcza Notecka ma coś wspolnego z Puszczą Zielonką. Musicie obczaic to sami. Zachaczylismy o Annogorę. Przez roztrzepanie. Dwór wygląda do nas przez płot. I choć imponujący i ciekawi to się więcej nie zobaczy. W Piotrowie jest kościół szachulcowy, podobny do tego w Obornikach, ale nie udało się zapuścić żurawia. Przed Obornikami jescze załapalismy się na złotą godzinę, miło było popatrzeć na pola zalane cieplym złotym światłem. Final w Hato sushi 🍣 Oborniki Wlkp.

Wycieczka wystartowała, wycieczka dojechała. Chyba najbardziej emocjonalne bylo pakowanie się do pociągu powrotnego. Pytaniem za stówę było: Czy jak piszą w apce, że nie ma miejsca na rowery, to znaczy że go nie ma? ;) Jednak się znalazło i to nie dla dwóch. Na przewidziane 4ry weszło 6ść. W drzwiach mastepne 3y, a co. Kawałek po 11tce średnio uroczy ale za to jest szeroki pas pobocza do jazdy. Po wyskoczeniu z 11stki na Garbacką serce ❤️ wskoczyło mi na ramię gdy bus ciągnący przyczepę z kajakami miną mnie na tzw lusterko... uch. 11stka bezpieczna. ;) Z innych mniej interesujących atrakcji. Park dworski w Kowanowie... z pałacyku zapewne zrobiono zamkniętą restauracje. O parku świadczą jedynie milcząco stare nasadzenia... bo generalnie to chwasty gilgaja po.. nosie, tak to zaniedbano. Kościół Naświetszej Mari Panny królowej świata. To trzecie podejście i nie udalo mi się zajrzeć do środka. Forma rotundy bardzo mnie intryguje. Dalej jest cmentarz który dziwi mnie niezmiennie. Plaskopolska certyfikowana a ten znalazł wzniesienie. I to jeszcze tak, że masz panoramę od kościoła na zasobność tegoż miejsca spoczynku. Memento morii, bracia i siostry. :) Odcinek specjalny matki boskiej piasecznej. Był jeden i wystarczająco pokutny. Muszę przyznać że ładny.

Do Swarzędza, bokiem Biedrusko do Bolechowa, Antoni i Swarzędz . Niby standardowo się zaczyna a tu nagle trzask i jest zagmatwane. Zaproponowałem suchy las prze Bolechowo... ale chyba się nie usłyszałem. :) Po dojechaniu do Bolechowa ustaliliśmy że suchy to może i jest ale Swarzędz. Jako że trasa na azymu, ostatnio to chyba wyznacznik radości i szkoda że to w totku nie działa, był fun. W owińskach minęliśmy środkiem posiadłość poznańskiego Rotszylda, vonnTreskow i bez większych ceregieli wylądowaliśmy gdzieś.. kicin nie kicin, nawrót przez prawe i tak przeszliśmy tajemniczy tunel, schodki techniczne z legitnym przejściem przez torowisko. Tunel dla zwierzyny kolega nazywał mostem... broni tego jak Częstochowy. ;) niech mu lekka będzie. Mig'a wcale tam nie ma ;) ale jest budowa i dla tego nie przejedzie się przez tory. Schodki techniczne to jest majstersztyk pod tytułem 'a panie kto to tu tak zbudował?' Coś jak schody w Gorzowie Wlkp. ;) Dolina Cybiny się jakaś inna wydawała ... nie ma to jak zrobić trasę jak rak.

Kto był ten wie jak przyjemnie jeździ się po Zielonce. Tym razem, hyba pierwszy raz widzialem tam błoto. Kolażu zasuwaj w Puszcze Zielonkę póki jeszcze nie wyschło! Ten dzyndzelek w kwadracik to teren byłej jednostki wojskowej Trzaskowo.

Tym razem to było tak. Chcesz się ze mną przejechać? Tak. Do Wałcza? Tak. Potem się zbierałem, za długo. Więc wiadomo. Powiem w prost. Pierwsza prosta z drugą nudna. Żadnych Zbójcerzy ani zielonych ludzików. Potem od Zbychówki przy trasie trochę się trafi jakiś dziadów ciosanych, jakieś śliwki dzike, to się człowiek zatrzyma i zaduma. Po Wałczu się pokręciliśmy. Jakiś Kościuł, tu szachulcowa przeszłość, tam jakaś odstrzelona kancelaria... z tyłu bida. Nie ma problemu upolować lody ;) aaa i instytut nauk stosowanych... założę się że to był szpital w 1902r, w takim samym budynku mieściła się moja podstawówka. Część powrotną dziele na mrożąca krew w żyłach do Wałcza drugiego i głęboko relaksującą po wyjechaniu za Wałcz drugi.

Ostra walka o przeżycie. Część rezerwatowa ciężka, mnóstwo spadów. Przenosek więcej niż na spływie. Może lepiej taktycznie wyminąć. Z czartem tancowałem uparcie, aż mu na pięty wjechałem. Twarda to pięta, trzeba przyznać. Temat do walki wręcz, ewentualnie porządnym MTB. 90% trasy w cieniu drzew. Wykluczając odcinki specjalne to trasa przyjemna. @Michal Siedlecki @Kinga