Marije

Vandaag het laatste stuk van route 2. Vannacht is het weer omgeslagen,aar gelukkig was het vanmorgen droog. Ik liep terug naar Echternachterbrück. Hier had ik met mijn tent nog willen overnachten, maar alles is zo zeiknat dat ik de trekkershut in Consdorf, waar ik afgelopen nacht ook geslapen heb, voor een nacht erbij heb gehuurd. Vandaag geen kruipdoor-sluipdoor, maar wel heel veel waterloopjes, beekjes en bruggetjes. Ook prachtig! De paden waren goed begaanbaar, zelfs mijn lage schoenen kon ik, met af en toe een kunstgreep, drooghouden. De laatste paar kilometer door het bos waren minder comfortabel, niet zozeer vanwege de paden of de regen (jaja, ook de regenbroek moest nog even aan), maar vooral vanwege het feit dat ik heel veel doffe ploffen hoorde en er bovendien ergens vlak voor me een boom omging, dwars over het pad 😱 De foto hiervan is van schrik mislukt 😅 Gelukkig ging alles goed en kwam ik zeiknat, maar tevreden bij de camping in Echternachterbrück aan. Daar heb ik de auto opgehaald en ben teruggereden naar Consdorf. Dit was mijn eerste rugzaktrekking met volle kampeeruitrusting. Ik was vooral heel nieuwsgierig hoe dat zou gaan en het viel me niets tegen. Het is wel zwaar, maar het gewicht went. Mijn kuiten hebben denk ik wel een tijdje rust nodig 😁 En ik miste vooral de extra dingetjes die je op de fiets wel makkelijk meeneemt, maar op je rug niet (zoals een kanpeerstoeltje).

Vandaag weer een prachtige wandeling door het Müllerthal, van Berdorf naar Consdorf. Het ging makkelijker dan gisteren, maar het was ook een stukje korter. De route ging verder langs èn door de vele kliffen en canyons. Sommige doorgangen waren zo smal dat mijn rugzak aan meerdere kanten langs de wanden schuurde. Gelukkig ben ik niet klem blijven zitten. En wat weer een kleurenpracht 🤗 Het was goed weer, vanmorgen en vanmiddag heeft het een klein beetje geregend maar het was de moeite niet om een regenjas aan te doen. De paden waren wel behoorlijk modderig en glibberig. Oh ja, en ik heb eindelijk een goede internetverbinding dus ook foto's bij de activiteit van gisteren toegevoegd. Net voorbij Müllerthal nog een prachtige waterval gezien.

Een prachtige wandeling door een mystiek en sprookjesachtig landschap. Het eerste stuk ging over de Duitse Eifelfelsroute langs indrukwekkende kalksteen kliffen die op bizarre manieren uitgesleten zijn.  Daarna vanaf de Wolffessleucht de Müllerthaltrail opgepakt. Ook hier  kalksteen kliffen, kloven en grotten met de meest bijzondere vormen. En dat alles in een decor met prachtige herfstkleuren. En ondanks de weersvoorspelling bleef het vandaag droog!

Oh, is niet helemaal goed gegaan met opnemen, zie ik. Vandaag is het nog mooi weer, dus heb ik een mooie wandeling van zo'n 8 kilometer gemaakt. Door het centrum en over de Tromsø-brug naar de IJskathedraal en daarna met de kabelbaan naar boven voor een prachtig uitzicht. Volgens de weersvoorspelling breekt morgen de herfst hier uit, dus ik ben echt blij dat ik uitgefietst ben!

Nou, dat was 'em dan voor dit jaar! Vandaag nog een prachtige rit, eerst langs de fjord en daarna, na een milde klim over een hoogvlakte met fantastische uitzichten. De laatste 15 kilometer had ik zicht op Tromsø en net ervoor moest ik nog even over de enorme brug, waar ik helaas geen foto van gemaakt heb. Bij het vliegveld meteen nog even gecheckt of de fietsreservering ook doorgekomen was 👍 Toen ik deze route maakte had ik mijn twijfels of ik het zou halen. Ik was bepaald niet in vorm. Dat ik ook nog tijd over zou houden en moest afremmen in de laatste week had ik helemaal niet verwacht... Totale afstand die ik afgelegd heb is 1571 km, waarvan 1342 op de fiets en de rest met de veerpont (kan het iedereen aanraden, beste pauzemomenten). En verder 12.620 hoogtemeters. NUL lekke banden of andere fietsmalheur; Vier of vijf regenmomenten, waarvan ik de meest heftige lekker lui in een hut heb afgewacht; En zo'n 8 dagen boven de 30 graden. Het was weer een fantastische reis. Jullie allemaal bedankt voor het volgen en de leuke reacties ❤️ Echt superfijn om te lezen. Ik pak er een biertje op, proost 🍻

Zo vanaf de grond zag het er niet zo hoog uit, maar dat viel nog vies tegen 😂 Op sommige stukken hingen touwen omdat het zo steil was. Maar het was de moeite waard, wat een prachtige uitzichten! Dit heb ik ondertussen wel geleerd: Makkelijke wandeling = 😱 Zo goed als vlak = 🥵⛰️ Af en toe een buitje = 🌧️🌧️🌧️🌧️ Beetje wind = 💨💨💨💨

Gisteravond heeft het nog even fors geregend, maar vanmorgen was het droog en kwam de zon af en toe door. Het waaide nog behoorlijk, maar in de loop van de ochtend nam de wind wat sf en draaide bovendien naar een wat gunstiger richting. Ik was wat later vertrokken omdat ik nog wat moest regelen voor thuis, waarvoor ik 45 minuten in de wacht hen gehangen bij de servicedesk van Engie (ondertussen kon ik mooi de tent en alles opruimen). Het was weer een prachtige rit, het is toch verbazingwekkend hoeveel gezichten dit land heeft. De natuur is wat ruiger op Senja en op sommige stukken loopt de weg langs behoorlijk steile hellingen, waar aardig wat losse stenen op liggen. De bergen hebben hier grillige vormen in tegenstelling tot de wat glooiende lijnen op Andøya. Het wegdek was voor de etappe van de Artic Tour of Norway compleet vernieuwd en lag er prachtig bij. Wel zaten er wat smalle, donkere tunnels in de route, maar gelukkig was het niet druk met verkeer dus dat ging goed. De laatste drie kilometer voor Botnhamn had ik de ferry in zicht en moest ik even flink doortrappen om hem te halen. Met nog twee minuten op de teller gelukt 😅, anders had ik twee uur moeten wachten. Was ook geen ramp, trouwens. Dit was de laatste ferry op mijn route, jammer hoor. Nu zit ik in een Airbnb op Sommarøya, ook zo'n prachtige plaats. Voor het huis is prachtig zandstrand met werkelijk kristalhelder water, dus dat nodigde wel uit om er eerst even in te springen. Watertemperatuur 12°, niet zo warm. En vanavond eet ik mee met de host, ben benieuwd!

Vanmorgen op tijd de boel bij elkaar gepakt en op naar de ferry van Andøy naar Senja. Bij het inpakken van mijn spullen werd ik slachtoffer van een brute knuttenaanval; tot nu toe kon ik ze redelijk afslaan maar vanmorgen was er geen houden aan. Ik heb nu iets als braillebenen. Verder was het prachtig weer, maar de wind is behoorlijk aangetrokken. Op de ferry was het druk, maar eenmaal op Senja viel het gelukkig reuze mee met het verkeer. Het is Schluss met het vlakke landschap en er zat een lelijke bult in de route. Bij percentages van 11% met tegenwind moest ik voor het eerst deze reis afstappen en een stukje lopen. De uitzichten waren bovenop wel prachtig. De afdeling ging eerst door een tunnel, maar daarna over goed wegdek verder naar beneden. De benen wilden echter niet meer, en dat is prima. Ik moet nog twee dagen fietsen om in Tromsø te raken en ik kan pas woensdag in het hotel. Dus morgen fiets ik naar Sommarøya, waar ik nog twee nachten in een herberg slaap. Vandaag dus de laatste dag in de tent, en met stijl, want er komt een bak regen aan. Voor de vorm heb ik daarom mijn tarp ook nog even opgehangen 😀

De walvissafari was helaas al volgeboekt, en ging trouwens ook niet vanwege slecht weer op zee, dus zat er niets anders op dan de omgeving te verkennen. Het is niet echt een gezellige plaats, beetje rommelig, aardig wat verkrotting maar de uitzichten zijn prachtig. Soms laten de orka's zich ook vlakbij het dorp zien, maar dat zat er vandaag ook niet in.

Wat een bijzondere dag. Na de oversteek naar het eiland Andøy veranderde het landschap, werden de dalen nog breder, de bergen lager maar minstens zo indrukwekkend en de bomen zo'n beetje tot struiken. Ik kwam eerst een plekje tegen waar multebær groeide, een soort gele kruipbraam die hier onder bepaalde omstandigheden voorkomt. Daar moest ik natuurlijk even voor stoppen en een handjevol van eten. Daarna stopte ik bij een matkroken (een soort eettent met overnachtingsmogelijkheden) om water bij te vullen. Die werd gerund door een Nederlander die op het eiland woont. Hij serveerde mij heerlijke koffie en rabarbercake zo uit de oven. Hmmmm. En toen was het nog niet eens lunchtijd. Toen ik een mooi plekje zag om ye lunchen had ik nog niet in de gaten hoe bijzonder dat was. Het was bij de Bukkekjerka , een machtige steenformatie die op een heel bijzondere manier afgesleten was. Op een stuk leek het wel alsof er een fossiele afdruk van een enorme tentakel instond. Verder stonden er wat relieken, geen idee wat de betekenis daarvan was. Met een kerk heeft het niets te maken, zei het bord, het was een heilige plek van de Sami. Daarna kwam er een stuk met allemaal antennes en grote bollen. Volgens de bordjes van Andøy Space (een ruimtetelescoop), maar je mocht er geen foto's of video's maken dus hmmmm... 😁 Het landschap deed wel een beetje Alien aan, hahaha. De hele weg had ik trouwens wind in de rug 🥳 en los van een enorme brug waren er een paar kleine klimmetjes. Heerlijk als het zo makkelijk gaat. En ik ben echt blij dat ik gisteren niet gegaan ben, dan had ik er vast niet zo van genoten. Nu heb ik op een basic camping een supermooi plekje gevonden. Ik blijf hier twee nachten, want morgen is een deel van mijn route afgesloten vanwege de Arctic Tour of Norway.