Jan

Wrócił Gryfita z tarczą, wielu spyta czy było warto. Oczywiście, że tak , bo gnałem jak ptak. Wśród pól, lasów i łąk , sił nabrałem nie wiem skąd. Trasa sprawdziła przygotowania, podjazdy robione bez opamiętania. Choć ostatnie 6,5 km były najdłuższe w kolarskiej przygodzie to sprostałem wyzwaniu srodze. Pozdrawiam wszystkich kolarzy mijanych na trasie, a w szczególności starszą panią na swoim miejskim łabędziu , która pokonywała najtrudniejszy odcinek za Bięcinem. Powoli ,z głośnikiem i ulubionym radiem, z uśmiechem na twarzy pokonała ten odcinek. Za co szacun! Dużo jumbo , szutru i kocich łbów. Trasa to test charakteru. To nie tylko km czy przewyższenia - to oficjalny szlak Gryfitów. Tu nie ma miejsca na słabości. Dziękuję też mamusi za pyszny rosół i gościnę. Dobrze widzieć rodzinę ponownie. Dziękuję też mojej Gosi za pyszny obiad po powrocie. Bez Was byłbym niczym. Kilka odcinków było naprawdę trudnych. Wiatr też nie ułatwiał, ze względu na układ szlaku. Miejscami stawy czy głębsze rowy nadal w lodzie i śniegu. Było warto!

Niestety czarne złoto wzdłuż Słupi wciąż nasiąknięte topniejącym lodem. Kilka odcinków zniszczonych po wycinkach leśnych. Musiałem raz zejść z roweru , bo odcinek za Machowinem to rów przez środek szlaku niebieskiego. Wandale zniszczyli trakt rowerowy, a pobocze wysypali cegłami. To jest dramat , co się tam wyprawia. Ciekawe czy uprzątną po sobie ten chlew. Las ogólnie już dostępny, ale polecam omijać tereny podmokle. Tam nadal jest grząsko i mokro.

Powrót z pracy. Pancerna pięść na podjeździe robi wrażenie. Chłodno bez kurtki. Było ciepło mimo to , bo marsz w dobrym tempie.

Standardowy objazd do Ustki ścieżką rowerową. Ogień na tłoki po tygodniu pracy , jutro do pracy. Będzie rześko jak dzisiaj na powrocie. Auuuuu. :)

Ponownie kilka ścieżek zalanych. Dojazd do stawu objazdem. Niewiele to zmieniło, gdyż pola nadal wylewają nadmiar wody. Ciepło, ale wierzchnie błoto jak plama oleju na asfalcie. Powoli do celu. Skromny przejazd na zebranie myśli, planu co dalej.

Pierwszy DNF , powodem był telefon, który wypadł podczas zjazdu z mocowania garmina. Adapter pękł, ale miałem sakwę na rurze górnej i mogłem telefon tam umieścić. Niestety wpadł przy prędkości około 35km/h w kałużę i zalany został port USB. Bateria padła za Leśną Polaną, na którą skierowałem się po Krzywaniu. Podjazd pod Krzywań to topniejąca rzeka. Część musiałem obejść leśnym podejściem. Wiele razy musiałem prowadzić rower. Masa lodu i kałuż bez możliwości objechania , także dużo spaceru. Sił nie brakowało, przerwy regularne na trasie by uzupełnić deficyty. Wielka szkoda , że posiadając przy sobie power bank nie mogłem z niego skorzystać. Trasa jest konkretna, posiada nawet wersję odcinka kocich łbów a la "Paris-Roubaix". Spotkałem na trasie mnóstwo saren, lisa i ogromną liczbę żurawii. Grały swój klangor wśród zalanych pól. Powtórzę to , gdy stopnieje wszystko, bo trasa zasługuje na zaliczenie.

Trasa prowadzi przez lasek północny do Siemianic. Poza ścieżką rowerową występują - jumbo , piach i szuter. Wybrałem się ,gdy temperatura wynosiła 5°C ale porywy wiatru do 40km/h nieźle utrudniały ,mimo, że był to wiatr boczny a temperatura odczuwalna była znacznie niższa. Cóż, darmowy trener 2 strefy taki wiatr. Staw zamarznięty, ten Centrowski jak i w lasku Siemianickim. Udało się wycofać w porę z lasu. Wiatr połamał wiele gałęzi, które przy takim wietrze mogą być zagrożeniem. Następne kilka dni będzie wiało solidnie. Szczęśliwego nowego roku! 🎇