Karol Balicki

Jest nieźle - pogodowo i widokowo, a po ostatnich przygodach też zdrowotnie. To potrafi trochę zmienić perspektywę. Myślałem, że raczej o siebie dbam, ale organizm powiedział "sprawdzam". W efekcie przerwy świąteczno-noworocznej zdecydowanie nie wykorzystałem spacerowo i rowerowo jak planowałem, i teraz teraz trzeba lubić co się ma. Ten spacerek polubiłem bardzo, że wogóle był.

Sypnęło - jest pięknie. Mój przydomowy las odsłania swoje drugie, nie wiem czy piękniejsze, ale na pewno niecodzienne oblicze.

Niektórzy twierdzą, że Święta to czas radości i bliskości. Może nawet tak jest, ale ja bym tu dołożył jeszcze jedne "ości" - pełności. Pełne są brzuchy, wokoło pełno światełek i mój osiedlowy śmietnik jest bardziej niż pełen kartonów po prezentach. Trochę się do tego dołożyłem przyznam. Ale co zrobić - Święta!... Najlepszego wszystkim, w tym umiarkowania. Mi się nawet trochę udało bo wziąłem tylko 2 dokładki faszerowanego indyka na dzisiejszym świątecznym obiadku...

Dzisiaj bez żadnego przynudzania, że rower to terapia czy medytacja, żadnego zbierania kwadracików, polowania na segmenty, planów treningowych, eksploracji nowych terenów i tras, podziwiania piękna przyrody, czy artystyczych zdjęć (których i tak nie umiem robić). Dzisiaj wsiadłem na rower, żeby wypić kawkę i zjeść ciastko w cukierni w Otwocku i ten plan zrealizowałem w 100%. Kropka. Bo kto spala kalorie, ten musi je uzupełnić, prawda? 😁

Dzisiaj znowu spotkałem mniej ludzi niż dzików. Trochę trudno się dziwić - o tej porze roku i dnia normalni ludzie siedzą na kanapie i oglądają seriale. Ale ja nie wysiedzę...

Kuszą mnie te bagna na Zakolu Wawerskim. Ale bez srebrnego miecza i szkatułki z eliksirami lepiej się nie zapuszczać...

Podróże kształcą - tak przeczytałem po drodze na słupie. Podsumujmy zatem lekcje, które odrobiłem na dzisiejszej wycieczce: 1. To świetna pora na zbieranie miejskich kwadratów - jest tak szaro-buro, że nie szkoda nie jechać w inne, bardziej "zielone" miejsca, a niektóre miejsca na obrzeżach Warszawy są tak brzydkie, że zupełnie wszystko jedno kiedy się przez nie przejeżdża. 2. Co więcej - na ścieżkach rowerowych luźniej i praktycznie brak elektrohulajnogistów-samobójców. 3. Warto zajrzeć do Kompota po poszukiwaniu inspiracji do traski - zawsze znajdzie się ktoś, kto pojechał niedawno w jakieś ciekawe miejsce gdzie Cię jeszcze nie było. Tak było i dzisiaj. 4. Dokształciłem się również w obszarze ekonomii, socjologii o seksuologii - ciastko i kawa na obrzeżach Lemingradu kosztowało tyle co całkiem porządny obiad gdzie indziej. A i tak wziąłem najtańsze... Ja rozumiem, że w pobliżu może mieszka trochę ludzi którzy poczują się lepiej jak zapłacą za coś więcej niż mniej, ale ja poczułem się trochę wydymany. Tyle wiedzy z jednej krótkiej wycieczki! Teraz boję się jechać na jakąś dłuższą rundkę - mój umysł może nie ogarnąć tego ogromu wiedzy do przyswojenia... 😁

Kontynuując eksplorację nieznanych zakątków mojej dzielnicy trafiłem na Zakole Wawerskie, gdzie spotkałem mokrego bobra. Odpłynął niespiesznie. Dalej pomaszerowałem wzdłuż wyschniętego w tej części Kanału Wawerskiego w stronę ponownie mokrego kanału Nowa Ulga i dalej na Zerzeń. Co ciekawe, żadnych dzików nie spotkałem, a nawet jakiś ludzi zdarzyło mi się minąć. Takie przygody tylko na Wawrze! 🙂