Maastricht - Eindhoven

Dag 11, van Hotton naar Maastricht (112 km)
Dag 12, van Maastricht naar Eindhoven (84 km)

Twee dagen die werden gedomineerd door die vervloekte platte band en de ontluisterende vaststelling dat het bij een stalen monster als het mijne, met geweldige Rohloff-versnelling, toch niet zo eenvoudig is om snel even een band te wisselen 🫣.

Ken je dat ? In theorie weet je hoe het moet. Maar in de praktijk heb je het nog nooit gedaan en dus ga je twijfelen zodra je het moet doen.

En om te voorkomen dat je iets verkeerd doet, ga je dus op zoek naar een fietshersteller…

Dàt gevoel 🫢😳

Dag 11 was anders opnieuw vlot verlopen. De heuvels en de hoogtemeters lagen doodsko duidelijk achter mij. En rondom mij, maar ik vlag lekker in de vallei van de Ourthe en -vanaf Luik- de Maas. Dat leverde veel kilometers op, veel kronkelingen en veel vooruitgang. 💨

Het maakte zelfs dat ik mijn dagdoel verlegde van «  iets voorbij Luik » naar «  iets voorbij Maastricht«  .

Omdat de volgende stad eigenlijk altijd heel goed is aangegeven op de klassieke groene. wegwijzers in Wallonië, heb ik ook amper op mijn gps moeten kijken.

De route nam me ook mee « down memory lane » omdat ik met plekken als Bomal en Hamoir langs herinneringen van vroeger kwam, waar ik ooit als kind of jongere op chirokamp geweest ben, dat soort dingen.

Al verdient Hamoir wel een eervolle vermelding: als 16-jarige gingen we met de fiets op kamp en was dat, ergens tussen Mechelen en Sankt-Vith één van de plekken waar we langskwamen. Misschien is daar wel de basis gelegd voor mijn fietsreisverslaving? 🤗

En toen, op een camping in Maastricht, besloot mijn achterband om er de brui aan te geven…😱

Dat zaakje zou ik nog wel even snel na het avondeten regelen… dacht ik.

Ik hou de frustratie en het binnensmonds vloeken 🤬 voor mezelf, maar één en ander resulteerde erin dat ik donderdagochtend bij fietsenmaker « Aon de Stasie » in Lanaken stond.

Ook zij verdienen een meer dan eervolle vermelding. De uitbaatster van het filiaal in Lanaken stelde al snel vast dat ze het daar niet konden repareren omdat ze zich onvoldoende bekwaam voelden om aan de Rohloff te gaan sleutelen .

Maar ik mocht met de camionet met mijn fiets en bagage mee naar Maastricht 😃, naar de hoofdzetel, waar ze tegen de middag al de nodige herstellingswerken hadden gedaan 🤩.

Ik heb van dat halve dagje Maastricht gebruik. gemaakt om een bezoekje aan de kapper te brengen en me te laten scheren (mocht ook wel na twee weken fietsen, vond ik 💇‍♂️😜).

En zo zat ik rond de middag gelukkig weer op de fiets. ‘s middags ontmoette ik nog een beginnende Vakantiefietser, een. prille zeventiger die bij het begin van zijn pensioen de geneugten van het meerdaagse fietsreizen heeft ontdekt en wisselden we nog boeiende tips uit.

Terwijl ik dit schrijf, hang ik alweer ongelooflijk de toerist uit, in Eindhoven deze keer, vooraleer ik morgen aanzet naar het meest noordelijke punt van mijn reis, nl. Woerden.