Hans van der Plicht

Een mooie dag om maar (weer) eens naar het eiland Tiengemeten te gaan dat midden in het Haringvliet ligt en met een veerpont bereikbaar is. Vroeger was dit landbouwgebied, maar tegenwoordig wordt het beheerd door Natuurmonumenten. De voormalige arbeidershuisjes worden tegenwoordig nog steeds bewoond, maar niet meer door gezinnen met kinderen, die voor school altijd naar het vasteland moesten. Eenmaal aangekomen op de (grote) parkeerplaats verbaasde ik me erover hoeveel auto's er al stonden. Ook de schipper van de veerpont was hierover verbaast, omdat het geen (voorjaars) vakantie meer is. De veerpont vaart eens per uur, dus de mensen komen gefaseerd op het eiland aan; je loopt dus niet in optocht achter elkaar aan. Helaas is de meest westelijke punt (de wildernisroute) tot 3 maart niet toegankelijk vanwege werkzaamheden. Er blijft echter nog genoeg te wandelen rond de waterplassen. Deels verhard, maar het overgrote deel over grassige paden, die aardig vochtig (en soms blubberig) waren door de regenval van de afgelopen maand.

Bij vertrek vanuit huis scheen er nog een lekker zonnetje, Maar hoe dichter ik bij de kust kwam, hoe bewolkter het werd. Ik heb zelfs nog wat regen gehad. Het stuk vanaf de Tenellaplas richting het Oostvoornse Meer was het een drukte van jewelste. Niet zozeer van het aantal wandelaars dat ik tegenkwam, maar er werd bosonderhoud gepleegd, er cirkelden helikopters van defensie rond en bij een boom had zich een groep vogelaars verschanst met telescopen en fotocamera's met lenzen in alle soorten en maten. Eenmaal thuis heb ik even gekeken op www.waarneming.nl, en zag dat de "Bohemian Waxwing" de aandacht trok. Ik heb een foto toegevoegd van waarneming.nl, die gemaakt is door Ron Berkhout. Aan de noordkant van het Oostvoornse Meer was het voornamelijk vrachtverkeer wat je goed hoorde. Aan de andere kant van de geluidswal ligt immers de Maasvlakte dat de laatste jaren aardig is uitgebreid. Normaal gesproken zou ik vlak langs de oevers van het meer lopen, maar het was daar zo blubberig, dat ik maar voor het fietspad heb gekozen. Er stond een frisse wind, waar een aantal surfers dankbaar gebruik van maakten. Eenmaal weer aan de zuidkant ben ik richting landgoed Mildenburg gelopen. Toen ik hier vorig jaar oktober langs de Stinzentuin liep waren de vrijwillgers van het Zuid-Hollands Landschap druk bezig met het planten van bollen. Vandaag maar is even wezen kijken of er al wat boven de grond stond. Het begin van de lente is zichtbaar, maar er zit nog genoeg in de grond dat nog op moet komen.

Er was veel bewolking opgegeven voor vandaag, maar na 10.00 uur trok de hemel open en werd het een zonovergoten dag. Deze dag hebben we twee kleine uitstapjes gemaakt. Eerst naar de Pralongia, waar sinds jaar en dag een boom staat met uit hout gesneden uilen. Tegenwoordig staat er een bankje onder, dus iedereen neemt ruim de tijd om met de hele familie selfies te maken; en wij maar wachten. Uiteindelijk was iedereen verdwenen en konden we rustig onze plaatjes schieten. Op de terugweg hebben we nog een uitstapje gemaakt naar het Edelweis dal voor een versnapering. Dit dal ligt heel de dag in de zon, dus naast de pistes ligt echt geen sneeuw. Aan het einde van de dag kwam de bewolking binnendrijven, die vanaf vannacht wat sneeuw zou moeten brengen.

Na drie dagen in het "Sella gebied" geskied te hebben, vandaag weer een rondje Seiseralm gedaan; dit keer in de zon. Het wordt steeds meer een groen/bruine omgeving met daar doorheen de witte strepen van de, verder prima geprepareerde, pistes. Her en der, vooral op schaduwrijke plekken, waren de pistes vandaag wat harder dan de vorige dagen, doordat het vannacht 10 graden heeft gevroren en overdag de temperatuur ook niet boven nul is geweest. Het zonnetje maakte het ondanks de lagere temperaturen aangenaam.

Vandaag weer een schitterende dag met alleen maar zon. Een prima dag om naar een van de verdergelegen bezienswaardigheden te skiën; Het kerkje bij La Crusc met de "drie kruizen" in het gebied van Alta Badia. Het kerkje is (voor skiers) alleen te bereiken via veel liften met, voornamelijk, korte stukjes afdaling hiertussen. Soms stap je van de ene lift zo over in de volgende. De terugweg daarentegen heb je lekkere lange afdalingen, die je terugvoeren naar het gebied met de Sellaronda.

Het was vandaag een prima dag om de Sellaronda weer eens te doen. De laatste keer was alweer een aantal jaar geleden. Sindsdien zijn we steeds vaker de zijgebiedjes van de Sellaronda gaan verkennen. We hebben gekozen voor de oranje richting (met de klok mee). Op de oranje variant ski je langere stukken, terwijl de groene variant meer liften omvat met kortere stukjes skien tussen de verschillende liften. Bij twee liften moest wat langer gewacht worden doordat het een beetje ophoopte. Desalnietemin verliep alles zo voorspoedig dat we hebben besloten om nog even de cabine naar boven te nemen bij Passo Pordoi, om van het fantastische uitzicht te genieten.

Alles ziet er anders uit als de zon schijnt. Vandaag een tourtje gedaan naar het relaxte skigebiedje bij Buffaure. Sinds we de tip kregen van de eigenaar van Cafe Corso, een aantal jaar geleden, doen we dit skigebiedje jaarlijks aan, als de omstandigheden dat toelaten. In het begin was het op sommige plekken wat drukker doordat, om bij de afslag naar Buffaure te komen, een deel van de (groene) Sellaronda genomen moest worden. De Sellaronda is een rondtour rondom het 'Sella massief" en kan in twee richtingen geskied worden; groen en oranje. Als het mooi weer is, grijpt iedereen zijn kans om deze ronde te skiën.

Voor vandaag was al minder weer voorspeld. Een klein rondje dan maar over bekende pistes; de Seiseralm. De bedoeling was om iets meer af te leggen, maar aan het begin van de middag zakte de bewolking steeds verder en ging de lol er snel vanaf. Vanaf morgen wordt prachtig weer opgegeven en zullen we andere delen van de Dolomieten bezoeken.

Na een (lange) busreis en een ontbijtje, de lange latten ondergebonden om weer even aan het skigevoel te wennen. De eerste dag is eigenlijk standaard een rondje Seiseralm bij Ortisei. Een paar keer was er verse sneeuw voorspeld de afgelopen weken, maar zoals de "locals" ons hier eerder vertelden, kan de voorspelde sneeuw soms zomaar "oplossen" en valt er geen vlok omdat het sneeuwgebied de berg niet over komt. Weinig tot geen sneeuw dus momenteel naast de pistes, maar de pistes zelf zijn perfect. De temperatuur is 's nachts laag genoeg om verse kunstsneeuw te maken en dankzij het harde werk van de piste dienst ligt alles er perfect bij.