De beste wandelingen en hikes rond Coustouges

Sant Cristòfol dels Horts is een kerk in de gemeente Els Horts, in de gemeente Albanyà, en is opgenomen in de inventaris van het architectonisch erfgoed van Catalonië. De kerk is recentelijk gedeeltelijk gerestaureerd door de GAT van La Jonquera. De kerk van Sant Cristòfol dels Horts verkeert in een zeer vervallen staat. Ze bestaat uit een enkel schip, aan de oostkant bekroond door een halfronde apsis. Ze bevat bouwelementen uit verschillende periodes. De westelijke helft, die de oudste lijkt te zijn, is het meest beschadigd en heeft diverse ingrepen ondergaan. De rest van het schip behoudt het gewelf, terwijl de apsis een vervallen dak en een deel van de muren heeft. De zijmuren worden versterkt door steunberen op een helling. De verschillen in het bouwsysteem benadrukken de verschillende periodes waarin de muren werden gebouwd. In het westelijke deel van het schip is een systeem van kleine blokken travertijnkalksteen te zien, dat overeenkomt met een late reconstructie. Van de zuidelijke zijmuur is weinig bewaard gebleven. De noordmuur is goed bewaard gebleven en wordt bedekt door een licht spitsbooggewelf. De structuur is gemaakt van kleine stenen blokken en gebroken kalksteenplaten en dateert mogelijk uit de 11e eeuw. De rest van de kerk, het oostelijke deel van het schip en de apsis, werd gebouwd met grote, goed vierkante stenen blokken, gerangschikt in uniforme rijen, onder een hoek. Deze constructie is typisch voor de laat-romaanse periode, de 12e of 13e eeuw. De apsis opende zich met een eenvoudige spitsboog op het schip en had een amandelvormig gewelf, dat niet bewaard is gebleven. In de zuidmuur bevindt zich een dubbel schuin halfrond boogvenster. Onderaan de apsis bevonden zich twee vensters, die inmiddels zijn verdwenen. Sant Cristòfol dels Horts is de kerk van een verspreid dorp met boerderijen, momenteel verlaten, gelegen aan de noordkant van de gemeente Albanyà. De plaats Horts wordt vermeld in het koninklijk voorschrift, gunstig voor Santa Maria d'Arles, uit het jaar 878, met betrekking tot enkele gebieden die aan Sant Pere d'Albanyà zouden toebehoren. De parochie wordt pas in het jaar 954 vermeld. De parochie Sant Cristòfol dels Horts was in de postmiddeleeuwse periode afhankelijk van de kerken van Fontfreda, Carbonils, Els Vilars, Oliveda en het heiligdom van Santa Maria del Fau. Bron: https://ca.m.wikipedia.org/wiki/Sant_Crist%C3%B2fol_dels_Horts

Zeer mooie kerk. De voornaam Laurenz komt veel voor in mijn familie.

De kerk van San Lorenzo is een constructie die dateert uit de middeleeuwen en zoals veel kerken in de regio is deze door de eeuwen heen aangepast en gerestaureerd. Het is een weerspiegeling van de romaanse en latere barokke invloeden, waarbij verschillende renovaties zijn uitgevoerd om de structuur en functionaliteit te behouden. San Lorenzo is de patroonheilige van de stad, waardoor hij een centrale rol speelt in het religieuze leven van de gemeenschap. Het feest van San Lorenzo, dat op 10 augustus wordt gevierd, is een van de belangrijkste evenementen in de stad.

De oorsprong van de stad gaat terug tot de middeleeuwen, en net als veel andere steden in de oostelijke Pyreneeën is Saint-Laurent-de-Cerdans historisch beïnvloed door de Franse en Catalaanse culturen. De Vallespir-regio is van oudsher een plaats van doorgang en handel tussen beide kanten van de grens. Gedurende de 19e eeuw kende de stad een bloei dankzij de traditionele industrieën, vooral in de vervaardiging van espardenyes (espadrilles) en katoenen stoffen. Deze industrieën speelden een belangrijke rol in de groei van de stad en haar regionale erkenning.

Volgens de meest recente gegevens bedraagt de bevolking van Saint-Laurent-de-Cerdans ongeveer 1.200 inwoners. Hoewel de bevolking de afgelopen decennia is afgenomen, blijft de stad een van de belangrijkste plattelandscentra in de regio, vooral vanwege de ambachtelijke traditie.

Plek om niet te missen

Eik (Quercus ilex) naast de fontein van het oude Bac hostel. Kenmerken: Dit exemplaar heeft een tonomtrek van 3,30 m, de stam is zeer rond aan de basis, hij is 6,30 meter in omtrek en de maximale diameter is 1,20 m. Het hoofd is 15 m en stijgt tot 16 m. De bron die zich naast de boom bevindt, voorziet hem van het nodige vocht voor zijn groei. De stam van de eik lijkt een hergroei van een oudere stam. Conditie: De stam puilt uit, hieruit valt af te leiden dat deze boom te lijden heeft gehad van een gebrek aan grond en dat de wortels zich een weg hebben moeten banen door het puimsteen. Suggesties: Heel dicht bij de bron en deze boom zijn de overblijfselen van L'hostal del Bac (17e eeuw), bezocht door dragers die de St. Llorenç de Cerdans in Figueres.

De Teix del Fau (Taxus baccata) is een honderd jaar oud exemplaar. De taxusboom is een zeer langzaam groeiende boom met een duizendjarige levensduur. Kenmerken: Dit exemplaar heeft een gedraaide stam van een roodachtige kleur, het is ongeveer 2,60 m rond en 8 meter hoog. Het uiterlijk van de boom is plotseling en toont zijn fluweelachtig met een schors die wordt geparadeerd. De diameter is 85 cm en de top, groen en dicht, is 7,50 m. Status: Het is in een gezonde staat en met zoveel jaren hebben zijn zaden zich verspreid over de schoot van de Fau, waar veel van zijn jonge boompjes langzaam groeien. Suggesties: Houd er rekening mee dat zowel de wortels als de bladeren en takken een stof bevatten die taxine wordt genoemd en die zeer giftig is.