Scholl

Voor het eerst weer een zonnige dag. De bergen maken snel plaats voor glooiende heuvels met vooral wijngaarden tot aan Béziers. In Béziers is de route aanvankelijk nog druk maar vrij normaal voor een stad. Bij het buitenrijden van de stad zijn er enkele heel gevaarlijke verkeerssituaties voor fietsers. Hier moet je goed opletten en anticiperen op de stroom auto- en vrachtwagens die met hoge snelheid in- en uitvoegen op de drukke weg. Na enkele baantjes die binnenkort volledig zullen dichtgegroeid zijn kom je dan uiteindelijk aan de kust waar het druk kan zijn op de voies vertes en waarop er veel oprandjes zijn. Hierop is, na bijna 900km fietsen, voor het eerst een achtertas losgekomen. In de verte, onder de donkere wolken tonen de Pyreneeën zich, maar die staan niet op het programma.

Terug een natte en ijskoude start bij 12gr. Vandaag kon ik na 2uren de regenbroek uitdoen 🥳 het regenvestje heb ik aangehouden tegen de kou, op het hoogplateau na Millau was het 9gr met een stevige wind, tot een 15 km voor de aankomst. Onderweg nog kunnen genieten van prachtige vergezichten. In de afdalingen was het wel opletten door de sterke tegen- en zijwind werd ik soms een meter opzij geduwd. Bij aankomst was de temperatuur 17gr. Waarschijnlijk zit ik nu op de scheiding van goed en slecht weer. Morgen kan ik hopelijk definitief de kant van goed weer aanhouden.

Prachtige rit met aan het begin en aan het einde wat drukkere wegen maar het traject naar en door de Gorge du Tarn is het mooiste van de trip tot nu. Het was wel koud (ca.10°) en veel wind wat het deed aanvoelen als een ijzige rit. Daarom in Vigne, na de afdaling in de Gorge, moeten stoppen en ergens iets gaan eten om op te warmen.

Vertrokken met nog kletsnatte schoenen en klamme kledij van gisteren bij 7°. Maar geen erg want het was toch terug aan het regenen. De eerste uren echt koud gehad 🥶. Voor de rest was deze etappe relatief saai en luidruchtig. Door de regen en laaghangende bewolking was er weinig te zien en de etappe loopt heel lang net naast de A75-snelweg naar Montpellier. Op het einde kwam de zon er net op tijd door om van de Vallée de L'Enfer te genieten.

Vandaag een korte rit. Gelukkig maar, van start tot aankomst was het hard aan het regenen. Blij dat ik onder die omstandigheden mooie en rustige wegen onder de wielen had. Dit zou terug een mooie route moeten geweest zijn met, op enkele meters na, het hoogste punt van de tocht. De route loopt voor een stukje naast de A75, snelweg naar Montpellier maar het stoorde niet echt. Rézentières ligt op een top waarvan de klim ernaartoe eigenlijk al in Massiac begint. Het is dan een niet te steile klim, met enkele korte dalingen, van 22km.

Zware dag met ca 150hm meer dan gepland en de ganse dag zware tegenwind. Door de soms steile afdalingen en de hoge temperaturen is mijn schijfrem een beetje kromgetrokken waardoor die nu wat sleept. Het eindpunt van vandaag ligt in een laagvlakte tussen de uitgedoofde vulkanen. De rit was landschappelijk wat minder na de verwennerij van de laatste dagen maar zou de landschappen thuis nog altijd met brio overtreffen 🫣

Deze rit had weer een meer bergachtig karakter, terug door een prachtig landschap. De eerste 20km waren wel op een drukke weg en ook naar het einde toe moesten er enkele km's op een provinciale baan afgelegd worden. Vandaag was het 30gr, wat niet echt gelegen kwam met de vele hoogtemeters en de soms steile stukken erin. In een afdaling, op een onverhard stuk moest ik een honderd meter te voet omdat het te gevaarlijk was.

Deze overgangsrit tussen de Morvan en de Auvergne is prachtig met bijna uitsluitend kleinere wegen. Er zijn geen grote beklimmingen maar omdat het continu op en af gaat zijn er toch nog vrij veel hoogtemeters.