Hobbit

04:57

109km

22.0km/h

50.5km/h

360m

370m

Czyli tam i z powrotem.
Z tyleż odwieczną, co naiwną nadzieją, że skoro "tam" było pod wiatr, to "z powrotem" będzie z wiatrem. Nadzieja - jakżeby inaczej - okazała się płonna.

A wiatru miało nie być! No może trochę miało być, ale skoro dzień wcześniej porywało tabory z węglem i przewracało dziesięciopiętrowce, to przecież dzisiaj będzie łagodniej, prawda?

Taaa...

Bo wiecie: ambitny żeglarz w taką wichurę nie pływa po zatoce, tylko po pełnym morzu, by rzucić żywiołom wyzwanie. Zaś ambitny rowerzysta nie będzie jeździł po lesie, gdzie byłby nieco osłonięty przed wygwizdowem, tylko szuka w okolicy nieosłoniętych równin po horyzont.

Hej! Ależ było dziś wrażeń i zabawy! Co kilka kilometrów szukałem po rowach zerwanego z głowy kasku. Dwa razy szukałem roweru: raz wróciwszy z lasu, gdzie wezwała potrzeba, drugi raz, po zrobieniu zdjęcia. W obu przypadkach maszyna poszła sto metrów w pole. Pomogłem też jednej rodzinie przywiązać do drzewa krowę, którą - muczącą rozpaczliwie - wiatr tarmosił jak chorągiewką.

No ale się udało. Nawet całkiem sprawnie.

A celem było Sanktuarium w Wielkich Oczach, które przed laty często rowerem odwiedzałem lub mijałem po drodze.

Z plusów: droga z Budzynia do Wielkich Oczu przez Czaplaki i Skolin - 🤩😍👍