Zuswandelt

Vanwege wandelmaatje met hoogtevrees de wandeling afgebroken. Hij vond het wel heel spannend en kon niet meer verder. Dus een volgende keer ga ik alleen want het is absoluut prachtig. Maar wel heel toeristisch en druk

Rootspad Epe - Apeldoorn 19,5 km Vanmorgen gestart vanuit ern prachtig VodF adres. Werd enorm verwend met ontbijtje. Dus pas om 9 uur gestart en vanaf Epe liep ik al snel het buitengebied en even later de heide en bossen in. Het was koud maar omdat er minder wind stond voelde het minder koud dan gisteren. Terwijl nu het ijs op sommige plassen stond. Ook zag ik diverse takken met ijshaar. Wat is dat toch mooi en bijzonder. Ondanks dat in het gebied best regelmatig een bankje stond heb ik geen pauze genomen. Het was gewoon te koud. Mn koffie heb ik al lopend opgedronken. Prachtige bosroute om al mijmerend te lopen al was het wel opletten met de route. Na zo'n 18 kwam ik helemaal zen weer terug in de bebouwing en ik wist dat ik door Apeldoorn heen moest lopen naar het station. En daar had ik zo geen zin in. Dus toen ik een bushalte zag met een bus die over 3 minuten naar het station vertrok had ik de keuze snel gemaakt. Het werd de bus. Dus om 13.05 stond ik alweer op het station om naar huis te gaan. Supersnelle etappe met een gemiddelde beweegsnelheid van 5,7 km/uur. Moet niet gekker worden

Rootspad (totaal afgeweken) van Olst naar Epe, uiteindelijk 15,6 km Een beetje rare etappe want ik heb al vanaf Apeldoorn gelopen dus ik moest deze twee etappes nog opvullen. En dat wilde ik combineren met een lunchafspraak bij mijn lieve nichtje in Oene. Dus vanmorgen al vroeg met de trein naar Wijhe. Helaas had de trein vanaf Deventer 25 minuten vertraging waardoor ik maar besloot om niet in Wijhe maar in Oene uit te stappen. Anders werd de lunch wel heel laat. Dus vanaf Olst (wat een prachtig dorp is) met de pont over en na 7 km stond ik bij mijn nichtje voor de deur. Heerlijk geluncht en lekker bijgepraat waardoor ik pas om half drie weer aan de wandel ging. Richting Epe alwaar ik het dorp nog even doorliep om de verschillen met mijn herinneringen uit mijn jeugd te zien. En wow, wat is er veel veranderd. Dan na wat boodschappen door naar mijn Vrienden-op-de-Fiets-overnachtingsadres. Een knus en mooi tuinhuisje, wat een prachtplek. En wat is het toch een mooi concept, iedere keer dat warme, lieve welkom. Genieten. Niet veel kilometers gelopen, maar 15, 6 km. Maar wel genoten. Hoewel de wind echt koud was en ik nog een bui hagel op mn hoofd kreeg. Morgen ga ik door naar Apeldoorn. Dan staat er 25 km in de planning.

Westerborkpad van Wezep naar Zwolle Vanmorgen na een prima nacht en ontbijt bij hele lieve mensen van Vrienden op de Fiets weer de benen eronder. De sneeuw in de straten was al redelijk weggesmolten maar in de bossen lag nog veel. Natuurlijk wederom prachtige plaatjes onderweg. We waanden ons in Scandinavië. Maar lastiger lopen vanwege het vele ijs op de paden. Na de bossen veranderde het landschap snel. Via Landgoed Molencaten lopen we Hattem in. Prachtig Hanzestadje. Na Hattem lopen we over de spoorbrug naar Zwolle. Via een mooi park zijn we snel bij het station. Was maar goed ook want inmiddels was het vies beginnen te regenen. Nu zit ik met spierpijn op de bank thuis, nog na te genieten van al het moois onderweg. Wat mij wel opviel is dat de route van vandaag een aantal keer afwijkt van de route in Komoot dus van open maps. De wijziging zijn absoluut mooier maar ik vind dat dan ook de digitale route aangepast moet worden. Ga ik contact over opnemen.

Westerborkpad van Nunspeet naar Wezep 23,6 km Vanmorgen naar de trein in de hoop dat ze reden. En zowaar het ging prima. In Nunspeet nog een bakkie koffie en gaan. Het begon glad. Waar in het kustgebied nauwelijks sneeuw ligt was dat dus hier anders. Wat was ik blij dat ik m'n stokken mee had. Vandaar ook niet veel foto's want ik had mn handen nodig om mijzelf in balans te houden. En wat was het bijzonder onderweg. Door de dooimist hing er een mystieke sfeer in de bossen. En zoveel heerlijk knerpende sneeuw op de paden. Maar ook heel veel ijs waar geen water meer onder lag. Dus krak er doorheen. Bij iedere stap uitkijken. En hoe bijzonder is de zandverstuiving als er zoveel sneeuw ligt. Echt mooi om te zien. En met lopen was het zeker niet koud. Op deze etappe loop je gelijk aan de A28 en die hoor je dus continu, irritant maarja. Vergeleken met de route die de opgepakte joden hebben gemaakt is het peanuts. Daar ben ik mij tijdens het lopen van het pad, met mijn comfortabele waterdichte schoenen en goede kleding, wel heel erg bewust van. Kortom, erg mooie dag. Voelt als bijzonder. En morgen lopen we door naar Zwolle.