Jan

Trasa prowadzi przez lasek północny do Siemianic. Poza ścieżką rowerową występują - jumbo , piach i szuter. Wybrałem się ,gdy temperatura wynosiła 5°C ale porywy wiatru do 40km/h nieźle utrudniały ,mimo, że był to wiatr boczny a temperatura odczuwalna była znacznie niższa. Cóż, darmowy trener 2 strefy taki wiatr. Staw zamarznięty, ten Centrowski jak i w lasku Siemianickim. Udało się wycofać w porę z lasu. Wiatr połamał wiele gałęzi, które przy takim wietrze mogą być zagrożeniem. Następne kilka dni będzie wiało solidnie. Szczęśliwego nowego roku! 🎇

Wybraliśmy się z Małgorzatą na spacer po okolicy. Zarejestrowałem tylko powrót. Kilka niezłych ujęć udało się złapać. Wesołych świąt wszystkim życzymy z Małgorzatą oraz nowego roku ,pełnego nowych wyzwań i postanowień.

Kolejna edycja pętli. Z konieczności objazd zamkniętego mostu na Ryczewie.

Pętla wydłużona o Włynkówko. Głównie ścieżka rowerowa z odcinkiem asfaltowym oraz szutrem. 12°C wraz z porywami wiatru do 40km/h sprawiły, że to co dobre , szybko się kończy. Pogoda niebawem ulegnie zmianie , na gorsze , więc każdy wyjazd na wagę złota można powiedzieć.

Złe rzeczy kłębią się w mej głowie Introwertyk , egoista powiesz Słońce, deszcz , równina czy las Wszędzie dobrze gdzie nie ma mas Tak trudno o wewnętrzny spokój ducha Więc szukam tego stróża Pośród jezior , rzek i wzgórz Wzrasta tętno, oddech już nie czuję nóg Choć raz porozmawiać tak bez słów By usłyszeć głosy gór Zostawić za plecami cały chór Grać tak jak pragnie dusza Do niczego się nie zmuszać Introwertyk - iskra gaśnie Przyjdzie wiosna będzie raźniej. Dedykuję kolarskim poetom. To jedyny wiersz jaki napiszę, gdyż nie wrócę do poezji. Do wiosny kochani.

80km ,które dzisiaj udowodniły, że przestój niszczy formę. Zwłaszcza po pełnym miesiącu pracy ze wszystkimi sobotami. Męczę się, bo chcę pojechać w przyszłym roku do Włoch na rowerze. Czy się wszystko uda , zobaczymy. Trasa pełna podjazdów od początku, gdyż odwróciłem kierunek trasy. Komoot po aktualizacji totalny syf. Nie leży mi ten cukierkowy układ. Wcześniej było przejrzyściej, czytelniej. Najdłuższe jumbo jakie jechałem od 2 sezonów, piaski i korzenie. Jumbo jak na Konradowo. Kręte jak tor gokartowy. Bystrzenica przecięła mi drogę, ale w oddali dostrzegłem stary, zapomniany most kolejowy wraz z wyłączonym z użytku torowiskiem. Przejście przez niego nawet mi zmiękczyło kolana. Deski pod ciężarem roweru pękały, więc musiałem bazować na stabilizacji na szynach. Niby krótki most a straciłem tam wiele czasu. Glewnik - teren prywatny. Zawrotka. Tereny stawów hodowlanych. Generalnie trasa bardzo wymagająca o tej porze roku. Masa kałuż, liści oraz kamienny dukt na Miszewo to katorga. Nie patrzyłem na licznik , ale tam jest około 1,5 km kocich łbów. Kot ze zdjęcia jak martwy. Pomyślałem, że ktoś go drutem do pniaka przymocował, by go się pozbyć. W rzeczywistości ktoś go porzucił, bo miał obroże. Bał się mnie mimo , że podchodziłem powoli. Nie okazywał reakcji ,był jak martwy. Dopiero po zdjęciu dał susa na 2 metry i uciekł w młodnik. Ktoś go porzucił. Ludzie to potwory. Ogólnie dzisiaj poczułem jak słaby jestem. Dużo czynników na to się złożyło. Przepracowanie w imię marzeń, gonitwa za byciem mocniejszym. Nie wiem. Późna jesień nie wybacza słabości. Dzisiaj to poczułem. Czas wziąć się w garść i na poważnie trenować, bo będzie słabo. Pozdro dla wszystkich co jeżdżą i trwają w tym. Macie jajca i charakter.

Trasa już bardzo niebezpieczna , zwłaszcza na singlach wzdłuż linii brzegowej morza. Ślisko, mnóstwo gałęzi a nawet konarów po ostatnich wiatrach. Ukryte kałuże pod liśćmi lub inne rzeczy ukryte w gęstych trawach sprawiają, że teren sprawdzi umiejętności jazdy każdego ridera. Surowy klimat morza daje do myślenia. Latem jak ukojenie a późną jesienią lub zimą surowe i opustoszałe.

Trasa prowadzi przez ścieżki rowerowe w głąb PKiW , w którym dominują ścieżki leśne. Często utwardzane, jednak zdarza się piach. Jumbo klasyk oraz kocie łby tuż przed zjazdem na most. Śliskie o tej porze roku oraz porośnięte trawą. Nad rzeką klimatycznie.