Sebastian Zieliński

Start w nocy żeby przemknąć deptakami niezauważonym i bez spacerowiczów. Od Fuengirolli do Malagi można śmiało podążać za tłumem kolarzy, oni wiedzą najlepiej którędy.

Trasa z Algeciras do Gibraltaru to przyzwoite szutry, początkowo w otoczeniu przyrody i ogromnych ilości gniazdujących bocianów, potem im bliżej Gibraltaru tym więcej industrialu i unoszącej się w powietrzu delikatnej nuty ropy naftowej. Gibraltar można zdobyć z dowodem osobistym. Atrakcją jest przejazd przez czynny pas lotniska i objazd półwyspu tunelami, ale zalecam zrobić to wczesnym rankiem wtedy cała droga będzie należeć tylko do was, potem przejmują te okolice autobusy pełne turystów. Za Gibraltarem w kierunku Marbelli zaczynają się bardzo przyjemne odcinki wzdłuż morza, ale trzeba mieć na uwadze fakt, że gdy pojawiają się osiedla bogatych Niemców czy innych Anglików to magicznie znika możliwość przejazdu i trzeba kombinować górkami lub drogą A7(Autovia del Mediterraneo - szczerze odradzam - duży ruch i zero pobocza).

Najgorszy jest wiatr. Zwłaszcza taki który 110 kg zestawem miota niczym szmacianą lalką. Dziwnym nie jest, okolice Tarify to mekka kitesurfingu. Były drogi z zaspami piaskowymi, zamknięte (skutecznie) ścieżki rowerowe, widoki na Maroko. Najprzyjemniejszy akcent to widokowa Ruta del Estrecho w parku naturalnym.

Zbyt ładnie żeby się spieszyć. Odcinki przez Parque Natural Bahia de Cádiz to absolutny sztos, znakomicie przygotowane szutrowe trasy przez piękną przyrodę. Nie mogę się nadziwić, że tak mało ludzi spotykam po drodze.

Niekończące się szutrowe proste bez żywej duszy. Bociany gniazdujące w każdym możliwym miejscu, stada flamingów i na deser Ocean Atlantycki. Większość trasy szutrowa, za Sewillą nie najlepsza, po deszczach może być błotnista, ale im bliżej Parku Narodowego tym lepiej. Nie wiem czy miałem szczęście, ale nie spotkałem na trasie żadnego rowerzysty ani turysty, jedynie kilku rolników pracujących w polu. Cisza, spokój i ogrom natury.

Gorąco polecam tę trasę, nie ma słabych punktów, cały czas góra/dół, bardzo długie odcinki wytyczone dla rowerow, zarówno przez niemiecki jak i czeski park narodowy, jest bardzo widokowo, nawet mijane wioski cieszą oko starą, zadbaną zabudową.

Start i meta z parkingu w miasteczku Vrbno pod Pradědem. Podjazd kiepskim asfaltem, zjazd dobrym/ bardzo dobrym. Pierwsze 30 km to podjazd, nie jest trudny, ale żmudny. Widoki z Pradziada epickie. Miejsce jest bardzo popularne więc polecam być tam o jakiejś nieludzkiej godzinie, czyli 4 rano, żeby móc nacieszyć się tym miejscem w spokoju, bez tłumu turystów. Zjazd to sama rozkosz, kilkanaście kilometrów w dół do mety. Warto zatrzymać się w Karlova Studánka, piękne, górskie uzdrowisko z pijalnią wód.

Trasa w zdecydowanej większości asfaltowa przez CHKO Jeseníky. Przed głównym podjazdem warto zatrzymać się w miejscowości Kouty nad Desnou, ładnie położona i sporo dobrego gastro do wyboru. Główną atrakcją był podjazd na Červenohorské sedlo, szeroką asfaltową serpentyną, która jest ewidentnie bardzo lubiana przez motocyklistów. Na samej przełęczy duże centrum narciarskie, można posiedzieć przy kofolce i podziwiać widoki. Sporo podjazdów i zjazdów, ale przecież po to jedziemy w góry :)

Start i meta na Campingu w Jesenikach, Najpierw były przejazdy przez tereny miejscowej kopalni, potem podjazd bardzo stromym asfaltem, wyłącznie dla ruchu pieszo/rowerowego do głównej atrakcji: Lesní bar - samowystarczalny bar bez obsługi, działający na zasadzie zaufania społecznego. „To nie jest bar. To idea.” - symbol czeskiego podejścia do życia i wszystkiego co uwielbiamy w Czechach. Bierzesz co chcesz, pieniądze wrzucasz do kasetki, kluczem jest wiara w ludzką uczciwość. Więcej o tym miejscu pisał Mariusz Szczygieł w swojej książce „Zrób sobie raj”. Potem była wspinaczka, do urokliwego jeziorka ukrytego wśród skał i drzew. Następnie skończyło się gravelowe złoto, a zaczęła wyrypa MTB. Powódź z września 2024 mocno dotknęła te tereny więc zjazdy po gruzie zrobiły się trudne i techniczne, niektóre mostki na górskich rzekach zostały zerwane, bywa że są tymczasowe przeprawy, bywa że nie ma nic. Trasa do przejechania, fajna do połowy, potem trudna i bez flow.

Start i meta na parkingu przy stawie w Wilczycach. Jedna z wielu opcji szybkiego wyjazdu z Wrocławia, przejazdu przez Lasy Grędzińskie i spędzenia trochę czasu w naturze. W Chrząstawie Małej zawsze warto zatrzymać się w Browarze Widawa, znakomite piwko i spore gastro. Dużo lasu, mało samochodów.