Vierenveertig

https://www.instagram.com/p/DLweOz1t7pU/ Tour de la Belgique, etappe 8, dag 3: het ontbijt, deze keer buffet, smaakt. We zijn nog maar net op weg en we passeren Maison Verlaine, of wat er van overschiet. Blijkbaar was Paul Verlaine een bekend dichter. We beginnen weer tussen de bramen en de varens maar het blijft beperkt want eerlijk is eerlijk, de paden vandaag stappen veel aangenamer, de hellingen zijn minder zwaar (op die paar uitzonderingen na). Vandaag is het opnieuw vooral bos met her en her mooie vergezichten. De grens met Frankrijk is nooit veraf. We moeten vaak heel goed kijken op Komoot of Google Maps om te zien of we nu op Belgisch of Frans grondgebied lopen. De voorspelde bewolking laat het afweten en dus krijgen we opnieuw een zonnig en warm dagje. Komoot stuurt ons een 2-vaksautoweg over. Niks om elke dag te doen maar gelukkig kunnen we nog redelijk vlot over de reling van de middenberm klimmen en bereiken we levend de overkant. Het wandelen gaat vlot, al merken we dat wandelen niet alleen een fysieke uitdaging is, maar soms ook een mentale uitdaging: waarom deden we dit al weer, ik ben moe, nog zo’n eind, de zon brandt, … We keren meer in onszelf. Gelukkig is er voor mij een mantra dat helpt om die gedachten te verjagen. Ik heb best vaak in mijn hoofd tot 7 geteld, “zo gaat het goed, zo gaat het beter. Weer een kilometer.” Na de zwaarste klim van de dag, is het tijd voor lunch. We komen onderweg 1 andere wandelaar en 3 mountainbikers tegen. Duidelijk toeristisch onontgonnen gebied hier. De route geeft ons naar het eind toe ook meer en meer asfaltbaantjes. Dat stapt vlot. De enige twee dorpjes van de dag die we passeren stralen een zekere tristesse uit. De kerk van Muno heeft een gevelreiniging nodig en ook van Lambermont word ik niet blij. Net als we onszelf moed inspreken voor onze allerlaatste klim (die moeten we volgende keer al niet meer doen) belt Mats, chauffeur van de dag, om te vragen waar we blijven. Hij staat te wachten bij het café dat we als eindbestemming prikten (veel keuze hadden we niet) en dat is gelukkig open. Als we de auto ingaan, staat er ons een rit van 2,5 uur te wachten. 26 km in de benen. #degoudendriehoekgaatbelgierond

https://www.instagram.com/p/DLswKYlNLsg/ etappe 8, dag 2 - Na een rustgevende nacht (ze hebben de kerkklok zo ingesteld dat die na 22u zwijgt en pas om 8u opnieuw van zich laat horen) en een lekker ontbijt gaan we terug de baan op. We zijn nog niet goed op weg en we passeren de pont de Claies, een brug uit wilgentakken die ze elke zomer installeren over de Semois. Wat later wordt het stevig wandelen, opnieuw hoog gras, varens en bramen (mijn benen zijn een slagveld ondertussen). Ook teken, merkte ik. Hier en daar ligt het pad vol mos. Het voelt alsof we op wolkjes lopen. Mouchy is blijkbaar het woord, leer ik. Komoot doet zijn best ons vlotjes naar onze volgende halte te loodsen maar hier en daar laat hij toch steken vallen. Als we op een heel drassige plek met grote partijen water (en een beverdam) arriveren, zit er uiteindelijk niks anders op dan een stuk om te gaan zodat we een langs de (toch wel drukke) baan kunnen. Gelukkig kunnen we daarna terug inpikken op de Komoot route. We passeren zelfs een pad waar gemaaid is. Een unicum hier, lijkt ons. In Sugny eten we ons lunchpakket op de drempel van de kerk en vooral: in de schaduw. We hebben al veel in de schaduw van het bos gewandeld, maar eens we in de volle zon komen is het best warm. De kilometers tikken verder, het stijgen en dalen ook. Als er nog 5 kilometer te gaan valt, komen we op een mooi pad terecht. Ale, mooi daarmee willen we zeggen: mooi breed en gestaag naar beneden. Het is wel een gravelpad met heel grote kiezels. Zoals @cindyvd912 zegt: je kan niet alles hebben. We wandelen nog een stukje naast de grens, passeren de Roche des Fées. Weinig feeën gezien, wel een Mariabeeld dat tegen een rots hangt. De laatste kilometers is trekken en sleuren, voor mij toch. Klimmen, brandende zon en de vermoeidheid wegen door. We zijn blij is als we op het terras van Hotel des Ardennes, ons verblijf voor de nacht, een koude frisdrank kunnen binnen gieten. Het hotel is op leeftijd en dat valt te zien aan de kamer maar de benedenverdieping lijkt helemaal gerenoveerd. ‘t Was half pension vandaag: een vaste 4-gangenmenu. Erg lekker en met enorm attente bediening. Ik ben fan. #degoudendriehoekgaatbelgierond

https://www.instagram.com/p/DLqFpWUt5SL/ Tour de la Belgique, etappe 8, dag 1 - Filip dropt ons rond 9:30 bij @brasserie_invictus in Gedinne. Het is vandaag vooral bos, bos en bos. We vragen ons een hele tijd af wat die witte lijn langs het pad is tot we denken dat het misschien wel eens de grens zou kunnen zijn. Geen idee waarom en wie zich daarmee bezig houdt… Het eerste memorabele moment doet zich voor als het Komoot pad niet echt lijkt te bestaan. Dan maken we zelf een pad, denken we, en we zoeken ons een weg door de hoge varens en bramen. Wie weet dat ik vandaag een skort droeg, kan zich wel min of meer voorstellen hoe mijn benen er nu uitzien. Het klimmen en dalen valt de eerste helft van de wandeling best mee. Pas als we na een drankje in het toeristische dorpje Bohan verder gaan beseffen we waarom we na vorige etappe besloten om voor minder kilometers per dag te gaan. Trouwens nog even over Bohan: het is lang geleden dat we nog zoveel horeca tezamen zagen in een Ardens dorpje. Blijkbaar is Bohan bekend bij wandelaars en fietsers en loopt er een tunnel van Bohan naar Membre, onder de Semois door. Weer iets geleerd. En dan wordt het stevig en gaan we naar 20% helling en die doet onze hartslag de volgende kilometers stevig pieken. Hijgend en puffend komen we uiteindelijk boven. Het zicht op de Semois is een fijne beloning. Rond 16:30 komen we aan bij Brasserie du Simonis. Het ziet er allemaal nog redelijk nieuw uit met een toffe inrichting. We kunnen hier eten en slapen, best handig. Ze hebben in de buurt blijkbaar ook een bibbus die passeert. De temperatuur was vandaag best OK al merkten we dat het goed warm was eens we even geen schaduw hadden. Hadden we ons tripje begin van de week gepland, dan hadden we moeten annuleren want dat zouden we niet overleefd hebben. Morgen weer een dag van klimmen en dalen en heel veel geflirt met de Franse grens. #degoudendriehoekgaatbelgierond