Harald Moddejonge

Ik had weleens zin om weer eens naar Amsterdam te fietsen, dus zo geschiedde. Op de wegen was niet veel te doen, de wegen die gaandeweg onbekender werden, en dus leuker. Van Vorden tot Eerbeek zat ik in een regenzone. Daarna was het bewolkt, net zoals voor de regenzone. De zon kwam er pas eind van de middag aan te pas. Toch zou het een prachtdag worden. Vooral na 14 uur toen ik Radio Tour erop zette en Amersfoort naderde. Wat een feest om door zo'n mooie stad te fietsen. In de Soester duinen deed ik mij tegoed aan spekkoek, fietste binnendoor naar Lage Vuursche en toen werd het bij Drakesteyn, het optrekje van Beatrix op Radio Tour, spannend. Thijmen Arendsman ging 13 km voor de aankomst van La Plagne er vandoor. Met in eerste instantie zo'n 30 seconden voorsprong, toen ik Hilversum naderde en er in de Tour nog 5 km te gaan was slinkte het tot 19 seconden. En toen in Hilversum. Gloepens wat spannend! Als je geen beeld hebt en naar de radio luistert is het nog spannender. Pogi, Vingegaard en Lipowitz hadden inmiddels nog geen 10 seconden achterstand, en toen ik midden in het centrum van Hilversum was had Arendsman toch nog gewonnen. Wat genieten. Bij mijzelf was de puf er wel uit, nog even en ik zou in Amsterdam zijn. Via het Gaapsterpark, heel mooi trouwens, Diemen en Duivendrecht, fietste ik Amsterdam binnen. Wat een heerlijke stad op zo'n zomeravond met uitbundige mensen overal gezellige terrasjes en feestjes. Een prachtdag!

In Hardenberg wordt er volop gebouwd, en door al die toegenomen nieuwe straten kan het maar zo zijn dat ik de 25% zo weer verlies. Dat de plaats populair is begrijp ik wel, je hebt er rust, ruimte, alle voorzieningen en de omgeving is niet lelijk te noemen, integendeel. Ik kom er een opmerkelijk monument tegen...het Indiëmonument, waarop de namen van jonge Hardenbergers die in de periode 1945-1949 daar omkwamen in een totaal onzinnige oorlog. Na een half uurtje ben ik op het land waar ik regelmatig moet afstappen voor grote tractoren met wagens waar geoogst mais vervoerd wordt. Dat moet dus o.a. nog popcorn worden. Het zou wel lekker zijn deze snack in deze openluchtvoorstelling. Vooral als ik Hoogeveen voorbij ben wordt het heel mooi op deze zonovergoten vrijdag. Over klinkerstraatjes die je voeren naar de brinken van de dorpen waar omheen prachtige boerderijen, noeste kerken en waar het patrimonium voor de rest bestaat uit villa's en gaaf geconserveerde kleine arbeidshuisjes. Wat ook opvalt zijn de tal van Chinees-Indische restaurants. Zijn de Drenthen zo tuk op bami en nasi? Schijnbaar! Cafetaria's heb ik daarentegen niet gezien. De straten werden in de loop van de rit statiger en dat had te maken dat ik de koloniën van weldadigheid bereikte in plaatsen als Frederiksoord en Wilhelminaoord waar rond 1820 de armen (en dat waren er heel wat) te werk werden gesteld. Ongemerkt passeerde ik de provinciegrens. In Friesland gaf mijn fietscomputer weer dat de buurt hier Lombok heet. Jammer genoeg werd het verder nergens vermeld of verklaard, want het is toch een opvallende naam. Het landschap werd opener maar het was nog steeds genieten. Zo dicht bij de herfst maar het leek vandaag wel volop zomer.