Οι καλύτεροι αστικοί περίπατοι στην Ανατολική Ελβετία

Το Μουσείο Τέχνης του Σανκτ Γκάλεν φιλοξενεί μια πλούσια συλλογή ζωγραφικής και γλυπτικής από τον ύστερο Μεσαίωνα έως σήμερα. Τα κύρια σημεία της συλλογής είναι η ολλανδική ζωγραφική του 17ου αιώνα, η τέχνη του 19ου αιώνα από την Ελβετία, τη Γερμανία και τη Γαλλία, η αγροτική ζωγραφική του Appenzell καθώς και η διεθνής μοντέρνα τέχνη. Το σημερινό κτίριο του μουσείου άνοιξε το 1877.

Το θέατρο Dreisparten του St. Gallen (όπερα, οπερέτα, μιούζικαλ, δράμα, παιδικό θέατρο και χορός) θεωρείται το παλαιότερο επαγγελματικό θέατρο της Ελβετίας. Ένα πρώτο ερασιτεχνικό θέατρο δημιουργήθηκε εδώ ήδη από τον Μεσαίωνα γύρω στο 900 μ.Χ.· κινητήριες δυνάμεις ήταν οι μοναχοί Tutilo και Notker Balbulus. Επειδή η κυρίαρχη εκκλησία στην πόλη του μοναστηριού ήταν αρνητική απέναντι στο θέατρο, δεν μπόρεσε να δημιουργηθεί μια τακτική θεατρική λειτουργία μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα. Μόνο από το 1801 υπήρχε ένα μόνιμο θέατρο. Το νέο κτίριο του θεάτρου από τον Claude Paillard εγκαινιάστηκε το 1968. Η αρχιτεκτονική βασική ιδέα που εφαρμόστηκε με συνέπεια είναι το κανονικό εξάγωνο και επομένως η γωνία των 120 μοιρών. Από το 2020 έως το 2023, το κτίριο του θεάτρου ανακαινίστηκε πλήρως με 48,6 εκατομμύρια φράγκα (πάνω από 53 εκατομμύρια ευρώ). Από το 2000, η Συμφωνική Ορχήστρα του St. Gallen και το πρώην Δημοτικό Θέατρο του St. Gallen λειτουργούν με την επωνυμία "Konzert und Theater St. Gallen".

Η χαμηλή σειρά σπιτιών της Zeughausgasse έχει μια ιδιαίτερη γοητεία. Η οικεία ατμόσφαιρά της μαγεύει.

Ο θρύλος του πουλιού Γρύπα, ενός τρομακτικού μυθικού πλάσματος, ενέπνευσε την τοιχογραφία του Willy Koch του 1943 σε αυτό το σπίτι της παλιάς πόλης. Σύμφωνα με τον παλιό θρύλο, ο Γρύπας φυλάει τον κρυμμένο χρυσό των βουνών. Στην εικόνα του Koch, το γιγάντιο πουλί σφίγγει τους θησαυρούς με τα νύχια του. Όποιος του αποσπάσει ένα κομμάτι, τον περιμένει - όπως στην εικόνα τον άπληστο αρπακτικό, την κολακευτική καλλονή, τον βασιλιά και τη βασίλισσα - ο σίγουρος θάνατος. Εντελώς διαφορετικοί είναι οι άνθρωποι που δεν αρπάζουν την τύχη τους, αλλά την κερδίζουν και την παρακαλούν: ο μοναχός, οι χωρικοί, οι βοσκοί, που απεικονίζονται στη δεξιά πλευρά.

Το διώροφο παράθυρο στον "Οίκο του Πελεκάνου" χρονολογείται από το 1708. Το όνομα του σπιτιού "Στον Πελεκάνο" αναφέρεται για πρώτη φορά σε έγγραφο το 1733. Το τετραώροφο κτίριο χρησιμοποιείται σήμερα ως καφέ και κατοικία. Η χάλκινη στέγη επιστέφεται από έναν χρυσό πελεκάνο. Σκίζει το στήθος του για να ποτίσει τα τρία μικρά του με αίμα. Η φωλιά του είναι φτιαγμένη από ένα αγκάθινο στεφάνι. Το πουλί συμβολίζει την "αυτοθυσιαστική αγάπη προς τον πλησίον", το αγκάθινο στεφάνι τα πάθη του Χριστού.

Cathedral, St. Gallen Several earlier structures preceded the monumental church. Originally, the chapel of Saint Gallus stood on this site, where the saint was buried around 640. Later buildings incorporated Gallus's tomb. Around 720 (the founding of the monastery), a stone church was built. By the 9th century, the church had already reached its present length. In the 15th century, a new choir in the Gothic style was constructed. In 1756, the monks embarked on the final phase of the church's reconstruction, which was completed in 1766. The renowned architect Johann Kaspar Bagnato played a significant role in the design, while Johann Michael Beer oversaw the construction. The patrons were Abbots Cölestin Gugger von Staudach and Beda Angehrn. After the dissolution of the monastery, the church became a cathedral (bishop's church) in 1824. The church underwent interior renovations from 1961 to 1967 and exterior renovations from 2000 to 2003. The church has an elongated, rectangular floor plan. Within this plan, a rotunda (round structure) is inserted, resembling a transept. On the eastern end, the striking twin-tower facade rises as a dominant feature, the emblem of the Diocese, City, and Canton of St. Gallen. The facade's sculptural decoration includes figures of Saints Maurice and Desiderius and a relief depicting the Coronation of the Virgin Mary by the Holy Trinity. The interior of the church is a three-aisled, free-pillared structure with a central dome (rotunda). High-quality stucco work, vault paintings, altars, and the choir stalls are among the highlights of the interior. The concept of harmoniously coordinated art forms is the work of Christian Wentzinger, sculptor and painter. Text / Source: City of St. Gallen, Town Hall, 9001 St. Gallen https://www.stadt.sg.ch/home/freizeit-tourismus/stgallen-entdecken/stiftsbezirk-unesco-weltkulturerbe.html

City Lounge (Red Square), St. Gallen Switzerland's first public living room unfolds in the open air of St. Gallen's Bleicheli district. Covered in red rubber granules and illuminated by artistic light fixtures, the "City Lounge" by artist Pipilotti Rist and architect Carlos Martinez invites visitors to relax and marvel. The Bleicheli district in St. Gallen is a typical shopping and office area. The fact that people still frequent the space until late in the evening is thanks to the airy living room designed by multimedia artist Pipilotti Rist and architect Carlos Martinez. The large Red Square is furnished with sofas, chairs, tables, loungers, and a Porsche – all covered, like the ground, in a vibrant red carpet of plastic granules. During the day, children use this unusual urban landscape to play, while employees of the surrounding shops take breaks on the comfortable seating. In the evenings, light sculptures suspended like floating boulders above the square illuminate the scene, drawing young and young-at-heart people into their glow. Text / Source: St.Gallen-Lake Constance Tourism, Bankgasse 9, St. Gallen / myswitzerland.com https://www.myswitzerland.com/de-ch/erlebnisse/stadtlounge-roter-platz/

Fine view across the water high up at Laufen Castle