Οι καλύτερες ποδηλατικές διαδρομές στη Βαλλονική Βραβάντη

Επισκεφθείτε την Abdij Villers-la-Ville Abdij van Villers – ένα ερείπιο για να σκεφτείτε 😉 Η Μονή του Villers-la-Ville είναι ένα εντυπωσιακό κιστερκιανό ερείπιο από το 1146 και ένας από τους μεγαλύτερους και καλύτερα διατηρημένους μεσαιωνικούς χώρους μονών της Ευρώπης. Περπατήστε ανάμεσα στα γιγάντια γοτθικά τείχη, τις κολώνες και τις στέγες χωρίς στέγη, όπου η φύση και η αρχαία αρχιτεκτονική είναι όμορφα υφασμένες. Η μονή γνώρισε τη μεγαλύτερη άνθησή της τον 13ο αιώνα, αλλά μετά από αιώνες πολέμων και αλλαγών, η μοναστική ζωή έφτασε σε απότομο τέλος το 1796. Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, οι μοναχοί εκδιώχθηκαν και η μονή πωλήθηκε. Τα κτίρια αποσυναρμολογήθηκαν πέτρα-πέτρα, μετά την οποία ο άνεμος, η βροχή και η εισβάλλουσα φύση διαμόρφωσαν αργά το συγκρότημα σε ένα εντυπωσιακό ερείπιο. Τον 19ο αιώνα, το Villers έγινε ένα αγαπημένο μέρος για καλλιτέχνες και ρομαντικούς. Ο Victor Hugo (Γάλλος συγγραφέας, ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και πολιτικός στοχαστής) επίσης γοητεύτηκε από τα ερείπια και επισκέφθηκε τη μονή πολλές φορές. Χάρη στην αποκατάσταση και τη διατήρηση μνημείων, ο χώρος σήμερα διατηρείται υπέροχα. Ο συνδυασμός ιστορίας, αρχιτεκτονικής και φύσης καθιστά την επίσκεψη ιδιαίτερα ατμοσφαιρική. Συμβουλή: αφιερώστε τουλάχιστον 1,5 έως 2 ώρες για να ανακαλύψετε ήρεμα τη μονή. Είσοδος – τιμές εισιτηρίων: Ενήλικες: 10 € Παιδιά (6 έως 12 ετών): 4 € Παιδιά (κάτω των 6 ετών): δωρεάν Ηλικιωμένοι (65+): 8 € Άτομα με αναπηρία: δωρεάν Οι σκύλοι είναι ευπρόσδεκτοι με λουρί. Μια απόλυτη σύσταση για όσους αγαπούν την ιστορία, τα μυστηριώδη ερείπια και τα φωτογενή μέρη! “Post tenebras, spero lucem” – “Μετά το σκοτάδι, ελπίζω στο φως.” 🌑➡️☀️

Είναι πιθανώς αυτή η αντίθεση που κάνει το Villers-la-Ville τόσο γοητευτικό. Από τη μία πλευρά, τα μεγαλοπρεπή ερείπια ενός αβαείου που ιδρύθηκε το 1146· από την άλλη, μονοπάτια που βυθίζονται στα δάση και διασχίζουν τα γαλήνια τοπία του Βαλλονικού Βραμπάντ. Το ορυκτό και το φυτικό αλληλοσυμπληρώνονται κατά τη διάρκεια της πεζοπορίας, δίνοντας στη διαδρομή μια ατμόσφαιρα ταυτόχρονα ιστορική, ρομαντική και βαθιά φυσική.

Πανοραμική θέα στον πύργο του Ronquiere...

Μικρό, αγροτικό παρεκκλήσι αφιερωμένο στην Αγία Απολλωνία, την προστάτιδα των οδοντιάτρων και των ανθρώπων με πονόδοντο.

Η εξόρυξη του λατομείου Opprebais ξεκίνησε κατά την κατασκευή του δρόμου Namur-Louvain γύρω στο 1755, υπό την ώθηση της αυτοκράτειρας Μαρίας-Θηρεσίας της Αυστρίας: εξορυσσόταν χαλαζίας, μια πολύ σκληρή πέτρα που χρησιμοποιούνταν κυρίως για την κατασκευή πλακόστρωτων, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει σε φυσική κατάσταση σε ορισμένα σημεία του δήμου. Ορισμένα τμήματα του αγροκτήματος-κάστρου του Opprebais είναι χτισμένα από ασβεστόλιθο χαλαζία. Η παραγωγή σταματά για πρώτη φορά και, το 1935, το λατομείο πλημμυρίζει. Η δραστηριότητα συνεχίζεται από το 1958 έως το 1975. Η λίμνη, που τροφοδοτείται από υπόγεια ύδατα, περιβάλλεται από βραχώδεις πλαγιές και βλάστηση. Ιδιοκτησία της Société Wallonne Des Eaux, το λατομείο είναι κλειστό για το κοινό: η πρόσβαση στο νερό και η κολύμβηση απαγορεύονται: ο χώρος έπρεπε να περιφραχθεί για να αποτραπεί οποιαδήποτε εισβολή, καθώς ο τόπος είναι επικίνδυνος λόγω του βάθους του (έως 30μ), της θερμοκρασίας του νερού (κίνδυνος θερμικού σοκ) και της παρουσίας βράχων. Ο τόπος είναι επίσης γνωστός σε καταδυτικούς συλλόγους. Ένα μονοπάτι, διακοσμημένο με ένα μονοπάτι υγείας, επιτρέπει την περιήγησή του.

Ζαλήγη ποδηλατική διαδρομή σε ζεστό καιρό

Απότομο και κακό οδόστρωμα

Here in the courtyard you can get something to drink and eat (be careful, it is only open until 6 p.m.), which is a bit of a shame.