Dirk & Charlotte

Omdat deze zondag meer liet denken aan een prille lentedag dan aan een koude winterdag zijn we de Belgisch-Franse grens nog eens gaan verkennen. Vandaag stond de regio van Dranouter op het programma. Eerder flirtende we in de buurt al met de grens ter hoogte van Loker maar toch was deze wandeling net iets anders. De uitzichten leken op 1 of andere manier indrukwekkender. Misschien lag het aan het perspectief waarbij de getuigenheuvels van de Catsberg tot de Kemmelberg mooi netjes op een rij te zien waren. Of lag het aan het uitzicht over Bailleul? Waar het ook aan mag liggen… deze tocht langs bemodderde wegen en deels vergane geasfalteerde wegen is zeker de moeite waard. Behalve een verdwaalde hert en een enkele wandelaar kom je er echt niemand tegen.

De eerste wandeling van het jaar… en wat voor een wandeling! Echt een toppertje! Door de velden en de bossen in een glooiend landschap en dit een een winters landschap. Deze wandeling is vooral onverhard en kan modderig zijn. Tijdens de wandeling hebben we ook de kans gekregen om een steenmarter van dichtbij te zien.

Een nevelige maandagochtend tussen Kerst en Nieuw… Het ideale moment om eens te wandelen op en rond de Kluisberg. De meeste fietsers laten hun fiets op stal waardoor wij in alle rust kunnen genieten van wat de Vlaamse Ardennen te bieden heeft. Het was dan ook een afwisselende wandeling met bos en uitgestrekte uitzichten op zowel de vlakte rond Celles als de Scheldevallei.

Deze wandeling was voor ons een beetje een tegenvaller. Meer de de helft van de afstand verliep langs kasten van villa’s. De reclame voor de bijhorende alarmsystemen mocht dus ook niet in deze setting ontbreken. Los hiervan waren ook een aantal panden aan het wedijveren om bekroont te worden met de hoofdprijs op de site van Ugly houses. Ook het jaagpad langs de Leie had weinig om het lijf. Misschien hadden we ons wat laten misleiden door de foto’s op Komoot waar vooral de natuur werd gepromoot maar grotendeels ontbrak. Ja, de Keuzemeers had een paar mooie fotogenieke plekjes (zie foto’s) maar deze konden naar algemene indruk niet opwegen tegenover de de wedijverende villa’s…

Voor ons eens iets anders. Een georganiseerde wandeltocht door de duinen en langs het strand van Oostduinkerke.

De Huwynsbossen, een recent stukje bos van ongeveer 30 hectare op een heuvelrug tussen Lichtervelde en Roeselare, vormt een een groene long tussen een grotendeels agrarische setting. Deze wandeling biedt naast een jong bos ook uitzichten op de uitgebreide velden in de buurt.

Vandaag nog eens een variatie op een vaste waarde gewandeld. De duinen op de grens tussen België en Frankrijk.

De Kalkense Meersen is een mooi stukje meersengebied tussen Kalken en Schellebelle. Ooit meanderde de Schelde in dit waterrijk gebied maar de kanalisering ter hoogte van Schellebelle leidde tot het dempen van het oorspronkelijke Scheldeverloop. Daar bleef het echter niet bij. De oude Schelde werd voor een groot deel in zijn oorspronkelijke staat hersteld en is hierdoor een belangrijke thuisbasis voor heel wat planten en dieren geworden. Wat ons hier het meeste verbaasde was de aanwezigheid van ooievaars die naar onze mening normaal overwinteren in het zonnige zuiden (tenslotte zijn we half december). Verder zagen we langs de Kalkense vaart, die ooit een verbindingskanaal tussen Kalken en de Schelde was, meerdere afgeknaagde bomen door bevers (zie foto’s). Kortom een geslaagde wandeling op grijze winterdag.

Serskamp, een dorp bij Wetteren, kent heel wat boomkweekerijen wat ook voor een stuk het landschap tekent. Naast de Serskampse bossen die grotendeels in privébezit zijn hebben we kennis gemaakt met de Serskampse vallei. Deze wandeling brengt zeker de nodige afwisseling maar ons vooral natte voeten. Hou zeker in de winterperiode rekening dat een deel van de wandelpaden onder water staan.

Een wandeling in een waterrijk gebied. Bijna overal verhard en goed toegankelijk. Een aangename verassing in de buurt Mechelen.