Libor's 360°Kompas

De zon straalt en geeft een zachte warme gloed over het zuid oosten van Brabant..... Gauw in de wandelschoenen om die energie op te laden. De Ripse bossen geven hun ware aard prijs nu alles in rust is.Nu de bladeren hun weg vinden om tot compost en weer tot voeding worden vermalen door de temperaturen. Wilde ganzen maken nu nog hun vlucht naar het zuiden, We horen ze van ver aankomen met een hels lawaai. Buiten op de velden doen Canadese ganzen zich tegoed aan de insekten. De oude en dikke beuken zijn er slecht aan toe, deels door de hoge waterstanden. Vanuit het StaatsBosbeheer heeft men de bomen al gehalveerd om te voorkomen dat deze een gevaar opleveren voor wandelaars. In het gedeelte voert het houten vlonderpad over een moeras gedeelte met gouden grashalmen, dode lariksen met een groene laken van mossen... Gelukkig en verstandig dat men hier kippen gaas heeft gemonteerd over de spekgladde groene Douglas planken. De zon straalt op onze huid en de kleding....Zo heerlijk.... Op het einde nemen we gauw nog een Rhodendron catawbiense bospad.....tip ...hier kom ik in april mei maar even terug als er een zee van roze bloemen de groene ruimte vult. Die paar kilometers in de zon geven je weer een energiestoot en frisheid......

Het kriebelde weer om op de fiets weer op zoek te gaan naar een nieuw avontuur. De temperatuur hielp een handje met 11°C. De start was deze maal aan de oostkant van Gennep. Om deels de Boxtelse oude treinbaan te volgen die hier nog zichtbaar is...Een maal de grens over wordt het minder zichtbaar. Als je goed oplet zie je nog de oude op en overslag gebouwen. Noordwaarts richting het Reichswald.Om exact over de grens te gaan.Aan de ene zijde de hoge stuwwal en de andere zijde de ontginnings plassen. De hoge stuwwallen in de omgeving van Groesbeek zijn dan ook spectaculaire te noemen. Je waant je even in de lage Eifel.Omhoog met 13% Er wordt nog een sisteriens klooster bekeken. De paden zijn modderig. Hier en daar liggen nog sneeuwhompen. Een buizerd wacht op een dikke beukentak op een maaltje. Via de oude kleine stad Kronenburg met zijn middeleeuwse omwalling gaat het weer naar Nederland. Duizenden Canadese kolganzen zitten op de vele natte graslanden. Zelf een ooievaar doet zijn opwachting. In Weyler duw ik de ebike de trappen omhoog....geen succes ik val met resultaat een blauw plek op de knie....Ach ja,dan maar omrijden....Was weer eigenzinnig....😏 Via de Kleefse baan naar Berg en Dal. Ik wilde deze keer toch eens goed de Romeinse waterkanaal eens goed bekijken. Ongelooflijk dat de legionairs zeker 11m diep in de heuvels een watergoot hebben gemaakt om de stad Nijmegen van vers drinkwater te voorzien. Na een goede championsoep gaat het weer richting Gennep...Maar niet voordat we het prachtige fietspad naar de Mookerheide hebben bekeken. Het laatste halfuur druppelen de regendruppels mijn neus omlaag.De benen worden weer koud...Gauw doorfietsen en nie zeuren.... Thuis wacht een heerlijke hete chocolademelk.....💪☕

Donker was het op de parkeerplaats nabij Heemstede. Het zou nog ruim 1.5 uur duren voordat het licht was. Ik had mijn dochter net op Schiphol gebracht. Ik had het idee opgepakt om een fietstocht te maken door de duinen. Door het Kennemer land. Windkracht 8 zou ik wel ff trotseren..... Na een hazenslaapje op pad door Aerdenhout Grote rietkappen op grote woningen zeggen genoeg. Prachtig omgeven door grote eiken bomen. Het fietspad stroomt door een lieflijk landschap van eiken struwelen en duindoorn. Als een kermis attractie voelt het aan Met hier en daar nog uitgebloeide zomer heide. Zegge gecombineerd met halmgrassen. Goudgele halmen die dansen in de wind. Een wind die naarmate ik de kust steeds meer nader wilder danste. Mijn trapper omwenteling wordt langzamer na ieder 100m. Voorbij de kromme gewaaide bomen begint de wind tegen me duwen. Zo erg dat ik scheef begin te fietsen. Duinzand wat op het betonklinkerpad ligt waait naar me toe. Ik wordt gezandstraald. Op weg naar Bloemendaal aan Zee wordt er een van ploeteren en vechten tegen de natuurkrachten. Aldaar bekijk ik de zee schuimende golven van 4m hoog. Deze rollen vol op het strand. Ze bulderen. Probeer me dan ook staande te houden. Mijn benen blijven over de fiets om te voorkomen dat ik omval. Al kijkend op de Komoot navigatie zie ik dat ik even later onder de duinen fiets. Gelukkig iets minder wind. En niet vol in de blik van de zee waar windkracht 8 me plaagt. Met een gebogen rug en mijn achterste omhoog ga ik zuidwaarts over een prachtige fietspad alleen voor mij...Het lijkt wel Route 66 voor fietsers! Noordwijk valt tegen. Had er meer van verwacht. Veel oude glorie en veel oude vervallen vakantie woningen. Dit geld ook voor Katwijk aan Zee. Ik had meer een gezellig kern verwacht. De tocht naar Scheveningen laat ik maar zitten, die houd ik tegoed. Door de harde wind, miezer en al dat duinzand wat zijn weg vindt naar mijn oren en gezicht besluit ik om een afkorting in te gaan naar de andere zijde van Katwijk aan Zee, alwaar de route verder zou gaan mits ik de pier in Scheveningen aanschouwd had. Terug wordt met de fiets gevlogen..Donkere wolken razen met grote snelheid over het hemelplaflond. Voorbij de bollenvelden op de geestgronden rondom Lisse. Bollen boeren zijn op het deze gronden bezig om hun bollen oogst machinaal in m1 houten bakken te plaatsen. Ik sta versteld dat bij ieder woning een schuur staat...Zo van kunnen zij leven van dat stukje grond... De woningen staan vlak naast elkaar. Terug om 1500 bij de bus. De reis naar huis duurde bijna 3 uur door al die files op de Nederlandse wegen... Het was dan ook vrijdagmiddag....zegt genoeg!

Op tijd weg en een fietshelm zijn de eerste vereiste... Een ware compositie op iedere hoek... Neem vooral de tijd om alles goed in je op te nemen. vooral de fietspaden zijn af en toe een zoektocht. Er zijn zoveel borden naast het drukke verkeer dat je drommels goed op moet letten.... Het is te doen om zonder accu de stad te verkennen...Enige conditie is wel vereist. Tip : plaats de fiets met slot op de speciale fiets plaatsen met het bord.Iedere 150m staan beugels om de fiets te plaatsen...Sluit goed af en maak een foto van de situatie...Daardoor sta je sterker....

Een warm welkom....En meteen aan tafel voor een lekkere bord soep en rijst met kalfsvlees. Het was vroeg vanmorgen kwart voor 6 op. Kwart over 6 stond ik buiten paraat in startmodus. Toen was het stil op straat....letterlijk en figuurlijk.Heerlijk het leven opsnuiven. Mits de berekeningen kloppen zou het ergens rond 127 km worden.Het eerste stuk naar de grens neem ik aan de oostelijke over van de Elbe. Een stukske van 65 km....en wel fluitend. Over een strak asfalt dek speciaal voor mij alleen aangelegd..🤫 De klaprozen en de korenvelden zijn in gevecht voor de beste standplaats...Zacht wuivend in de wind. Alles is nog stil....De Elbe is aan mijn rechterzijde kalm...Wat zeg ik ...spiegelglad. Naarmate het zuidwaarts gaat kom ik aan bij de stad Dresden. Ook hier geen drukte zo pal aan de oever.In de verte aan de overzijde tornen de kerktorens in de lucht. De wolken zijn een plekje aan zoeken aan de hemel...Oude glorie aan de oever met barokke optrekjes die niet zouden misstaan aan de Franse zuidkust. Ontwaart mijn oog ook nog eens mooie wijnstokvelden... Zo precies op de zuidhelling.. Witte wijn overigens Ik wordt gek.... Het landschap veranderd bij Dresden-Leuben. Loodrechte bergwanden rijken naar de hemel...De Elbe of Labe in het Tsjechisch kronkelt zich als een slang erdoor heen. Aan de andere zijde lijkt het wel een treinmodelspoorbaan...Echt! De trein rijd langs de groene wanden waar ook nog eens knusse huizen staan....Spoorbomen met hier en daar gras en bloemen...Ik moest ineens denken aan de Merklin modelspoorlijn waarmee ik heel lang geleden mee speelde Nagebouwd en wel.. De grens nadert...nog even mijn ijzeren paard en zadeltassen 13% omhoog duwen🤪🤪🤪 Om even later als een raket naar beneden de schieten...😳 Plaatsen als Pirna,Bad Schandow en Smilka die aan het de Elbe liggen klinken wel heel bekend in de oren...Moet bijna slikken....Met herinneringen dat we in de DDR tijd hier voorbij voeren. Of ik iets herken..nee, jawel de rotswanden die ver uitsteken uit het landschap.. Het leek wel de rotsformaties van de Verdon route in Frankrijk... Bij de grens zie ik de borden staan van de Staatsgrens.... Neem me niet kwalijk als ik traan moet laten...zo van YES I DID IT... Goed dat ik een zonnebril op had...😎 Maar ook zo fijn om een draadje vast te houden uit je jeugd..Toen we nog alle onbezorgd waren en de ouders vol in het leven stonden... Bij Hrénsko schiet ik het nationaal park in....zo bijzonder om tussen de rotsformaties te fietsen....fijne fietspaden overigens...Ik vreesde dat er hellingen waren van 12% of zo.... Maar niets daarvan....Het gaat lekker Smooth....Donker houten Tsjechische huizen maken een opwachting. Prachtig versierd met geraniums. Kilometers vreet ik op...om weer in een stukje Duitsland te komen...En weer in Tsjechië. Nu ben ik echt dichtbij....sorry ik wordt weer weemoedig en moet weer een traantje wegpinken....O ja...niemamd zag dit want ik had mijn z...nn......l op. Vanaf nu kun je me blinddoeken...... fout.....zou ik niet doen....wordt ik wellicht een gevaar voor anderen...😇 Over het fietspad waar ik met Annemieke fietste glijd ik verder...Heb ik het lekker toch gehaald....De wilskracht zit in je hoofd.... Onder de treinspoor tunnel door en de weg af fietsen...herinneringen komen boven.... Maar nu met de fiets.... Over het bruggetje waarbij ik vroeger stuwdammetjes maakte maak ik een halte voor de houten poort...achter me torent het kasteel boven het groen uit. Ring Ring Fam K....... zijn jullie thuis..? roep ik Op de teller staat 135km Na veel warme begroetingen zit meneer de wereldfietser dus aan lekkere warme soep... O ja vanavond BBQ....lekker🥐🥖🌭🍖🍗🍔🍺🍺🥤 Howdoe en tot morgen Fiets je mee!!! Grapje😅