Οι καλύτερες ποδηλατικές διαδρομές Rorschach

υπέροχη θέα

γίνεται ξανά

Από το 1983, η εκκλησία του αβαείου και ο καθεδρικός ναός του St. Gallen (στην πραγματικότητα η εκκλησία του αβαείου St. Gallus και Otmar) και ολόκληρη η περιοχή του αβαείου αποτελούν μέρος της παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco. Το μπαρόκ νέο κτίριο της εκκλησίας του Βενεδικτίνου μοναστηριού, που χτίστηκε μεταξύ 1755 και 1766, βρίσκεται εκεί όπου υποτίθεται ότι είναι θαμμένος ο Άγιος Γάλλος. Από το 720, ο ηγούμενος Otmar οργάνωσε την οικοδομική δραστηριότητα γύρω από την κρύπτη, ο διάδοχός του Gozbert ξεκίνησε από το 820 τη νέα κατασκευή της μοναστηριακής εκκλησίας. Η κατασκευή της εκκλησίας του αβαείου στη σημερινή της μορφή - είναι ένα από τα τελευταία μνημειώδη ιερά κτίρια του ύστερου μπαρόκ - σχεδιάστηκε από τους Gabriel Loser και Johann Caspar Bagnato. Οι δύο πύργοι της, ύψους 68 μέτρων, δεσπόζουν στην παλιά πόλη του St. Gallen.

Ο μεταρρυθμιστής του Σανκτ Γκάλεν, δήμαρχος, γιατρός και ιστορικός Joachim von Watt, γνωστός ως Vadian, είναι το μοναδικό πρόσωπο στο Σανκτ Γκάλεν που τιμάται με ένα μνημείο μεγαλύτερο από το φυσικό του μέγεθος. Από το 1904, το μνημειώδες, ύψους 3,75 μέτρων χάλκινο άγαλμα του μεταρρυθμιστή, ο οποίος έζησε από το 1484 έως το 1551, βρίσκεται σε αυτό το σημείο. Δημιουργήθηκε από τον γλύπτη Richard Kissling. Πριν από αυτό, εδώ βρισκόταν το παλιό δημαρχείο, το οποίο κατεδαφίστηκε το 1877.

Στην παλιά πόλη, ξεχωρίζουν τα περίτεχνα διακοσμημένα φουρούσια, που μαρτυρούν τα ταξίδια των εμπόρων υφασμάτων του St. Gallen τον 18ο και 19ο αιώνα σε όλο τον κόσμο. Θυμίζουν τη σημασία του St. Gallen στην υφαντουργία και την κεντητική. Στην παλιά πόλη υπάρχουν περισσότερα από εκατό τέτοια φουρούσια. Μερικά είναι πολυώροφα, ζωγραφισμένα ή σκαλισμένα από ξύλο.

Now part of the Collection https://www.komoot.com/de-de/collection/3600632/-naturdenkmaeler-besondere-baeume-und-weitere-schaetze-der-natur

Cathedral, St. Gallen Several earlier structures preceded the monumental church. Originally, the chapel of Saint Gallus stood on this site, where the saint was buried around 640. Later buildings incorporated Gallus's tomb. Around 720 (the founding of the monastery), a stone church was built. By the 9th century, the church had already reached its present length. In the 15th century, a new choir in the Gothic style was constructed. In 1756, the monks embarked on the final phase of the church's reconstruction, which was completed in 1766. The renowned architect Johann Kaspar Bagnato played a significant role in the design, while Johann Michael Beer oversaw the construction. The patrons were Abbots Cölestin Gugger von Staudach and Beda Angehrn. After the dissolution of the monastery, the church became a cathedral (bishop's church) in 1824. The church underwent interior renovations from 1961 to 1967 and exterior renovations from 2000 to 2003. The church has an elongated, rectangular floor plan. Within this plan, a rotunda (round structure) is inserted, resembling a transept. On the eastern end, the striking twin-tower facade rises as a dominant feature, the emblem of the Diocese, City, and Canton of St. Gallen. The facade's sculptural decoration includes figures of Saints Maurice and Desiderius and a relief depicting the Coronation of the Virgin Mary by the Holy Trinity. The interior of the church is a three-aisled, free-pillared structure with a central dome (rotunda). High-quality stucco work, vault paintings, altars, and the choir stalls are among the highlights of the interior. The concept of harmoniously coordinated art forms is the work of Christian Wentzinger, sculptor and painter. Text / Source: City of St. Gallen, Town Hall, 9001 St. Gallen https://www.stadt.sg.ch/home/freizeit-tourismus/stgallen-entdecken/stiftsbezirk-unesco-weltkulturerbe.html

Nice view!