Karol Balicki

Koła w węglu do gravela to jest jakiś fetysz muszę przyznać. Broniłem się jakiś czas, ale uległem pod naciskiem własnej zachcianki. Moi koledzy kupują używane kabriolety albo terenówki, a inni zostawiają żony i dzieci dla młodszych kochanek, także z tym moim kryzysem wieku średniego chyba nie jest aż tak źle... Czy karbonowe koła są są szybsze? A gdzie lepiej by można je przetestować jak nie na Poligonie? Jakieś nieznośnej lekkości kręcenia nie poczułem przyznam, za to mój portfel na pewno jest lżejszy, a skoro jestem lżejszy to szybszy, prawda? 😁 Tymczasem na poligonie, przy brodzie w Mostach Kalińskich spotkałem sporą grupkę żołnierzy - chyba WOT-owcy, bo niezła zbieranina - od całkiem młodych dziewczyn po panów w średnim wieku. Może w ramach kryzysu swego wieku postanowili pobiegać z karabinem po lesie? 😄

Opcji na rower dzisiaj nie było, ale przy takim wietrze to może i dobrze. Za to spacerowi na łąkach nad Bugiem dodawało to nawet uroku.

To prawie taka nowa świecka tradycja. Po świątecznym jajeczku, jest dreptanie po Skaryszaku. Nie tylko My wpadliśmy na ten pomysł, bo ludzi było co nie miara. A pod kwitnącymi Magnoliami to prawdziwe pielgrzymki. Złożyliśmy własną ofiarę w postaci kilku fotek i oddaliliśmy się na popołudniowe, wytężone trawienie.

Chata posprzątana w piątek (ale okna nie umyte - rozgrzeszenia nie będzie 🙂) to w Wielką Sobotę można było pokręcić. Trzeba było odkurzyć MTB, to padło na Białołęckie single, do których dołożyłem fragmenty Jabłonowskiej trasy crosowej i pętli XC Jelonka. Wyszła z tego przepyszna rundka - taka Wielkanocna przystawka 🤪. Na singlach widać, że dawno nie padało - miejscami sporo piachu, ale nadal przejezdne. Mimo to singiel "ku piaskom" (nazwa nieprzypadkowa...) to jak na Warszawę zupełny sztos.

Nawet najładniejsza trasa jeżdżona często może się opatrzeć. I tu z odsieczą przychodzą kwadraty - wskazując gdzie mnie jeszcze nie było. A skoro nieznane, to wszystko może się przytrafić - były ładne aleje drzew, całkiem przyzwoite fragmenty szutrowe, ładne boczne asfalty, ale też trochę piachu (w końcu to Mazowsze) gruzu i ujebów. Najgorszy był fragment po wale między Nadbrzeżem a drogą do byłego już promu w Gassach. Niby była ścieżka szczytem wału, ale wytelelpała mnie okrutnie - nie polecam. Zdziwił mnie też wyschnięty Żółwi Staw za wsią Regut. Nie było mnie tam ze 2 lata przynajmniej, ale żeby tak do samego dna? 🤯 No i powiększyłem ubera. Dalsze powiekszanie będzie trudne, bo kolejne niezdobyte kwadraty mam już dosyć daleko od domu i porozrzucane. I jak tu żyć? 😁

Pierwsza wiosenna rundka zaliczona, choć w lasach tej wiosny to specjanie nie widać jeszcze. Dzisiaj styrałem się trochę bardziej niż zwykle. Południowo-wschodni wiatr mógł mieć z tym coś wspólnego, nie jakoś bardzo silny, ale przez pierwsze 50km przeważnie w twarz. A może to po prostu pozimowe sflaczenie? No, ale jak to zwykłem mawiać - nie po to człowiek wychodzi na rower, żeby się nie zmęczyć!

Jakby ktoś się zastanawiał czy warto iść na Velo Days to odpowiedź, jak to często bywa, brzmi: "to zależy". Jeśli ktoś (jak ja) lubi oglądać "rowerowe porno" to tu było co oglądać i przy okazji pogadać z jego twórcami. Jeśli ktoś lubi (jak nie ja) pogrzać się w blasku chwały rowerowych celebrytów to też kilkoro dało się zauważyć. Dla poszukujących możliwości uszczuplenia swojego portfela i kupienia kolejnego niekoniecznie niezbędnego rowerowego gadgetu - również było wiele okazji. Przy okazji przypomniałem sobie dlaczego nie lubię jeździć DDR-ami w centrum - zanim człowiek się rozpędzi, już musi hamować przed kolejnymi światłami, pieskiem lub nie ogarniętym elektrohulajgonistą. Ale chyba było warto. Zabrałem też kilka lewobrzeżnych kwadratów, pogoda dopisała, także banan na gębie przyklejony.

Słoneczko przygrzało więc pogrzałem żwawo nad Zegrze, na rowerze. Kawę wyżłopałem tamże, zaparzoną świeżo, i spożyłem ciasto, na serze. Dobrze smakowały przyznam szczerze 🙃 Trasa mocno zachowawcza - bałem się błotka po lasach więc pojechałem głównie DDR-ami, ale chyba niepotrzebnie, bo szutrowe fragmenty nad Kanałem i Wisłą były co najwyżej lekko wilgotne. Ale przy okazji wpadło kilka Bródnowskich i Białołęckich kwadratów. Zalew nadal skuty lodem w pełnym słońcu wyglądał zjawiskowo.

W życiu każdego człowieka (no może prawie) przychodzi taki moment, że musi wyjść z domu żeby kupić cyrkiel, bo dziecko rozkręciło i pogubiło części, a akurat na jutro trzeba przynieść do szkoły. No to dzisiaj właśnie był ten dzień.

Patrząc na to co się dzieje koło mnie w lesie, spodziewałem się, że szutrowa ścieżka wzdłuż Wisly będzie jeszcze mocno błotnista. Nie myliłem sie - na odcinku między Mostem Siekiekowskim a Łazienkowskim było gorzej niż myślałem - tylko dla koneserów kąpieli błotnych. Dlatego dalszą część aż do Mostu Gdańskiego sobie darowałem i pojechałem ścieżkami rowerowymi. Za to odcinek od Mostu Gdańskiego do Żerańskiego był lepszy niż się spodziewałem i kąpiele błotne tylko miejscami. Ale łącznik między wałem a wjazdem na Most Północny to było prawdziwe bagno. Po tej przeprawie miałem już dosyć błota dlatego zamiast jechać nad Wisłą przy Centrum Olimpijskim pojechałem sobie kulturalnie po asfalach przez Kępę Potocką. Mimo wszystko cudownie było w końcu poturlać się po przerwie. Jedna rzecz tylko popsuła mi trochę nastrój. Na wale między Żeraniem a Mostem Północnym jeden gravelowiec chyba odjechał do krainy niekończących się szutrów. Siedzieli przy nim ratownicy i policjanci, ale ewidentnie zaprzestali już resuscytacji. Nie zatrzymywałem sie nie chcąc robić za gapia. Niech mu ziemia lekką będzie.