Jacintha

De vorige keer dat ik een etappe van het Pieterpad liep - naar Venlo toe - was het met ruim dertig graden de warmste dag van 2025. Écht veel te warm om te lopen eigenlijk. Het contrast wat weersomstandigheden betreft tijdens de etappe van vandaag kon dus bijna niet groter. Ik liep door een bepoedersuikerd landschap en met een temperatuur zo rond het vriespunt: perfecte wandelomstandigheden - veel fijner om in deze winterse omstandigheden te lopen dan in die verzengende hitte, vind ik persoonlijk. Wat ik wel mistte: een kop koffie met taart op een gezellig terras en het dorstlessende biertje op het eindpuntterrasje! Sterker nog: onderweg was er niets open en ook binnen dus geen koffie 😞 Ik heb wel écht genoten van deze twee dagen Pieterpad en heb me wederom voorgenomen om ooit nog eens het Pieterpad in één keer te lopen. Of hooguit in twee keer. Maar dan toch wel in groenere omstandigheden 😊

Met Dorus een rondje door het Openluchtmuseum in Arnhem. Voor Dorus heel veel nieuwe luchtjes, andere situaties dan normaal en dus lekker vermoeiend. Hij is niet bang voor vuurwerk maar nu hij de hele avond ligt te pitten is de kans nog kleiner dat hij zich er wel druk over gaat maken. Het blijft voor mij leuk om door het Openluchtmuseum te lopen. Ook als niet alles open is vanwege de winteropstelling. Het blijft mede zo leuk omdat ze steeds weer de geschiedenis vanuit andere invalshoeken bekijken. Bijvoorbeeld nu weer de reis door de geschiedenis van mensen met een handicap. En voor kinderen zijn er ook zoveel leuke dingen te ontdekken en te leren! Hele goede herinneringen aan de keren dat we er met onze kinderen waren.

Man, man, man: wéér zo'n leuk en mooi rondje! Ik ben tot de conclusie gekomen dat je als je op de Veluwe woont de provinciegrens niet meer over hoeft te gaan om oneindig veel mooie wandelingen te kunnen maken. Ik wist het eigenlijk ook al wel maar door de Veluwse Rondjes-serie weet ik het helemaal zeker!

Weer een voor mij nieuw stukje van de Veluwe ontdekt: Boeschoten - een wilt en bijster lant waar vele auergrepen (misdaden) in geschien plegen. Vlakbij het 'vrolijkere' bos van de dansende bomen, het Speulder en Sprielderbos - waar ik dan al wel veel vaker gewandeld heb. En ik heb niet alleen een nieuw stukje Veluwe ontdekt maar ook een nieuw woord geleerd: een wildforstergoed. De boerderijen Klein en Groot Boeschoten vormden een wildforstergoed. Een wildforster, een soort ambtenaar van de graaf, was verantwoordelijk voor het innen van vergoedingen voor het gebruik van de grond. Nooit geweten dat dit woord daarvoor gebruikt wordt. Een mooi typisch Veluws Rondje en ook best dichtbij dus de kans is groot dat ik dit rondje nog eens ga maken in een ander jaargetijde.

Sinds Roald - jongste zoon - in Nieuwolda woont leer ik ook al wandelend Groningen steeds beter kennen. En Groningen is mooi! Anders mooi dan de Veluwe of bijvoorbeeld Drenthe of Limburg. Verrassend mooi. Voorheen had ik het idee dat wandelen hier in de buurt zou betekenen dat je veelal lange stukken langs akkers en weilanden zou lopen. Helemaal niet waar. Trage Tocht Woudbloem zorgde ervoor dat ik een prachtig, ruig landschap doorkruistte waar veel vogels en andere dieren wonen. De zon liep mee, het was prima wandelweer wat betreft de temperatuur, vriend Dorus kon zich lekker uitleven in iedere plas, sloot en moerraspoel en m'n wandelschoenen hielden - op het nippertje - m'n voeten droog: een heerlijke wandeling dus. Twee minpuntjes: ik had 'ruzie' met Komoot en Dorus had heel even last van een oud trauma. Ik was ergens halverwege gestart en toen we bij het officiële eindpunt waren kon ik niet verder navigeren en moest ik een nieuwe wandeling starten... Als iemand weet hoe ik twee Komoot-wandelingen kan samenvoegen: vertel! En Dorus... hij was als pup eigenlijk nergens bang voor behalve voor koeien. Hij is intussen niet meer bang, dacht ik. Nu bleek dat dat geldt zolang ze in een omheinde wei of in de stal staan want vandaag, toen we een kudde in het wild op ons pad tegenkwamen, was hij ineens niet meer de stoere Dorus die hij eigenlijk altijd wel is 😄

Dorus en ik zijn goed bezig, al zeg ik het zelf ;-) Vier Veluwse Rondjes in twee weken! Nog nooit van Groenendaal gehoord overigens en dat terwijl ik er al best vaak in de buurt gewandeld heb. Ik en Google Maps konden de parkeerplaats moeilijk vinden. Ik was niet de enige die daar moeite mee had las ik zojuist in een reactie bij de beschrijving. Tip voor mezelf voor als ik nog eens ga: via Beekbergen, tegenover wegrestaurant Mendel de weg richting de Woeste Hoeve inrijden tot aan Groenendaal. De route zelf was wederom mooi en afwisselend. In het begin best veel mountainbikers tegengekomen en dat zal op een zonnige dag ook zeer zeker het geval zijn. Het tweede gedeelte: heerlijk rustig. Stiekem een beetje te rustig eigenlijk want ook de Schotse hooglanders lieten zich helaas niet zien. Blijft bijzonder dat de Veluwe zoveel variatie kent. Ik ga zeker dit rondje nog eens lopen op een zonnige dag!

Het Veluwse Rondje Loenen liep ik al eerder - dit is een andere rondwandeling in Loenen en een echte boswandeling. Natuurlijk mocht mijn harige vriend Dorus ook mee. Vanaf de parkeerplaats naar het startpunt: een sluiproute dwars door het struikgewas weg van de gebaande paden. En omdat Dorus sowieso het liefst altijd afwijkt van die paden had hij de tijd van z'n leven en liep ik - al struikelend zo af en toe - toch een beetje te mopperen op mezelf. Dom om niet even beter uit te zoeken waar een parkeerplek dichterbij de route was. Maar... vanaf de officiële start van deze ronde heb ik genoten. Eerst nog grijs en miezerig, heerlijk melancholisch herfstweer. Later brak de zon door en stond ik zelfs bijna op het punt om een merino-laagje af te pellen. Hoogteverschillen, mooie bospaadjes, mooie vergezichten, bijna niemand tegengekomen, een goed GPX-bestand, een blije hond en een opgeruimd hoofd na 10 kilometer: kortgezegd dus een heerlijke wandeling! Ik liep deze route trouwens tegen de klok in en dat is wat mij betreft een aanrader omdat het meest gevarieerde, mooiste gedeelte zo aan het einde van de route terechtkwam.

Donderdag een Veluws Rondje, vandaag een ander Veluws Rondje. Dit keer een zonnige variant die mij en Dorus liet genieten van een gebied op de Veluwe waar weidse heidevelden afgewisseld worden met bos. De Veluwe in de herfst: ik word daar héél blij van! Volgende week een ander Rondje van Rob.