Dag 8: Mosel-Radweg dag 1 rustig an dag.

Koblenz is een kreisvrije stad in Duitsland, gelegen aan de monding van de Moezel in de Rijn en behorend tot Rijnland-Palts. De stad telt 113.388 inwoners (31 december 2020).[1] Hiermee is Koblenz de vierde stad van deze deelstaat, waarvan het tussen 1947 en 1950 de hoofdstad was. De naam van de stad verwijst naar haar ligging: ze gaat terug op het Latijnse confluentes, dat samenvloeiing betekent. De stad ligt voor het grootste deel op de linker Rijnoever, ter hoogte van Rijnkilometer 592.

Zo dat was een stukje Wikipedia.

De camping in Koblenz is prachtig gelegen, recht tegenover het punt waar de Rijn en de Moezel elkaar ontmoeten: het Deutsches Eck, dat als een soort slagschip de rivier in tweeën snijd.
Eerlijk gezegd is dat het enige positieve dat ik over de camping kan schrijven. Bijna alle Duitse campings die we tot nu toe hebben bezocht zijn ingericht voor campers, en niet voor de fietser en wandelaar. Tentjes worden vaak weggestopt op een grasveldje achter het sanitair en dan betaal je nog €28,-.
Veel Nederlandse campings hebben een hutje of ruimte waar de fietser en wandelaar kan koken als het slecht weer is. Het is ook een plek, waar gelijkgezinden elkaar kunnen ontmoeten. Zo zaten we op de natuurcamping in Megen met 8 volwassenen en 6 kinderen in een hutje van 6 bij 3 meter.
We hebben de hele fietsreis al veel last van slagregens. Die komen vaak in de middag en duren dan de hele avond. De lange afstand fietsers zoeken elkaar dan op en niet veel later was de vloer van het sanitair bezet door kokende en etende mensen. Tot verbazing van de oudere camper reiziger, die wat regelmatiger dan normaal de blaas kwam ledigen. Wij hadden al vriendschap gesloten met de dame van de Gaststatte, waar we vanaf 16.00 uur mochten plaatsnemen en pas toen het echt druk werd, rond 18.30 uur, plaats maakten voor de campinggasten die kwamen dineren.
Na het eten natuurlijk kaarten, ook in het sanitair.
Vanochtend hadden we beiden geen zin om op te staan, maar ook geen zin om onze rustdag op deze camping door te brengen. De hele nacht had ik al last van een onregelmatige versnelde hartslag, die na 2 magnesium pillen en wat Keltisch zeezout weer een normaal ritme aannam. Blijft toch bijzonder hoe het lichaam aangeeft wat het nodig heeft.

Het was droog toen we vertrokken, maar al onze spullen waren klam.
Gisteren hadden we besloten, ook vanwege het weer, om af te buigen en de Moezelfietsroute te volgen naar Trier. We hoorden van iedereen dat het weer in het zuiden van Duitsland nog extremer was dan wat we tot nu toe hadden meegemaakt.
Dus we verlieten de camping (doei, tot nooit weer ziens !!!) en fietsten naar Deutsches Eck, waar de Moezelfietsroute begint, of eindigt, want de meeste fietsen de route "bergab"!
Onze rustdag was dus op de fiets, door een prachtig landschap met soms pittige hellingen om in idyllische dorpjes te komen. Wat een genot; wat een prachtige route. Tot nu toe vonden we de Maas route in Nederland mooier dan de Rijnroute. Maar de Moezelfietsroute stijgt nu al naar plaats 1! Onderweg nog verse pruimen gekocht, dus vanavond zit ik regelmatig op de pot 🫣.
Na 33 km bereikten we een camping op een schiereiland in de Moezel, met veel ruimte en heerlijk droog gras. Jammer van de hoeveelheid ganzen die blijkbaar net zo kunnen schijten als honden. Dus even drollen ruimen voordat we de tent konden opzetten. En nu een biertje!