Jan Šynkievič

Хой'о-хэй'о! Вырашыў сёння змяніць бег на старую-добрую роваршчыну і застаўся цалкам задаволены! Як ні дзіўна, за 6 дзён бег задоўб 🙂 Так альбо інакш, жывёльны рух падтрымліваўся на працягу тыдню, чэлендж выкананы 🐗🐗🐗 Вынікі, якія я магу агучыць публічна, наступныя: 🔸Абавязкова патрэбна адпачываць як мінімум дзень, асабліва пасля доўгага тэрміну бязбежжа 🔸Калі херовая бегавая падрыхтоўка, то бегчы выключна ў другой-пачатку трэцяй пульсавой зоне, каб наўпрост не нашкодзіць сэрцу 🔸Так, бег сапраўды пераключае мозг і дапамагае вывучанай інфармацыі лепш улегчыся (зараз прыходзіцца запамінаць вялікія аб'ёмы інфы) 🔸Дысцыпліна мацуецца, асабліва калі няма жадання выходзіць. Не скажу, што такія выпадкі выхаду праз сілу былі ў радасць. Трэба дапрацаваць сістэму, дзе дысцыпліна даспадобы, дае асалоду P.S. Завітаў у любімую веламайстэрню змяніць абмотку, і майстар там з прычыны адсутнасці працы, рубіць на гітары 🙂 Пагутарылі пра музыку, працэсары, гітары, метал 🤘🏻

Ніякіх нататкаў! Проста лес, промні, праяўленне цудоўнага 🌲😌🌲

Яшчэ адзін дзень у скарбніцу маіх суадносін з дысцыплінай. Як і сам сабе абяцаў, гэта была неверагодна павольная, аэробная трэніроўка. І, судзячы па таму, як прыемна яна далася, трэба было прысвечыць ёй ўвесь тыдзень, для мяккага ўвахода, так мовіць. Так не, мяне, як заўжды, бярэ трасца і я зноў з разбегу лячу ў чарговы вар'яцкі вір з галавой. Увогуле, мэта "прабегчы ў другой зоне" каля 80% усёй трэніровкі выканана, чым я задаволены. Мітахондрыі рэплікуюцца, малочная кіслата метабалізуецца, мышцы капілярызуюцца, а тлушч актыўна спальваецца 🌚 Ну, бегавыя нататкі: 🔸 Гэтага разу бегаў пад Munknörr. Гэта такія немудрагелістыя скандынаўскія трайбл матывы. Знайшоў іх найрэзананснымі для злучэння са сваім жывёльным пачаткам (дзеля чаго, апроч іншага, і заладжаны мой чэлендж) 🔸На марозе бегаць значна прыемней, чым у слоту. Да таго ж, вейкі файна ледзянеюць і сліпваюцца 🔸У кантэксце натуральных генных мадыфікацый аграбактэрыямі двухдольных раслін, думаў пра тое, як упэўнена эвалюцыя дэлігіравала нам першапачаткова сваю творчую ролю ў гэтым свеце. Мы, як людзі, па змаўчанні НЯ МОЖАМ ня быць творчымі

Калі сёння і быў жывёлай, то падбітай атручанай стралой паляўнічага 🫠 Левая ступня здранцвела намёртва так, што прыйшлося на некалькі хвілін злучыцца з зямлёй. Дый наогул, не хацеў сёння нікуды выходзіць, таму спрабаваў прабегчы пахутчэй. Дарэмна 🎃 Бегавыя нататкі: 🔸Фізічная актыўнасць у маім Сусвеце - узнагароджанне для мозга, які добра папрацаваў. Папрацаваў мозг сёння кепска, таму і бег адбыўся праз сілу. Добры стымул завяршаць дзённыя справы своечасова 🔸Слізкі снег, на якім больш буксуеш, чым адштурхоўваешся, мяне стаў нерваваць 🔸Падчас прыпынку ў блізлеглай вёсцы, удзельнічаў у вызначэнні лёсу нейкага Яўгена! Перад вясковым (выдаваў акцэнт) рукастым хлопцам дзідай у сэрцы стала пытанне - ці ехаць у Грузію да амаль невядомага таварыша па анлайн-гульне на заробкі... Хто мяне добра ведае, вы, пэўна, здагадвайцеся, што я адказаў... ВЯДОМА, ЕХАЦЬ! Але за тыя 5 хвілін у аўтобусе я пастараўся высветліць матывы, раскласьці ўсе "за і супраць". Мне падалося, што я яго натхніў. Яўген, спадзяюся, ты знойдзеш ў сабе смеласць адкрыцца новаму і пайсці насустрач зменам, ня чэзнуць. Бо глабальна пытанне зусім не пра Грузію... 🔸Наступнага разу трэня будзе максімальна павольнай, бо лыткі з нязвычкі не могуць цалкам аднавіцца

У трэці дзень я Ян-спрынтлсэл, Ян-палярнік-у-бядзе, Ян-цыклоп. Файнае прыстасаванне, неад'емнае ўцёмначы, асабліва ў вандроўках. Вось табе, налобны ліхтар, падабайка - 🖤 Бегавыя нататкі: 🔸Захапляўся праслухоўваннем аўдыякнігі Аляксандра Маркава "Эволюция человека. Обезьяны, кости и гены". І на такое мешчанскае пытанне кшталту "Калі людзі паходзяць ад малпаў, то чаму не ўсе малпы сталі людзьмі?", Маркаў шыкоўна, як мне здаецца, адказаў: "Па таму жа чынніку, чаму не ўсе кветкі сталі рамонкамі, не ўсе насякомыя - мурашамі, не ўсе грыбы - белымі". 🔸Адна з кагнітыўных асаблівасцей (скажэнняў) - успрымаць прадстаўнікоў свайго віду (ці нават папуляцыі) індывідуалістычна, а чужога віду (папуляцыі) - тыпалагічна, неспецыфічна, без заўваг асаблівасцей. Гэта можа параджаць меркаванні, не звязаныя з рэчаіснасцю. 🔸У -7, пасля 5 хвілін бегу, бегчы ў адной толькі тэрмухе і ветраўцы становіцца досыць прыемна. Галоўнае не спыняцца надоўга 🌚

Дзень другі. Дам-с, надвор'е, канешне, адчувальна ўплывае на суб'ектыўную складанасць маршруту. Вецер, мокры снег - і ты па адчуванням ці то вікінг, ці то хер з гары. З назіранняў: 🔸Мышцы не любяць без аднаўлення 🔸Амаль кожная песня Korn пасуе пад бег 🔸Прыгаць па снежнай коўдры - выпрабаванне (пакуль што)

У дупу пасіўнасць! Я - жывёла, я - рух! Паставіў сабе мэту выходзіць на невялічкую прабежку штодзень на працягу тыдню. Гэта быў дзень першы. Такім шчаслівым, вольным і злучанным з наваколлем я сябе даўно не адчуваў 🥲

Ну мы проста не маглі не выпрабаваць сябе ў такое надвор'е! Пакуль захутаныя ў шматлікіх штанах ногі адкрочвалі 27 кіламетраў, вочы і скура пільна захоўвалі адбітак сапраўднай марозна-сонечнай зімы. Хацелася ўдосталь ўвабраць гэтыя малюнкі і адчуванні, бо апошнія з падобных блякла мільгацелі ці то з глыбокага дзяцінства, ці то з аповедаў старэйшага пакалення... Увогуле, даўно 🙂 Таму варта было ўсяго толькі выйсці за парог... і сутыкнуцца з сустрэчай золку ў цягніку, лясной брукаванкай, залітымі сонцам сцежкамі, занядбанымі маленькімі вёсачкамі, шматгадовым месцам сілы, могілкамі, лежбішчамі дзікаў, цёплым супам, начной непрахаддзю, дзікай стомленасцю ды гарачай лазняй з купеллю... а наступнага дня са стогнучымі ступнямі, Лідскім замкам і карчмой Кумпяк! Ну, увогуле, з жыццём 🙂

Коўзанне на гумавых ботах, чытанне часопісаў у занядбанай хаце, піццё глінтвейну каля могілак, пранізлівы вецер, які працінае грудзі ды каленкі, чырвоныя шчокі і абледзянелыя вочы - ўсё гэта кругасветка ў наваколлях Хлебнага Кліну ўзімку. На жаль, сувязь са спадарожнікам не вытрымала такіх умоваў, таму ніякія хайлайты не задэтэктіліся, але мы ўсё бачылі на ўласныя вочы!

Да вы смяецеся! Шыкоўнае надвор'е, каб пачаць аднаўляць былую форму 😌