Eric van H

Lente in de Betuwe op z’n allerbest! 🌸✨ Vandaag trokken we de wandelschoenen aan voor de Betuwse Bloesemtocht 2026. We kozen voor de 27 km route, maar de GPS was onverbiddelijk: uiteindelijk stond er een trotse 28,01 km op de teller! Maar eerlijk is eerlijk, met dit decor hoor je ons niet klagen over een kilometertje extra. Het was een tocht uit een prentenboek: • De Bloesem: De boomgaarden rondom Geldermalsen en Beesd stonden werkelijk prachtig in bloei. Een witte en roze deken zover het oog reikt. 🍏 • De Route: Heerlijk struinen langs de kronkelende Linge, door schilderachtige dorpjes als Deil, Enspijk en Rumpt. • De Sfeer: Van de historische molen die fier boven het landschap uitsteekt tot de gezellige drukte bij de rustpunten. En ja, dat ijsje na de finish was méér dan verdiend! 🍦☀️ Betuwe, je was weer fantastisch! 🤍 #BetuwseBloesemtocht #Wandelen #Linge #Geldermalsen

Pieterburen 🇳🇱 ✅, Sint-Pietersberg 🏁 ✅: HET PIETERPAD IS VOLBRACHT! Wat een dag, wat een mijlpaal! Na meerdere jaren wandelen, hebben we vandaag de allerlaatste kilometers van het Pieterpad afgelegd. Het voelt onwerkelijk, maar we hebben het gedaan: 528 kilometers wandelgeluk, van het uiterste noorden tot het zuiden van Nederland, liggen achter ons! We begonnen de allerlaatste etappe weer vertrouwd: de camper parkeerden we op het eindpunt van vandaag, het Oog van Sint Pieter. Vanuit daar sprongen we op de fiets richting ons startpunt ook wel eindpunt van gisteren in Berg en Terblijt (de Langen Akker). De wandeling zelf was een genot. We liepen door het prachtige Limburgse heuvelland, langs de iconische mergelwanden bij Bemelen, richting de Maas. In Maastricht liepen we letterlijk tegen een Paas processie aan maar dat was eigenlijk wel leuk om te zien, daarna weer verder door de stad en de stad uit. Elke kilometer bracht ons dichter bij dat ene grote doel. De laatste meters klimmen, de laatste hoogtemeters overwinnen... En daar stonden we dan: op de Sint-Pietersberg, bij het officiële eindpunt en het schitterend aangelegde uitzichtpunt over de ENCI-groeve! Het uitzicht was adembenemend, de voldoening onbeschrijfelijk. En alsof dat nog niet genoeg was, werden we op de top onthaald door Hans en Anita. Beter kan een finish niet zijn! Na het officiële fotomoment hebben we heerlijk en gezellig met hen geluncht bij Lunchrestaurant Van Wijck Sint Pieter. De perfecte afsluiting van een fantastische wandeltocht. Het is tijd voor een kleine terugblik op een onvergetelijke wandeling. Een tocht die ons dwars door Nederland bracht, over heide en door bossen, langs kastelen en door historische steden. De statistieken liegen er niet om: we hebben 24 etappes gemaakt, in totaal ruim 113 uur gewandeld en natuurlijk ook zo vaak gefietst, 528 kilometer afgelegd en 2.670 hoogtemeters overwonnen. Een prestatie waar we best wel trots op zijn! Wat we nu gaan wandelen? Dat is nog de vraag. We gaan vast iets bedenken, op naar het volgende avontuur! #Pieterpad #Wandelen #SintPietersberg #ENCIGroeve #Limburg

Vandaag stond een uitdagende dag op het programma, zowel logistiek als fysiek. We begonnen de dag bij ons eindpunt in Berg en Terblijt, waar we de camper parkeerden. Vanuit daar sprongen we op de fiets richting Sittard. Dat we in het heuvelland zijn aanbeland werd meteen duidelijk: we dalen in het begin zo snel af, dat we ons direct realiseerden dat ons aan het einde van de wandeling nog een flinke klim te wachten stond... Na een stevige fietstocht van 1 uur en 10 minuten stalden we de fietsen bij zwembad De Hateboer en kon de wandeling echt beginnen! De tocht van vandaag was er eentje van uitersten, ook wat betreft het weer. Van harde wind en regen tot miezer en uiteindelijk een heerlijk zonnetje; we hebben werkelijk alle vier de seizoenen voorbij zien komen. Maar over het algemeen was het heerlijk wandelweer om de Limburgse natuur te verkennen. Onderweg werden we getrakteerd op prachtige doorkijkjes, vakwerkhuizen en zelfs mooie houtsculpturen in het bos. Omdat het Pasen is, mocht een selfie met een paar 'gevonden' eieren langs de beek en met de hazen die we onderweg tegenkwamen natuurlijk niet ontbreken! Voor de lunch streken we neer bij Kasteel TerBorgh, een sfeervolle plek om even op te laden voor de tweede helft van de dag. En dat was wel nodig want het weer werd behoorlijk minder. De laatste kilometers waren pittig, zeker met de wetenschap dat we nog omhoog moesten naar Berg en Terblijt. Na ruim 28 kilometer bereikten we eindelijk de camper. De benen voelen het wel, maar de voldoening is groot: de wegwijzer in het Danikerbos gaf het al aan: nog maar 34 kilometer tot de Pietersberg. We zijn er bijna! #Pieterpad #Wandelen #Limburg #Sittard #Heuvelland #Camperlife

Vandaag stond het volgende deel van het Pieterpad op het programma. Nadat we onze camper geparkeerd hadden bij de camperplaats van zwembad De Nieuwe Hateboer in Sittard, reden we op de fietsen richting het startpunt van vandaag in Montfort. De wandeling voerde ons vanuit het historische Montfort door het afwisselende Limburgse landschap. Het blijft een bijzonder gebied: we liepen hier door het smalste stukje van Nederland, waar de grens met Duitsland slechts een steenworp afstand is. Onderweg genoten we van de rust in de beekdalen van de Vloedgraaf en de Geleenbeek, een prachtig stukje natuur waar de tijd even stil lijkt te staan. Voor de lunch zijn we even een ‘stukje’ afgeweken van de route, bij Europarcs in Susteren genoten we van heerlijke panini’s, al was het achteraf toch wel een heel eind om lopen naar de ingang van het park… Na ruim 25 kilometer bereikten we ons eindpunt bij de camperplek in Sittard. Weer een prachtig stuk van de route afgevinkt en we staan nu aan de rand van de historische stad! Maar dat zien we morgen dan weer want dan starten we met Sittard. #Pieterpad #Wandelen #Limburg #Sittard #Hateboer #Camperlife

Vandaag stond een prachtige deel van het Pieterpad op het programma door het afwisselende Limburgse landschap. Als eerste dumpen we onze camper op het eindpunt van vandaag bij de kasteelruïne van Montfort. Dan fietsen we naar de Markt van Swalmen waar we vorige keer geëindigd waren en parkeren onze fietsen om te kunnen starten met de wandeling.. Al snel komen we aan bij het statige Kasteel Hillenraad, een hele mooie waterburcht. Ooit had Willem van Oranje hier in 1572 nog zijn hoofdkwartier. Na de eerste 16 kilometer was het tijd voor een welverdiende pauze bij Le Carrefour Preuf & Proost. Het was even een omweg van 400 m heen en later weer terug maar dat was het waard. Een heerlijke plek om even op te laden voordat we de route vervolgden richting Sint Odiliënberg. De twee markante torens van de romaanse basiliek staken prachtig af tegen de lucht; een herkenningspunt dat we al van verre boven de Roer zagen uitsteken. De laatste kilometers brachten ons naar de finish in Montfort. We doen nog even wat boodschappen bij de Plus om daarna de laatste honderden meters naar de camper te lopen. Na 23,5 km zat de tocht erop, met als vrolijke afsluiter een badderende gans die ook van het zonnetje genoot. Tussen de dichte bossen, kabbelende beekjes en historisch erfgoed was dit weer een topdag op het Pieterpad! Morgen weer verder. #Pieterpad #Wandelen #Limburg #BeatYesterday #Polarsteps

De weersverwachting is niet best vandaag dus op het laatste moment besloten we niet de route van 21 km maar de korte wandeling van 14 km te doen. Het zou vanaf 10 uur wat serieuzer gaan regenen dus als we op tijd vertrekken kunnen we voor de grootste regen terug zijn met de korte variant…… Dat was het plan, maar de weergoden hadden er een heel ander idee over. Al meteen nadat we door Tommie werden uitgezwaaid bij Babbels begint het wat steviger te miezeren, het eerste deel van de route recht van voor dus niet zo fijn maar we gaan gewoon door. We lopen door Velddriel en het blijft grijs en nat. Zo’n beetje halverwege de route, veel eerder dan voorspeld gaat de miezer over in harder druppelen en de druppels komen inmiddels van achter dus we zijn rondom goed nat aan het worden. Helaas, tegen de tijd dat we eigenlijk nog een stukje terugmoeten tot ons startpunt bij Babbels voelen we dat de laatste restjes onderkleding ook nat zijn inmiddels. Dus besluiten we om de route af te breken en de kortste weg naar huis te nemen. Jammer van het weer maar de kop is er af met de Oranjecomité wandelingen, organisatie bedankt en tot de volgende!

We hebben heerlijk geslapen op camping Heiderust, waar het dus wat minder rustig was en eigenlijk heel druk met volle bak aan 8 camperplekken bezet. Mariska had het vannacht wat koud gehad en vanochtend bleek waarom dat was; de linkerachterdeur was net niet in het slot gevallen en stond dus eigenlijk op een kier, oeps… Nadat we heerlijk gedoucht hebben en een snel ontbijtje gedaan vertrekken we richting Swalmen, dat gaat ons eindpunt van vandaag worden en dus parkeren we daar de camper omdat we eerst gaan fietsen richting beginpunt. Het is vreselijk koud op de fiets en na 1 uur 15 minuten komen we als twee bevroren ijsberen aan bij de abdij in Tegelen om onze fietsen te dumpen en de wandeling te beginnen. Eerst masseren we even onze diepgevroren voetjes maar veel helpt het niet en daarom gaan we maar half bevroren op pad. De eerste kilometers zijn best zwaar vanwege onze koude voeten, handen en rest van ons lijf. Gelukkig kunnen we na 4 km even lekker opwarmen bij Truusje de uitbaatster van Cafe Maalbeekerhöhe. De officiële naam van deze horecazaak wordt door Belfeldse en Tegelse bezoekers bijna nooit gebruikt. Dit bruin café is plaatselijk beter bekend als ‘Tuuenke Jansse’. Tuuenke was de opa van de huidige uitbaatster Truusje. Hij liet deze zaak in 1931 bouwen. 
Het pand ligt hier pal aan de Nederlands – Duitse rijksgrens. In de crisisjaren voor de Tweede Wereldoorlog werd er veel gesmokkeld. 
Jarenlang heeft men het hier ‘op d’m berg’ moeten doen zonder gas, water en elektriciteit. 
Dat betekende dat er jarenlang geen elektrische bierkoeling kon worden aangeschaft. De drank werd fris gehouden met grote ijsstaven die onder de bar werden opgeborgen. Lampen brandden op gas dat wekelijks in flessen werd aangevoerd. En omdat de waterleiding niet ‘naar boven werd geleid’, kon er geen modern sanitair worden aangelegd. 
Het café is nu nog beperkt geopend. Gezelligheid is troef! En we vonden het echt de moeite waard, het was alsof je terug in de tijd ging met een onberispelijk authentiek interieur, ontzettend schoon en opgeruimd en de uitbaatster, wij schatten haar toch wel eind 70 of begin 80, die er in een keurige jurk nog zelf alle drank uitdeelde. We warmden ons aan de chocolademelk en oliegestookte haard midden in de ruimte! Fantastisch en zeker een aanrader als je in de buurt bent om dit cafe regelrecht uit de jaren 40 te gaan bekijken. We lopen weer een stukje verder, vandaag veel bos met mooie goede paden die meer als lange rechte lanen door het landschap gaan. Omdat we bij Truusje alleen wat konden drinken gaan we een kilometer of 5 verder bij de Witte Stein in restaurant de grens nog even een lekker stukje Limburgse vlaai eten. Even daarvoor passeerden we grenspaal 430, we lopen de hele dag een beetje op de Duits/Nederlandse grens. Bij grenspaal 430 is naast de ‘nieuwe’ paal ook nog de oude 16e eeuwse steen te zien die de oude grens aangaf. Na ons laatste stopje nog 10km tot Swalmen, via mooie bossen komen we daar aan bij de camper.. Tijd om onze fietsen voor de laatste keer dit weekend op te halen en daarna lekker naar huis, het zit er weer op. De finish van het Pieterpad komt langzaamaan in zicht….

Vandaag vertrekken we vanaf Camping Heiderust naar Abdij Ulingsheide, daar parkeren we de camper om daarna op ons fietsje richting de Veerweg in Velden te rijden. Omdat het best fris is willen we met name het fietsen zo kort mogelijk houden, daarom vandaag maar een korte wandeling en dus fietsrit… Toch nog best koud zo’n 35 minuten fietsen maar gelukkig schijnt de zon en we parkeren onze fietsen bij een informatiebord. Klaar voor de wandeling vanaf de Maas waar we vorig weekend aan de andere kant onze wandeling eindigde. We lopen een route langs de Maas en door de uiterwaarden, we gaan onder de brug van de A67 door en wandelen tussen de koeien. Even gaan we de uiterwaarden uit om bij een kapel een kaarsje te branden en in het restaurant er achter even een stukje Limburgse vlaai te eten. Daarna gaan we weer de uiterwaarden in om uiteindelijk Venlo binnen te lopen, de mooie natuur maakt plaats voor een stedelijke omgeving en dat vinden we toch altijd wat minder…. maar Venlo is best mooi en de zon schijnt, we lunchen bij restaurant prins Bernhard en gaan daarna voor de laatste kilometers richting de camper. Als we bij de camper aankomen is het heel erg druk geworden, waar we vanochtend alleen stonden staat het nu helemaal vol met auto’s, de abdij loopt goed klaarblijkelijk. We stappen in de camper en halen de fietsen op om daarna de camping te gaan zoeken…

. ——— We vervolgen onze wandeling vandaag in Wanssum en ons plan was eigenlijk om dan eerst de camper op de eindbestemming in Grubbenvorst te zetten. Want dan zouden we op de fiets naar het beginpunt rijden, maar….. de kabouters hebben vannacht de band van Mariska niet geplakt dus dat wordt niks. We hebben een plan B en daar komen geen fietsen aan te pas maar wel een lieve zoon die ons vanmiddag oppikt en terugbrengt naar de camper! Vanaf Wanssum lopen we door een mooi bos richting Meerlo en daar zien we de St Goarkapel uit 1662 en een stukje verder ‘t Kasteelke uit 1619, het is dan ook een mooi gevarieerde route vol historische punten. De zon schijnt de hele dag al en het is gewoon heerlijk, bijna krijgen we een lentegevoel en dat medio januari. We lopen door Tienray wat zich ook wel klein Lourdes noemt en net als het origineel een bedevaartsoord is. Als we van Tienray naar Swolgen lopen zien we in het mooie bos overal gedichten hangen van Yvonne Mulder. Het is hier heerlijk rustig in de bossen en dat blijkt wel als we even verderop bij Swolgen een kleine ree spotten. Bij Broekhuizen wordt het wat moerassig en lopen we via vlonders en zien we in de verte de bomen weerspiegelen in het water. In de buurtkapel ‘Houthuizen’ in Lottum steken we een kaarsje aan en schrijf Mariska een kort stukje in het gastenboek. We lopen nog een stukje verder en eindigen vandaag in Grubbenvorst net voor de pont naar Velden waar we de volgende keer weer verder zullen gaan. Sander pikt ons daar op en brengt ons weer terug naar de camper, het weekend zit er weer op maar het was helemaal perfect! Onderweg naar huis nog een prachtige zonsondergang om een gezellig weekend in stijl af te sluiten. ——— #camperlife #adria #meandmyadria #homeiswhereyouparkit #travelvan

Het camperseizoen is voor ons vanaf nu officieel gestart! Vandaag gaan we weer eens een deel van het Pieterpad lopen en omdat we morgen nog een stukje willen doen is het ideaal om de camper mee te nemen. We gaan een stuk van 20 km lopen en starten onze wandeling bij de pont tussen Afferden en Sambeek. Op onze startlocatie kunnen we de camper niet parkeren, dus parkeren we die op de eindlocatie van vandaag en fietsen we daarna naar ons beginpunt. Het laatste deel van de fietstocht van zo’n 45 minuten richting de start gaat over onverharde, lees: bijzonder modderachtige paden. Maar we redden het en stallen onze fietsen. De wandeling is erg mooi, hier en daar wat modderig maar ontzettend gevarieerd en de zon schijnt uitbundig dus het is gewoon genieten! Na een heerlijke wandeling stappen we in de camper om de fietsen weer op te halen. Onze fietsen staan te wachten als we terugkomen maar helaas zien we dat de achterband van Mariska leeg is, oei, dat wordt improviseren morgen. Eerst maar eens richting onze camping.