Dirk & Charlotte

Brugge eens op een andere manier verkennen.

Een prachtige georganiseerde trail met vooral een zanderige ondergrond. Voor ons een goede voorbereiding op de Belgian Coast Walk.

Deze heuvelige wandeling met een rijke afwisseling tussen natuurlijke paden en geasfalteerde wegen bracht ons vooral langs weilanden, akkers en oeroude wilgen. Het is altijd een beetje bang afwachten las men in de Vlaamse Ardennen gaat wandelen of je er niet door wielrenners van de baan wordt gereden… voor deze wandeling blijkt dit een onterechte zorg te zijn. We zagen er nauwelijks fietsers en waarschijnlijk ligt het aan het parcours zelf. Een aantal smalle veldwegen zijn aan beide zijden voorzien van prikkeldraad en kunnen er heel modderig zijn.

Onder de soms wat dreigende wolken een korte wandeling gemaakt in de Kalmthoutse Heide. Nog nooit was ik (Charlotte was niet mee)eerder op deze heide. De natuur is er nog in wintersetting en ook was er bij momenten een stevige bries aanwezig waardoor het beklimmen van de uitkijktoren voor mij toch wel een uitdaging was. De vooral zanderige paden brachten me in een afwisselende natuur van bos en heide waardoor het uitzicht niet één seconde verveelde. Voor mij was deze wandeling een mooie eerste kennismaking met een prachtig stukje natuur. Hier kom ik zeker nog terug voor een meer uitgebreidere wandeltocht.

Herstelwandeling voor Charlotte. Korte strandwandeling tussen de sneeuwvlokken.

De duinen van Perroquet blijven voor ons een aantrekkingskracht hebben. Zijn het de ruige duinen? Vast wel. Vooral het eerste stuk bracht ons over duinenpannen en duintoppen door een stukje natuur zoals we die graag hebben. Hou er rekening mee dat duindoornstruiken de route soms wat overwoekeren. Door de afwisseling van duinen, strand en zee is het een tocht die ook in deze periode van het jaar een toppertje is.

Heldergem, een slapend dorp in de driehoek Aalst - Ninove - Zottegem, was het vertrekpunt van deze vooral groene wandeling. Het glooiend terrein is een aaneenschakeling van natte weilanden, broekbossen en hoger gelegen akkers wat voor veel dieren dan ook een thuishaven is. Zelf zagen we langs de route o.m. hazen, ganzen, een eekhoorn, een vos en zelfs een hert die allen hun thuis rond de Molenbeek hebben gevonden. Vergeet bij deze wandeling zeker niet om stevig schoeisel te dragen. Op lagergelegen plaatsen kan het er modderig zijn wat het op zijn beurt nog avontuurlijker maakt. Zeker een aanrader!

De Geuzen waren opstandelingen die in de 16de eeuw, tijdens de 80-jarige oorlog, verzet pleegden tegen de Spaanse onderdrukker. Door hun calvinistische strekking moest ook alles wat katholiek was eraan geloven. Deze wandeling brengt je dan ook o.m. langs een gedenkteken waar ooit drie geestelijken door de bosgeuzen werden vermoord. Maar deze wandeling brengt je ook nog veel verder terug in de tijd. De aandachtige wandelaar merkt al vlug op dat de Papestraat niet zomaar een straat is. Ooit was het een Romeinse heirbaan die van het huidige Cassel verder het binnenland in trok. De geasfalteerde weg in het verlengde van de Papestraat heet dan ook Heirweg maar echte sporen zijn er nog op de Papeweg te zien onder de vorm van blauwstenen plaveisel. De soldatenkerkhoven, de bomkraters en de obussen langs de weg zijn de stille getuigen van een veel recenter verleden. De eerste wereldoorlog is ook tijdens deze wandeling nooit veraf. Deze wandeling laat je als wandelaar kennis maken met de rijke geschiedenis van de regio maar ook van wat de regio nu nog te bieden heeft. Door het heuvelig karakter kan je als wandelaar genieten van prachtige uitzichten op de nabijgelegen Franse vlakte maar ook op de imposante getuigenheuvels.

Omdat deze zondag meer liet denken aan een prille lentedag dan aan een koude winterdag zijn we de Belgisch-Franse grens nog eens gaan verkennen. Vandaag stond de regio van Dranouter op het programma. Eerder flirtende we in de buurt al met de grens ter hoogte van Loker maar toch was deze wandeling net iets anders. De uitzichten leken op 1 of andere manier indrukwekkender. Misschien lag het aan het perspectief waarbij de getuigenheuvels van de Catsberg tot de Kemmelberg mooi netjes op een rij te zien waren. Of lag het aan het uitzicht over Bailleul? Waar het ook aan mag liggen… deze tocht langs bemodderde wegen en deels vergane geasfalteerde wegen is zeker de moeite waard. Behalve een verdwaalde hert en een enkele wandelaar kom je er echt niemand tegen.

De eerste wandeling van het jaar… en wat voor een wandeling! Echt een toppertje! Door de velden en de bossen in een glooiend landschap en dit een een winters landschap. Deze wandeling is vooral onverhard en kan modderig zijn. Tijdens de wandeling hebben we ook de kans gekregen om een steenmarter van dichtbij te zien.