Οι καλύτερες διαδρομές και πεζοπορίες στην Ανατολική Φλάνδρα

Porta Arboreti; μνημειώδης πύλη και πρώην περιστερώνας που ανήκει και αποτελούσε τότε την πρόσβαση για το κτήμα του κάστρου Ooidonk που έχει τις ρίζες του στον 14ο αιώνα.

Ένα ρωμανικό αποθηκευτικό κτίριο, γνωστό και ως "Spijker", ήταν μέχρι το 1734 χώρος αποθήκευσης σιτηρών που μεταφέρθηκαν κατά μήκος του Leiehaven. Πιθανώς αρχικά στην ιδιοκτησία της πατρικιανής οικογένειας Utenhove της Γάνδης· από τα τέλη του 13ου αιώνα ανήκε στον πίνακα του Αγίου Πνεύματος της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου, η οποία το ενοικίαζε σε εμπόρους σιτηρών. Από τον 16ο αιώνα φιλοξενούσε γραφεία των stapelherren, οι οποίοι επέβλεπαν την είσπραξη του φόρου stapel της Γάνδης· από το 1750 ως τόπος συνάντησης των Pijnders ή εκφορτωτών σιτηρών. Το ισόγειο τον 19ο αιώνα κατέρρευσε σε κατοικίες φτωχογειτονιάς· κάηκε το 1896, αλλά η πρόσοψη διατηρήθηκε. Ανακαινίστηκε το 1903 σύμφωνα με σχέδια του αρχιτέκτονα August Van Assche. Επί του παρόντος, η δημοτική υπηρεσία καθαριότητας εξακολουθεί να το χρησιμοποιεί για την αποθήκευση κοντέινερ. Ελαφρώς προς τα εμπρός καμπυλωμένη πρόσοψη με επτά άξονες και τρεις ορόφους, καθώς και δίρρικτη στέγη (κορυφογραμμή κάθετη στον δρόμο, σχιστολιθικά κεραμίδια), από το τέταρτο τέταρτο του 12ου αιώνα. Ένα ευρύ, βαθμιδωτό αέτωμα με έξι άξονες και μια επιπλέον κόλπο, που καλύπτεται από δύο πολεμίστρες, κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από ασβεστόλιθο Tournai. Πηγή: https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/24758

Το Korenstapelhuis ή Spijker είναι ένα κτίριο συντεχνίας στη βελγική πόλη της Γάνδης, στο Graslei. Πρόκειται για ένα κτίριο του τέλους του 12ου αιώνα χτισμένο σε ρομανικό ρυθμό, καθιστώντας το ένα από τα παλαιότερα παραδείγματα αστικής ρομανικής αρχιτεκτονικής στο Βέλγιο και την Ολλανδία. Είναι χτισμένο από ασβεστόλιθο Tournai. Λειτούργησε ως Spijker (αποθήκη σιτηρών) έως το 1734. Μετά από αυτό, το κτίριο χρησίμευσε ως αίθουσα συνεδριάσεων για τους Pijnders (εκφορτωτές σιτηρών). Τον 19ο αιώνα, το κτίριο παρήκμασε μέχρι που ανακαινίστηκε το 1901–1902. Σήμερα στεγάζει ένα εστιατόριο χάμπουργκερ. Στα δεξιά του Korenstapelhuis βρίσκεται το Mauthaus. Η αριστερή πλευρική όψη του Tolhuisje είναι στην πραγματικότητα ο εξωτερικός τοίχος του Korenstapelhuis.

Μεταξύ Leie και Onderbergen βρίσκεται το Pand, ένα πρώην μοναστήρι των Δομινικανών. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό συγκρότημα γύρω από μια προεξέχουσα αυλή και το παλιό νεκροταφείο. Το πρώην Νοσοκομείο (1201) πέρασε στα χέρια των Δομινικανών, ενός τάγματος που κήρυττε στις πόλεις και κέρδιζε ψυχές, εξ ου και το παρατσούκλι τους 'κηρύκων'. Ωστόσο, οι κάτοικοι της Γάνδης δεν τους άρεσε να υποδουλώνονται και είχαν βαρεθεί τα κηρύγματα. Αυτό το μοναστήρι έγινε έτσι ένα από τα πρώτα θύματα της εικονομαχίας. Τον 16ο αιώνα, το πρώτο θεολογικό πανεπιστήμιο της Γάνδης είδε το φως σε αυτό το μοναστήρι. Αργότερα, τον 19ο αιώνα, το κτίριο έγινε 'πολυκατοικία': Σχεδόν κάθε τετραγωνικό μέτρο ενοικιαζόταν σε φοιτητές, καλλιτέχνες και φυλές της Γάνδης. Το παρατσούκλι 'παλάτι των ψύλλων' προέρχεται επίσης από αυτήν την περίοδο. Πηγή: https://visit.gent.be/nl/zien-doen/pand

Το Βασιλικό Ολλανδικό Θέατρο Ολλανδικά: Koninklijke Nederlandse Schouwburg, είναι ένα κτίριο θεάτρου στην βελγική πόλη της Γάνδης. Το θέατρο βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του Sint-Baafsplein, το οποίο δημιουργήθηκε το 1897 με την κατεδάφιση παλαιότερων κτιρίων που εμπόδιζαν την θέα προς τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Bavo. Το θέατρο χτίστηκε μεταξύ 1897 και 1899 στην θέση της πρώην Regnessestraat. Σχεδιάστηκε σε εκλεκτικό ρυθμό με κυρίως αναγεννησιακά στοιχεία από τον αρχιτέκτονα Edmond De Vigne.

Στο δεύτερο μισό του 9ου αιώνα, εδώ βρισκόταν η Wijdenaard, το σημαντικότερο λιμάνι στον ποταμό Schelde. Ο όρος "Natur" σήμαινε τόπο πρόσδεσης και το "breit" αναφερόταν στη σημασία της τοποθεσίας. Αν και ορισμένοι ισχυρίζονται ότι αυτό το τοπωνύμιο αναφέρεται στο Wijden ή Groten Aard, και πιο συγκεκριμένα στο Sint-Janskerkhof, που βρισκόταν παλαιότερα εδώ, στη θέση του Bisdomplein. Το εμπόριο γύρω από αυτό το λιμάνι οδήγησε σε σημαντική ανάπτυξη του παλαιότερου μεσαιωνικού κέντρου της πόλης. Τους επόμενους αιώνες, το εμπόριο μεταφέρθηκε στο Castrum στον ποταμό Leie, όπου αναπτύχθηκε ένα δεύτερο λιμάνι (Portus). Μέσω αυτής της εξέλιξης, η Wijdenaard έχασε τη σημασία της και έλαβε το όνομα Wijngaard, και η κοντινή γέφυρα λογικά Wijngaardbrug. Παλαιότερα, τα κρασιά που παραδίδονταν κατά μήκος του Schelde εκφορτώνονταν και πωλούνταν εκεί. Πολλοί πωλητές κρασιού ζούσαν στην περιοχή. Το 1526, η υπάρχουσα ξύλινη γέφυρα αντικαταστάθηκε από πέτρινη. Μια δεύτερη ανακαίνιση έγινε το 1734 από τον αρχιτέκτονα David 't Kindt. Εκείνη την εποχή, η γέφυρα είχε πλάτος μόλις 6 μέτρα. Όταν ο Κάτω Schelde επιχώθηκε το 1885, η Wijngaardbrug ανακατασκευάστηκε σε μέταλλο σε όλο το πλάτος του Reep, δηλαδή 22 μέτρα. Νέα κτίρια κατά τον 19ο αιώνα και το πρώτο τέταρτο του 20ου αιώνα, με την κατασκευή μεγάλων συγκροτημάτων σε διάφορα νεο-στυλ. Στα δυτικά κυριαρχεί το νεογοτθικό Επισκοπικό Μέγαρο, στα νότια τα μνημειώδη νεοκλασικά κτίρια της Εθνικής Τράπεζας και τέλος τα κτίρια της επαρχιακής κυβέρνησης σε στυλ Empire. Οι αέριες λάμπες στη γέφυρα εξαφανίστηκαν το 1954, όταν τέθηκε σε λειτουργία ο δημόσιος φωτισμός. Όταν το Reep επιχώθηκε το 1960, η γέφυρα κατεδαφίστηκε μέσα σε εννέα ημέρες. Η κλειδαριά Scaldis (Scaldis = Schelde), που ολοκληρώθηκε το 2012 στο Oude Beestenmarkt, επιτρέπει στον Άνω Schelde, που έρχεται από το Brabantdam, να εκβάλλει στον νεο-σκαμμένο Κάτω Schelde. Μεταξύ του Bisdomplein και του Reep, κατασκευάστηκε για αυτόν τον σκοπό η "Wijdenaardbrug", η οποία ολοκληρώθηκε στα τέλη Μαρτίου 2007 και τότε ήταν προσβάσιμη μόνο για ποδηλάτες και πεζούς. Πηγή: https://gentdekuip.com/wijdenaardbrug/

Αξιοσημείωτο στην πρόσοψη είναι το μεγάλο τοξωτό πεδίο, διακοσμημένο με πολύχρωμο μωσαϊκό. Η αλληγορική σκηνή απεικονίζει τον Απόλλωνα και τις Μούσες. Στις κόγχες δεσπόζουν τα αγάλματα των σημαντικότερων ρητορικών θαλάμων της Γάνδης από τα τέλη του 19ου αιώνα: de Fonteine, Sint Barbara, Sint Agneete και Maria ter Eere. Είναι έργα του Louis Mast.

Το De Ketelvest είναι ένα τεχνητό κανάλι, σκαμμένο στις αρχές του 11ου αιώνα με φτυάρια για την άμυνα του εμπορικού κέντρου της Γάνδης. Το μονοπάτι δίπλα στο Ketelvest σηματοδοτούσε τα σύνορα μεταξύ της κυριαρχίας του St.-Pieters και της πόλης της Γάνδης. Δύο διατηρημένες πέτρες ορίων στην πρόσοψη του St.-Barbaracollege και στον αριθμό κατοικίας 39 υπενθυμίζουν αυτήν την περίοδο. Αυτή η υδάτινη ροή συνδέει τον ποταμό Leie στο Ketelpoort-Kuipgat με τον ποταμό Schelde στο Grote Huidevettershoek, κάποτε τα σύνορα μεταξύ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και του Βασιλείου της Γαλλίας.