Luc

Kleine rondwandeling in het dorpje omringd door de wijngaarden.

Hetgeen goed begint met een waterzonnetje vervalt al vlug in twee delen. De zon gaat weg en het water valt op momenten met bakken uit de lucht. Vandaar een ingekorte stadswandeling. De belangrijkste items op de wandeling werden wel bezocht.

Nu de eerste zonnestralen terug in het land zijn kan de fiets eindelijk van stal. Een leuke voorjaarstocht met een bescheiden aantal hoogtemeters en met 5,8 km in verschillende kasseistroken, de een al wat langer dan de vorige. Langs de trip een aantal prachtige vierkantshoeves en mooie frele bosanemonen gespot.

Omdat parkeren in Maspalomas een ware hel is nemen wij bus 25 van Playa de Arinage tot aan de Faro de Maspalomas. Eenmaal toegekomen nemen wij de richting van de legendarische duinen maar al snel veranderen wij van richting omwille de massa toeristen die voor ons uitlopen. De duinen hadden wij verleden jaar toch al gezien... Wij kiezen voor het reservaat en nadien voor een shopping moment.

De rit van Aguimes tot San Bartolomé de Tirajana loopt over de bergen langs de GC-550 en is adembenemend. Onderweg wordt er gestopt aan de Baranco de las Vacas, zoniet de mooiste op Gran Canaria. Verleden jaar was er door het massatoerisme geen parkeerplek vrij maar vandaag zijn wij vertrokken in de vroege uurtjes en hadden de Baranco helemaal voor ons alleen. Het bezoeken is één ding, er geraken een ander paar mouwen aangezien onze leeftijd en de conditie van de partner. Maar het is de moeite waard. Terug boven zijn wij getuige van een prachtig kunstje rijervaring van twee vrachtwagens die elkaar kruisen op deze weg. De tocht wordt verder gezet richting San Bartolomé de Tirajana, een prachtig en typisch bergdorp. Langs de GC-60 terug richting Maspalomas en ondanks de betere weg toch een paar nauwe momenten beleefd omdat de reglementaire breedte van elk rijvak niet altijd gerespecteerd wordt of mogelijk is.

Waar eigenlijk niks te zien valt

Het desolaat natuurgebied reserva de Cabron herbergt een jeugdinstelling maar deze is volledig verlaten en is in verval. De kustlijn ernaar toe is weeral adembenemend. De terugtocht gaat over de Montana de Arinaga, een kleintje van 199 m hoog. Steil en smal zijn de paden. Het is opletten geblazen waar ik de voeten zet, de lavasteentjes durven al eens van onder de voeten te rollen. Boven moet ik over twee smalle kloven van een paar meter diep springen om verder te kunnen. Het zicht is adembenemend en na wat klauterwerk geraak ik terug heelhuids beneden.

Jardín de la Marquesa, gelegen in Arucas (Gran Canaria), is een romantische botanische tuin die in 1880 werd gesticht door de eerste markies van Arucas. Deze ruimte van 5.000 m2 herbergt meer dan 500 plantensoorten uit vijf continenten en benadrukt de verzameling palmbomen, cactussen en een 300 jaar oude drakenboom. De lokale pauw laat zijn mooiste kant zien... en ook z’n achterkant🤣. Groot is de tuin niet en wij hadden ook geen zin meer in de zoveelste plantenverzameling. De trip wordt afgesloten met een bezoek aan een verlaten zoutwinning site waar de natuurelementen hun volle kracht laten zien.

Arucas, gelegen in het noorden van Gran Canaria, staat op het moment van ons bezoek in het teken van het Carnaval en zijn rijke architecturale erfgoed. De Parroquia de San Juan Bautista, vaak de "kathedraal" van Arucas genoemd, is neogotisch en volledig uit lokale steen gehouwen. Het is de week van carnaval en de kathedraal wordt verborgen achter een gigantisch podium en een kleine honderd stoelen.