Aga

BOROWA, czyli góra, która się nie załapała... 🤔 Gdy w 1997 r. stworzono listę 28 najwyższych szczytów kolejnych pasm górskich Polski, czyli Koronę Gór Polski (KGP) trafił tam Chełmiec (851 m n.p.m.), mimo że Borowa jest wyższa o 2 metry. Dlaczego? A bo ktoś się pomylił i podał wynik z wieży widokowej?! 🤭 Teraz Borowa ma ażurową wieżę widokową i sporo turystów. Ponieważ dziś wróciła piękna zima, widoków nie było 🔭, ale za to było turlanie się po stromiźnie na sam koniec żółtego szlaku. Na szczęście głowa cała i zęby w komplecie 😂

Po dwóch miesiącach wymuszonego bezruchu odkrywam piękny świat 💪🙂

Przyjemność się powtarza, bo wracamy. Trochę się kręcimy po Trieście, potem prom (Dolfin Verde) przewozi nas do Muggia. Tu jest spokojniej, dajemy się porwać nastrojowi powolnego przedpołudnia i relaksujemy się już przed startem. Błąd!? Chyba tak 😉 Zmieniamy trasę dla urozmaicenia - wydaje nam się, że będzie szybciej i prościej, bo nad morzem. Błąd! Jest widokowo, co znaczy, że nachylenia są takie, że martwimy się, czy wrócimy z pełnym uzębieniem. 🤣 Piękny Piran wart był jednak wysiłku. ❤️ Nocujemy już w Chorwacji, w malutkim Zambratija przed Umagiem.

Poranek w pięknym miejscu: w górach i z widokiem na morze. Żal było wyjeżdżać z Grožnjan ♥️, ale ponieważ przestało lać 🌧️, ruszyliśmy - z góry na pazury! Przejechaliśmy przez deszczową Słowenię, nazawchycaliśmy się widoczkami i wpadliśmy do Włoch - w lekkim deszczu dla odmiany 🤣 Z Muggia promem do gwarnego Triestu. Prysznice jesienne zaliczone 🍁😂

Via Parenzana, czyli śladem dawnej kolei. Dziś odcinek Poreč-Grožnjan (+ dodatkowa wspinaczka do miasteczka Motovun). Nawierzchnia miejscami wredna, prawie cały czas pod górę, ale widoki rekompensują trudy. 💪 Chorwacja jest piękna jesienią 🍁

Wschodnia strona Zalewu Szczecińskiego (Wolin-Szczecin Dąbie)... i... nic się tu nie wydarzy... To świat szuwarów, szutrów i ptasiorów. Wow! ♥️ Na szczęście w Stepnicy udało się nam załapać na ciepłą strawę i kawę 😉 (cóż, już "po sezonie"). Podziwiamy wielki błękit w różnych odcieniach, ludzi brak, płoszymy zdziwione ptactwo 😉, a do towarzystwa mamy wiatr (niestety w pysk 😂).

I znów "lecim na Szczecin"!!! 🚴🚴 Przez wyspę Uznam powolutku, pomalutku... Kulamy się przez wioski i lasy, oglądamy zamek Stolp i miasteczko Usedom (Uznam), robimy próby lądowania z rowerem na BALI, aż w Świnoujściu prom Bielik przewozi nas na wyspę Wolin. I tu się orientujemy, że przed nami sporo kilometrów do noclegu, wiatr w twarz, a już nie jest płasko 😱 To pędzimy! Witamy się na szybko z Bałtykiem przed Międzyzdrojami i "na oparach" docieramy do Wolina. Nocleg w marinie nad rzeką Dziwną, znów z widokiem na most, którym jutro opuścimy wyspę.

Dziś nocujemy w Zecherin "pod mostem" 🫣, którym można wjechać na wyspę Uznam (Usedom). No to siedzimy i się gapimy, nic się nie dzieje... Tylko natura szaleje: ptasiory, zachody słońca, księżyce 😂 A jak wyglądała dziś zachodnia część Zalewu Szczecińskiego? Spokojnie i pięknie. Wiatr sprawił, że zalew zmienił się w morze, cieszyły nas plaże po sezonie, gapiliśmy się na zatoczki, handel rybami, szumiące trzciny i szuwary (jaki Niemiec by to wymówił? 🤣), ptasiory, ptaki i ptaszyny 🦢🦆🐦‍⬛ Załapaliśmy się też na festyn w Leopoldshagen - jakieś "warzywne dożynki", gdzie nas nakarmili i napoili, a szum robiła orkiestra dęta z Altwarp.

Znów "Wokół Zalewu Szczecińskiego". Wracamy (po 2 latach) i chcemy tym razem zamknąć pętelkę. 💪 Znamy drogę, więc śmiało zbaczamy z traktu i np. szukamy nieistniejącej starówki w Policach albo zachwycamy się Nowym Warpnem i Puszczą Wkrzańską.