Dag 13. Apt - Avignon

Deze ochtend begon zoals alle goede ochtenden van deze reis: met koffie, dit keer op een terras in Apt. Daarna rolden we de Véloroute du Calavon op, het oude spoortracé dat autovrij door de Luberon naar het westen voert, tussen wijngaarden en boomgaarden door. In Goult, het heuveldorp met zijn oude molen, dronken we een sapje in de schaduw, en tegen het middaguur reden we L'Isle-sur-la-Sorgue binnen, waar de zondagse brocante in volle gang was: kramen vol oud linnen, koper en meubels langs het glasheldere water van de Sorgue, tussen de bemoste waterraderen die er al eeuwen draaien. We slenterden, kochten niets en genoten van alles, en lunchten even voorbij het stadje. Daarna restten alleen nog de laatste vlakke kilometers naar de Rhône. Avignon ontving ons zoals het pelgrims en pausen al zeven eeuwen ontvangt: met de machtige muren van het Palais des Papes, het grootste gotische paleis van Europa, en het halve brugje van Saint-Bénézet waar de hele wereld een liedje over kent. Daar stonden we dan, na dertien ritten, bijna zevenhonderd kilometer en ruim achtduizend hoogtemeters sinds Valence. De reis was belangrijker dan de bestemming, hadden we onderweg geleerd, maar deze bestemming bleek precies goed gekozen. Sur le pont d'Avignon, l'on y danse!