Weerribben Wiedenpad: Etappe 6 Paasloo - Steenwijk

Vanochtend ben ik om 06.15 uur vertrokken. Op naar de zesde etappe van het Weerribben-Wiedenpad. Ik parkeerde de auto in Steenwijk en fietste vanaf daar naar Paasloo, waar de wandeling begon.

In tegenstelling tot gisteren was het vandaag een stuk warmer. Al vroeg in de ochtend liep ik in de volle zon, omringd door uitgestrekte gras-, mais- en aardappelvelden. Gelukkig stond er een lekker windje, waardoor de temperatuur goed te doen was.

Na een flink stuk wandelen over het asfalt bereikte ik eindelijk het eerste onverharde pad. Dat voelde als een verademing. Weg van de lange rechte wegen en de natuur in.

Halverwege de ochtend kwam ik aan bij het Heideveld, een klein maar bijzonder natuurgebied dat wordt gekenmerkt door heide, bos en open zand stukken.

Even later liep ik het landgoed De Eese op. Hier besloot ik even te pauzeren en mijn boterham op te eten. De geluiden van het bos hebben direct een kalmerende werking op me en ik besluit hierna mijn pas iets te vertragen.

De Eese vond ik persoonlijk het mooiste deel van deze etappe. Smalle slingerpaadjes kronkelden tussen de varens en hoge bomen door. Dit landgoed kent bovendien een indrukwekkende geschiedenis. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het puin van het gebombardeerde Rotterdam naar De Eese gebracht. De brokstukken werden hier gebruikt voor de aanleg van wegen en als fundering voor een munitiedepot.

Niet veel later diende de Woldberg zich aan. Met zijn 26 meter is het één van de hoogste punten van Overijssel. Geen zware klim natuurlijk, maar wel een leuke afwisseling tijdens een verder vrij vlakke etappe. Het pad omhoog slingert door een prachtig bos en vanaf de top heb je tussen de bomen door mooie doorkijkjes over de omgeving.

De laatste kilometers voerden langs de Steenwijker Aa, ook wel het Dolderkanaal genoemd. Hier liep ik over een fietspad, vol in de zon. Pas toen merkte ik hoe warm het inmiddels was geworden. Schaduw was er nauwelijks meer te vinden.

Vlak voor het einde wachtte nog één laatste obstakel: de voetgangersbrug bij station Steenwijk. Gelukkig was de stationsrestauratie geopend. Ik trakteerde mezelf op een softijsje en een ijskoude Lipton Ice Tea Green. Hierna kon ik met een voldaan gevoel terug naar huis toe keren.