Οι καλύτερες πεζοπορίες με σκύλο στην Μπολόνια

Η εκκλησία, με καταγωγή από τον δέκατο όγδοο αιώνα, είναι απλή αλλά με μεγάλη γοητεία. Με την πάροδο των αιώνων προστέθηκαν ορισμένα αρχιτεκτονικά στοιχεία όπως το περιστύλιο, το καμπαναριό του 1837, μια γέφυρα πρόσβασης και ένα σιντριβάνι με άγαλμα. (Πηγή: https://viviappennino.com/santuario-della-madonna-del-faggio/ )

Στα λιβάδια του βουνού, μια μέρα, δύο βοσκοί βοήθησαν από τη θαυματουργή παρέμβαση της Παναγίας. Μετά την εμφάνιση, μια εικόνα βρέθηκε κρεμασμένη σε μια οξιά και θέλησαν να τη μεταφέρουν στην κοιλάδα, στο χωριό, για να την τιμήσουν δεόντως. Θαυματουργά την επόμενη μέρα, η ιερή εικόνα βρισκόταν ξανά στην οξιά. Η παράδοση λέει ότι η εικόνα ανακαλύφθηκε το 1672 και ακόμα και σήμερα, στις 26 Ιουλίου κάθε χρόνο, γιορτάζεται μια γιορτή προς τιμήν της. Η γέννηση του ίδιου του Ιερού προσκυνήματος χρονολογείται στο 1722· αρχικά το όνομά του ήταν Παναγία του Ρίο Σκορτικάτο, από την τοποθεσία όπου είχε αναδυθεί. Από τις αρχές του αναδείχθηκε ως σημαντικό κένρο θρησκευτικής και ευλαβικής ζωής. Από το 1756 ξεκίνησε μια παράδοση παρόμοια με αυτή της Μπολόνιας της Παναγίας του Σαν Λούκα: μια λιτανεία για να μεταφερθεί η ιερή εικόνα από το Ιερό Προσκύνημα στο Καστελλούτσιο. Μια ιδιαιτερότητα της Παναγίας του Φάτζιο ήταν η παρουσία του λεγόμενου «ρομίττο», ενός ερημίτη που, κατοικώντας στη μικρή ενοριακή κατοικία του Ιερού Προσκυνήματος, που ονομάζεται ακριβώς ρομιτόριο, αντιπροσώπευε τον πραγματικό φύλακα, ελέγχοντας και προστατεύοντας την εκκλησία από κάθε πιθανή ζημιά. Από το 1964 αυτή η μορφή δεν υπάρχει πια. (Πηγή: https://castellomanservisi.it/wordpress/il-santuario-della-madonna-del-faggio/ )

Από τον μύλο μπορεί κανείς σήμερα να θαυμάσει το επιβλητικό κτίριο, ενώ τα συστήματα ροής νερού είναι πλέον σε μεγάλο βαθμό υπόγεια. Ωστόσο, οι είσοδοι και οι έξοδοι και η δομή του "bottaccio" όπου συσσωρεύονταν τα νερά του ποταμού είναι ακόμα εύκολα αναγνωρίσιμες. ... Ο μύλος χρησίμευε για το άλεσμα καστάνων και δημητριακών, ακριβώς για τους κατοίκους αυτού του χωριού που τον έφταναν διασχίζοντας τη γέφυρα που ακόμη συνδέει τις δύο όχθες. Στις 26 Ιουλίου κάθε έτους, οι κάτοικοι του Monteacuto περνούσαν από τον μύλο, κατεβαίνοντας σε πομπή για να φτάσουν στο "casone della benedizione" όπου παραλάμβαναν από τους κατοίκους του Castelluccio την εικόνα της Παναγίας που στη συνέχεια μεταφερόταν στο κοντινό ιερό της Madonna del faggio. Ο μύλος και το ιερό συνδέονται επίσης με ένα όμορφο μονοπάτι που ακολουθεί την κοίτη του ποταμού Baricello.

Ο μύλος της Squaglia ανήκει στην οικογένεια Lenzi από το 1960, ο γλύπτης Giorgio Lenzi τον αγόρασε μαζί με μια οικογένεια από την Πάδοβα (Volpini). Ο Giorgio Lenzi, μεγάλος λάτρης του τόπου και γνώστης των γύρω περιοχών, αγαπούσε ιδιαίτερα αυτό το μαγικό μέρος. Με τα χρόνια το άφησε ανέπαφο, με τους μυλόπετρες του και όλη την αρχική επίπλωση. (Πηγή: https://fondoambiente.it/luoghi/mulino-della-squaglia?ldc )

Η μεσαιωνική πατρίδα και ακόμα και σήμερα άψογα διατηρημένη, βρίσκεται σκαρφαλωμένη σε έναν μικροσκοπικό λόφο με θέα την κοιλάδα του Silla, ανάμεσα στον χείμαρρο Silla από τη μία πλευρά και τον χείμαρρο Baricello από την άλλη. Περπατώντας στους εσωτερικούς λιθόστρωτους δρόμους, που παραμένουν στο μεσαιωνικό στυλ, η μνήμη ταξιδεύει στο παρελθόν και είναι δυνατόν να νιώσει κανείς ακόμα την παρουσία της Matilde di Canossa. Εδώ πράγματι υπήρχε ένα κάστρο στρατηγικής σημασίας, τόσο πολύ που απαιτήθηκε, το 1298, να είναι παρόντες στην πράξη της ειρήνης μεταξύ Μπολόνια και Πιστόια και οι εκπρόσωποι του Monte Acuto. Είναι σίγουρα το πιο γοητευτικό και χαρακτηριστικό χωριό της περιοχής, εκπληκτικά διατηρημένο και προσφέρει στον επισκέπτη τη διπλή ευχαρίστηση ενός ταξιδιού πίσω στο χρόνο και μιας βουτιάς στο εκπληκτικό τοπίο που απολαμβάνει κανείς από τα τείχη του. Στο ψηλότερο μέρος του χωριού, προσβάσιμο μόνο με τα πόδια, βρίσκεται η εκκλησία του San Nicolò, που χρονολογείται γύρω στον 17ο αιώνα.... Δεν μπορεί κανείς παρά να πιει μια γουλιά αγνό νερό από το συντριβάνι του Poli (αυτού που έφερε πρώτος το νερό στο χωριό) που βρίσκεται στο κέντρο της πλατείας της Εκκλησίας και να συνεχίσει με μια επίσκεψη στο παλιό πλυντήριο “I Pozzi” (κατασκευή του 19ου αιώνα από πέτρα serena που χρησιμοποιείται ακόμα από τις γυναίκες του χωριού). (Πηγή: https://www.cornoallescale.net/localita/monteacuto-delle-alpi )

Θέα στον καταρράκτη

Here you can make a stop for a snack and a drink

I can only agree with Damiano; the colonnade is very impressive, but also strenuous. Therefore, you should make the walk up to San Luca early in the morning, otherwise it will be too hot.