Οι καλύτερες διαδρομές και πεζοπορίες στη Φλαμανδική Βραβάντη

Το πιο ορατό από τα έργα του Dzia στον σταθμό. Ψάξτε και τα άλλα.

Μια σειρά από όμορφα έργα του Dzia που βρίσκονται εκεί εδώ και λίγο καιρό, δείτε https://www.ringtv.be/cultuur-beeldende-kunst/graffitikunstenaar-smukt-treinstation-groenendaal-op Τα πολύχρωμα πουλάκια είναι ωστόσο λίγο νεότερα, δείτε https://www.instagram.com/p/DKKVbl6oZ5M/ Και αν βρίσκεστε στο Groenendaal και σας αρέσει το έργο του Dzia, δείτε επίσης τι έκανε με το οικο道: https://www.werkenaandering.be/nl/lees-mee/nieuws/beestige-graffiti-kleurt-ecoduct-groenendaal Για όσους δεν γνωρίζουν τον Dzia: πριν από λίγο καιρό δημοσιεύτηκε ένα άρθρο στο OKV (Openbaar Kunstbezit Vlaanderen) για την street art σε πόλεις της Φλάνδρας με μια φωτογραφία ενός έργου που θα βρείτε εδώ στον σταθμό και την ακόλουθη περιγραφή του Dzia: «Ο Dzia είναι επίσης παθιασμένος με τα ζώα. Απεικονίζει κυρίως άγρια ζώα. Οι αλεπούδες και τα πουλιά φαίνεται να είναι αγαπημένα θέματα που επιστρέφουν. Το μοναδικό του στυλ δημιουργεί ένα μωσαϊκό χρωμάτων που ακολουθεί τα περιγράμματα και τα σχήματα του ζώου. Στο πιο πρόσφατο έργο του, προσθέτει σκίαση τόνου μέσα σε κάθε καθορισμένη περιοχή, ενισχύοντας την αίσθηση του όγκου. Το έργο του προσπαθεί να δώσει ξανά μια θέση στα ζώα σε ένα αστικό περιβάλλον. Οι τοποθεσίες των τοιχογραφιών του επιλέγονται προσεκτικά και τοποθετεί τα πολύχρωμα ζώα του με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργείται μια παιχνιδιάρικη αλληλεπίδραση με το περιβάλλον.» Και αυτό το αφιέρωμα 40 σελίδων για την street art σε πόλεις της Φλάνδρας μπορείτε να το βρείτε στο https://www.okv.be/sites/default/files/2020-09/Street%20art%20in%20Vlaamse%20steden.pdf

Ο σταθμός Groenendaal και το συνημμένο καταφύγιο χτίστηκαν στο τυπικό «εθνικό» στυλ σταθμών το 1893-1896, στην περίπτωσή μας μια αρκετά πολυτελής εκτέλεση λόγω της άφθονης χρήσης φυσικής πέτρας και της μεγάλης προσοχής στη λεπτομέρεια. Αυτό μπορεί πιθανώς να εξηγηθεί από τη μεγάλη ελκυστικότητα του Groenendaal για την αστική τάξη των Βρυξελλών ως ιδανική αφετηρία για μια βόλτα στο δάσος σε συνδυασμό με μια επίσκεψη σε εστιατόριο, αλλά και από τη φιγούρα του Λεοπόλδου Β΄, ο οποίος φέρεται να είχε άμεση εμπλοκή στο σχεδιασμό και ήταν τακτικός επισκέπτης του ιπποδρόμου του Groenendaal (1889). Ο σταθμός Groenendaal, κοντά στο Zoniënwoud, είναι το μοναδικό κτίριο σταθμού στη γραμμή Βρυξελλών-Λουξεμβούργου στο φλαμανδικό έδαφος. Αυτή η σιδηροδρομική γραμμή κατασκευάστηκε το 1847-1857 από την «Grande Compagnie du Luxembourg», η οποία είχε επίσης την παραχώρηση διαχείρισης. Inventaris Onroerend Erfgoed: Station Groenendaal met schuilplaats, https://id.erfgoed.net/erfgoedobjecten/200186

Μερικά πρώην καταφύγια της γραμμής KW βρήκαν νέα χρήση ως τόποι διαχείμασης για νυχτερίδες. Και αυτό ισχύει και για αυτό το καταφύγιο. Ο δήμος Haacht ήταν και παραμένει ένας από τους πιο ενεργούς στη διαχείριση αυτών και άλλων απομεινάριων του πολέμου. Για όσους ακολουθούν τη γραμμή KW με λεπτομέρεια: θα τη βρείτε επίσης στον χάρτη με όλες τις κατασκευές, στη διεύθυνση https://www.regionalelandschappen.be/kw-linie Εκεί περιγράφεται ως τύπος αμυντικής κατασκευής 2ης γραμμής P 41.

Το Haachts Broek, το κανάλι antitank και το Schorisgat σχηματίζουν μαζί την όμορφη πράσινη ζώνη της κοιλάδας του Leibeek. Η Natuurpunt αποκαθιστά εδώ το συνονθύλευμα από λιβάδια, ακαλλιέργητες εκτάσεις, δάση, χωράφια και βάλτους. Όπου χρειάζεται, οι συστάδες πεύκων μετατρέπονται σε ένα πιο φυσικό μικτό φυλλοβόλο δάσος. Πηγή με προτεινόμενες περιηγήσεις και περισσότερα στο https://www.natuurpunt.be/natuurgebieden/antitankgracht-haachts-broek Επιπλέον πληροφορίες για τους λάτρεις του δάσους σκλήθρου στο Haachts Broek και τα πουλιά της περιοχής. "Το Haachts Broek είναι το μέρος για να ακούσεις έναν τσαλαπετεινό. Επιπλέον, στο Haachts Broek υπάρχει ένα οικόπεδο όπου φυτρώνουν εκατοντάδες φυτά Betonie, που είναι ένας παράδεισος για τους ειδικούς στα λουλούδια και τα είδη πεταλούδων. Σε λίγα μέρη στη Φλάνδρα η Betonie αναπτύσσεται τόσο καλά όσο εδώ." Πηγή: https://www.birdingplaces.eu/nl/birdingplaces/haachts-broek

Στην αρχή αυτού του κομματιού ξύλινου μονοπατιού (προερχόμενος από το καταφύγιο) υπήρχε μια πινακίδα που έλεγε ότι από εκεί χρειαζόσουν ψηλές μπότες.

Αυτό το ξύλινο μονοπάτι ξεκινά από τον Leibeek (αν κινηθείτε βόρεια) και φτάνει περίπου στην είσοδο της περιοχής βοσκής, κατά μήκος της οποίας μπορείτε να φτάσετε στο καταφύγιο που χρησιμοποιείται από νυχτερίδες. Στη συνέχεια, υπάρχει ένα άλλο μακρύ ξύλινο μονοπάτι που διασχίζει μια πολύ πιο υγρή περιοχή και συχνά δεν είναι προσβάσιμο (εκτός αν φοράτε ψηλές μπότες, όπως αναφέρεται). Εδώ, γενικά δεν είναι τόσο κακό, αν και χάρη στο μονοπάτι έχετε ήδη περάσει από μερικά αρκετά υγρά τμήματα του βάλτου.

Όμορφη πανοραμική θέα του Gelrode και της γύρω περιοχής.