Εύκολες πεζοπορίες και περίπατοι στην Ανατολική Ελβετία

Το Μουσείο Τέχνης του Σανκτ Γκάλεν φιλοξενεί μια πλούσια συλλογή ζωγραφικής και γλυπτικής από τον ύστερο Μεσαίωνα έως σήμερα. Τα κύρια σημεία της συλλογής είναι η ολλανδική ζωγραφική του 17ου αιώνα, η τέχνη του 19ου αιώνα από την Ελβετία, τη Γερμανία και τη Γαλλία, η αγροτική ζωγραφική του Appenzell καθώς και η διεθνής μοντέρνα τέχνη. Το σημερινό κτίριο του μουσείου άνοιξε το 1877.

Το θέατρο Dreisparten του St. Gallen (όπερα, οπερέτα, μιούζικαλ, δράμα, παιδικό θέατρο και χορός) θεωρείται το παλαιότερο επαγγελματικό θέατρο της Ελβετίας. Ένα πρώτο ερασιτεχνικό θέατρο δημιουργήθηκε εδώ ήδη από τον Μεσαίωνα γύρω στο 900 μ.Χ.· κινητήριες δυνάμεις ήταν οι μοναχοί Tutilo και Notker Balbulus. Επειδή η κυρίαρχη εκκλησία στην πόλη του μοναστηριού ήταν αρνητική απέναντι στο θέατρο, δεν μπόρεσε να δημιουργηθεί μια τακτική θεατρική λειτουργία μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα. Μόνο από το 1801 υπήρχε ένα μόνιμο θέατρο. Το νέο κτίριο του θεάτρου από τον Claude Paillard εγκαινιάστηκε το 1968. Η αρχιτεκτονική βασική ιδέα που εφαρμόστηκε με συνέπεια είναι το κανονικό εξάγωνο και επομένως η γωνία των 120 μοιρών. Από το 2020 έως το 2023, το κτίριο του θεάτρου ανακαινίστηκε πλήρως με 48,6 εκατομμύρια φράγκα (πάνω από 53 εκατομμύρια ευρώ). Από το 2000, η Συμφωνική Ορχήστρα του St. Gallen και το πρώην Δημοτικό Θέατρο του St. Gallen λειτουργούν με την επωνυμία "Konzert und Theater St. Gallen".

Η χαμηλή σειρά σπιτιών της Zeughausgasse έχει μια ιδιαίτερη γοητεία. Η οικεία ατμόσφαιρά της μαγεύει.

Ο θρύλος του πουλιού Γρύπα, ενός τρομακτικού μυθικού πλάσματος, ενέπνευσε την τοιχογραφία του Willy Koch του 1943 σε αυτό το σπίτι της παλιάς πόλης. Σύμφωνα με τον παλιό θρύλο, ο Γρύπας φυλάει τον κρυμμένο χρυσό των βουνών. Στην εικόνα του Koch, το γιγάντιο πουλί σφίγγει τους θησαυρούς με τα νύχια του. Όποιος του αποσπάσει ένα κομμάτι, τον περιμένει - όπως στην εικόνα τον άπληστο αρπακτικό, την κολακευτική καλλονή, τον βασιλιά και τη βασίλισσα - ο σίγουρος θάνατος. Εντελώς διαφορετικοί είναι οι άνθρωποι που δεν αρπάζουν την τύχη τους, αλλά την κερδίζουν και την παρακαλούν: ο μοναχός, οι χωρικοί, οι βοσκοί, που απεικονίζονται στη δεξιά πλευρά.

Το διώροφο παράθυρο στον "Οίκο του Πελεκάνου" χρονολογείται από το 1708. Το όνομα του σπιτιού "Στον Πελεκάνο" αναφέρεται για πρώτη φορά σε έγγραφο το 1733. Το τετραώροφο κτίριο χρησιμοποιείται σήμερα ως καφέ και κατοικία. Η χάλκινη στέγη επιστέφεται από έναν χρυσό πελεκάνο. Σκίζει το στήθος του για να ποτίσει τα τρία μικρά του με αίμα. Η φωλιά του είναι φτιαγμένη από ένα αγκάθινο στεφάνι. Το πουλί συμβολίζει την "αυτοθυσιαστική αγάπη προς τον πλησίον", το αγκάθινο στεφάνι τα πάθη του Χριστού.

Somewhat hidden in the "Flüe" (a local name for a rock formation), you'll find the Nagelfluh cave, also known as "Winterlislöchli". The area, with benches and a barbecue, offers a fantastic view of the German Klettgau region. According to local legend, a peddler woman named Winterlise once lived here for a time.

Between Wilchingen and Osterfingen, extensive vineyards shape the landscape of the Klettgau region. Rows of Pinot Noir, Riesling-Silvaner, and Pinot Gris stretch across the rolling hills, giving the region its distinctive character. The wine country reveals itself in a different light each season – from the fresh green of spring to the warm colors of autumn.

From here you have a beautiful view of Stein am Rhein. To the right you can see the old town, to the left the river promenade.