Οι καλύτερες MTB διαδρομές Gaeta

Αυτός ο διάσημος αρχαιολογικός χώρος είναι ο τάφος του Λεύκιου Μουνάτιου Πλάνκου, Ρωμαίου υπάτου και ιδρυτή της Λυών και της Βασιλείας. Το μαυσωλείο βρίσκεται στην κορυφή του Όρους Ορλάντο, από όπου μπορεί κανείς επίσης να θαυμάσει ολόκληρο τον κόλπο της Γκαέτα, την οροσειρά των Όρεων Αουρούντσι, το Όρος Τσίρτσεο, τις Ποντιανές νήσους και τον Βεζούβιο. Εραστής και θαυμαστής αυτών των τόπων, γοητευμένος από την ομορφιά τους αλλά και ελκυόμενος από τη στρατηγική θέση και τις φυσικές οχυρώσεις της Γκαέτα, ο Λεύκιος Μουνάτιος Πλάνκος, επιλέγοντας το Όρος Ορλάντο, θέλησε, για άλλη μια φορά, να υπερέχει και να εξασφαλίσει ασφαλή προστασία. Σε αντίθεση με το μαυσωλείο που σήμερα βρίσκεται σε καλή κατάσταση, τόσο ώστε να θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα υπάρχοντα έργα ρωμαϊκής ταφικής τέχνης, η πολυτελής βίλα του έχει σχεδόν εξαφανιστεί εντελώς. Από αυτήν απομένουν λίγα κατάλοιπα στην περιοχή του Ιερού της Αγίας Τριάδας. Η κατασκευή χρονολογείται στο 22 π.Χ. και έχει τέλειο κυκλικό σχήμα με κάλυψη τύπου τύμβου. Εσωτερικά, αυτός ο μνημειώδης τάφος αποτελείται από τέσσερις θαλάμους προσβάσιμους από έναν κυκλικό διάδρομο (αμβυλακωτό) και διατεταγμένους σύμφωνα με τα 4 σημεία του ορίζοντα. Οι θάλαμοι φιλοξενούν ένα αρχαιολογικό μουσείο με ευρήματα από διάφορες ιστορικές εποχές που βρέθηκαν στην περιοχή της Γκαέτα και στον κύριο θάλαμο στην είσοδο μπορεί κανείς να θαυμάσει ένα αντίγραφο του αρχικού αγάλματος του υπάτου, που βρίσκεται σήμερα στη Ρώμη. Η διάμετρος της κατασκευής είναι 29,54 μέτρα ενώ η εξωτερική περιφέρεια μετρά 93,10 μέτρα.

Κατεβαίνοντας από το Monte Orlando σε έναν όμορφο δρόμο με στροφές, ξαφνικά βρισκόμαστε μπροστά σε μια όμορφη θέα της μεσαιωνικής Γκαέτα και του Κάστρου Angioino-Aragonese σε πρώτο πλάνο.

Αν δεν θέλετε να σπρώξετε το ποδήλατο, μπορείτε να γυρίσετε πίσω και όπως κάναμε εμείς να ακολουθήσετε ένα άλλο μονοπάτι, αν και εκεί βρίσκουμε άλλες σκάλες, αλλά είναι λιγότερες.

Υπέροχο τοπίο στην παραλία Serapo.

Το Πάρκο του Monte Orlando έχει έκταση 89 εκταρίων, εκ των οποίων 59 εκτάρια είναι χερσαία περιοχή και 30 εκτάρια θαλάσσια περιοχή. Εντός της επικράτειας της Γκαέτα, το Πάρκο αντιπροσωπεύει το τελικό τμήμα του ορεινού συστήματος των Aurunci. Αυτή η προστατευόμενη περιοχή διαχειρίζεται από τον Φορέα Περιφερειακού Πάρκου Riviera di Ulisse μαζί με τις περιοχές του Περιφερειακού Προαστιακού Πάρκου Gianola και Monte Scauri και του Φυσικού Μνημείου της Sperlonga. Με τυπικά στρογγυλεμένο σχήμα, το Monte Orlando συνδέεται στα βόρεια με την ενδοχώρα με μια λεπτή λωρίδα γης και καταλήγει στο νότιο τμήμα με μια ψηλή βραχώδη ακτή που χαρακτηρίζεται από εντυπωσιακούς βράχους. Η περιοχή επηρεάζεται από τη διαβρωτική δράση του νερού, στην πραγματικότητα η βροχή διεισδύοντας στα πετρώματα διαλύει τον ανθρακικό ασβέστιο που περιέχεται σε αυτά, δίνονταςorigine σε πολυάριθμες και τυπικές μορφές διάβρωσης. Η θάλασσα συνέβαλε επίσης στη διαμόρφωση του ακρωτηρίου και κατά τη διάρκεια των αιώνων, μέσω της κίνησης των κυμάτων, έχει διαμορφώσει και χαράξει τα πετρώματα, αφήνοντας απολιθωμένα ίχνη, αναγνωρίσιμα σημάδια της αρχαίας στάθμης της θάλασσας. Η ανθρώπινη παρέμβαση, σε διάφορες ιστορικές εποχές, έχει αφήσει το σημάδι της στο Monte Orlando. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στις στρατιωτικές οχυρώσεις, που χτίστηκαν ακριβώς έξω και μέσα στο σημερινό Πάρκο και που έκαναν τη Γκαέτα φρούριο στρατηγικής σημασίας για το Βασίλειο της Νάπολης. Στην κορυφή βρίσκεται το Μαυσωλείο του Λούκιου Μουνάτιου Πλάνκου.

Η πόλη της Γκαέτα οφείλει το όνομά της στην Caieta, τη νοσοκόμα του Αινεία, η οποία, σύμφωνα με την παράδοση, είναι θαμμένη ακριβώς εδώ. Σύμφωνα με μια άλλη ερμηνεία, προέρχεται από τον ελληνικό όρο που δηλώνει την «κοιλότητα» του διάσημου κόλπου. Όποια κι αν είναι η αλήθεια, το σίγουρο είναι ότι η πόλη έχει μια αρχαία ιστορία, ένα παρελθόν που εξακολουθεί να αναπνέεται σε ορισμένες περιοχές, όπως η μεσαιωνική συνοικία Sant’Erasmo, που μαρτυρείται ήδη από την εποχή του Δουκάτου της Γκαέτα και των ναυτικών δημοκρατιών. Μια παρακμιακή νοσταλγία πλανάται στους δρόμους της συνοικίας, ορατά σημαδεμένη από τους βομβαρδισμούς του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ωστόσο, είναι ακόμη ορατά σπίτια που χρονολογούνται από τον 12ο αιώνα, κατά μήκος στενών σοκακιών φτιαγμένων από σκάλες, υποβάσεις, αψίδες. Η μεσαιωνική συνοικία έχει δύο καρδιές. Η πρώτη είναι η Εκκλησία του San Giovanni a Mare, ένα ρωμανικό κτίριο του 10ου αιώνα με εμφανή βυζαντινή επιρροή. Η δεύτερη είναι ο Καθεδρικός Ναός, αφιερωμένος τον 12ο αιώνα. Στο εσωτερικό φυλάσσεται ένας υπέροχος μαρμάρινος πάσχαλιος πολυέλαιος, ενώ εξωτερικά υψώνεται το επιβλητικό αραβο-σιτσιλιάνικο καμπαναριό, με πλεγμένες αψίδες, ένθετες διακοσμήσεις, μαγιόλικες. Πάνω απ' όλα δεσπόζει το αραγωνο-ανδεγαυικό κάστρο που χρονολογείται από τον 8ο αιώνα και στη συνέχεια επεκτάθηκε τον 13ο και μετά τον 16ο αιώνα. Τέλος, επισκεφθείτε την Εκκλησία της Αναλήψεως με τη Χρυσή Σπηλιά, το Ιερό της Σπασμένης Οροσειράς με το μαυσωλείο του Λούκιου Μουνάτιου Πλάνκου και τον χαρακτηριστικό δρόμο της Ανεξαρτησίας.

Μετά τον χωματόδρομο που διασχίζει ένα πανέμορφο δάσος οξιάς, φτάνετε σε έναν χώρο πικνίκ όπου στρίβετε δεξιά προς τον Χριστό Λυτρωτή.

Μόλις φτάσετε στην κορυφή της ανηφόρας, ανοίγεται ένα υπέροχο πανόραμα στην κοιλάδα με θέα τον Χριστό Λυτρωτή.