Οι καλύτερες MTB διαδρομές στο Άστι

Η εκκλησία των Santi Nazario e Celso είναι μια εκκλησία που βρίσκεται περίπου δύο χιλιόμετρα από το Montechiaro d'Asti, στο Πιεμόντε, στις πλαγιές ενός πράσινου λόφου (το "Bric San Nazario"), περιτριγυρισμένη από δέντρα εκτός από την πρόσοψη. Χαρακτηρίζεται από ένα ψηλό καμπαναριό και από το χρωματικό αποτέλεσμα που δίνουν οι εναλλασσόμενες ζώνες από τούβλα και ψαμμίτη. Αποτελεί μια σημαντική μαρτυρία της ρωμανικής αρχιτεκτονικής που αναπτύχθηκε τον 12ο αιώνα στο Monferrato astigiano.

Το Santuario di Crea βρίσκεται στο Serralunga di Crea, στο Monferrato, στην επαρχία της Alessandria, σε υψόμετρο περίπου 455 μέτρων.

Πολύ φιλόξενο και περιποιημένο πλακόστρωτο.

Εκκλησιαστικό κτίριο διατηρημένο σε άριστη κατάσταση

Το Monastero Bormida είναι ένα γοητευτικό ιταλικό μεσαιωνικό χωριό που βρίσκεται στην επαρχία της Άστι, στο Πιεμόντε, βυθισμένο στα υποβλητικά τοπία της Langa Astigiana. Το χωριό γεννήθηκε γύρω στο 1050, όταν μια ομάδα Βενεδικτίνων μοναχών κλήθηκε από τον μαρκήσιο Aleramo για να εκχερσώσει και να επανακατοικήσει τις γαίες που είχαν καταστραφεί από τις επιδρομές των Σαρακηνών.

Το Roccaverano είναι ένας γοητευτικός και αυθεντικός ιταλικός δήμος που βρίσκεται στην επαρχία της Άστι, στο Πιεμόντε. Με υψόμετρο περίπου 800 μέτρων, υψώνεται στον λόφο που χωρίζει τις κοιλάδες Bormida και είναι ο υψηλότερος οικισμός σε όλη την περιοχή της Άστι. Αυτό το γραφικό μεσαιωνικό χωριό είναι διεθνώς διάσημο για δύο κύριους λόγους: την πλούσια ιστορική του κληρονομιά και την παραγωγή του διάσημου Robiola di Roccaverano DOP.

Το Roccaverano είναι ένας γοητευτικός και αυθεντικός ιταλικός δήμος που βρίσκεται στην επαρχία της Άστι, στο Πιεμόντε. Με υψόμετρο περίπου 800 μέτρων, υψώνεται στον λόφο που χωρίζει τις κοιλάδες Bormida και είναι ο υψηλότερος οικισμός σε ολόκληρη την περιοχή Astigiano. Αυτό το γραφικό μεσαιωνικό χωριό είναι διεθνώς γνωστό για δύο κύριους λόγους: την πλούσια ιστορική του κληρονομιά και την παραγωγή του διάσημου Robiola di Roccaverano DOP.

Το Κάστρο του Μοναστηριού Bormida δεν γεννήθηκε ως αμυντική δομή, αλλά ως βενεδικτίνικο μοναστήρι, που ιδρύθηκε γύρω στο 1050 από μοναχούς που προέρχονταν από την μονή Fruttuaria, καλεσμένοι από τους Μαρκήσιους Aleramici για να εκκαθαρίσουν τις γαίες που είχαν καταστραφεί από τις σαρακηνικές επιδρομές. Ο πύργος ύψους 27 μέτρων που βλέπουμε ακόμα και σήμερα ήταν αρχικά το καμπαναριό, και ο ποταμός που ρέει λίγα μέτρα από τον νότιο πύργο επιβεβαιώνει τη μη στρατιωτική φύση του κτιρίου. Το 1393 οι Βενεδικτίνοι εγκατέλειψαν το μοναστήρι και άρχισε η φεουδαρχική ιστορία: το φέουδο πέρασε στους Μαρκήσιους Del Carretto, οι οποίοι τον 15ο αιώνα πρόσθεσαν τις πρώτες αμυντικές δομές μετατρέποντάς το σε κάστρο. Το κτίριο είναι μια τετράγωνη δομή με εσωτερική αυλή, προστατευμένη από πύργους σε πολλές πλευρές και συνδεδεμένη με το πρώην καμπαναριό με μια μικρή κρεμαστή γέφυρα. Στην νότια πρόσοψη διακρίνεται μια αναγεννησιακή λογγέτα με δύο αψίδες και πέτρινη κολωνίδα. Στο εσωτερικό, τα δωμάτια του κύριου ορόφου — που μετατράπηκαν τον 17ο αιώνα — διατηρούν ψηφιδωτά δάπεδα και θολωτές οροφές με νωπογραφίες με λουλουδάτα και γεωμετρικά μοτίβα. Το κάστρο πέρασε στη συνέχεια στους Della Rovere και αργότερα στην Γενοβέζικη οικογένεια Polleri, για να γίνει τελικά ιδιοκτησία του Δήμου από το 1880. Σήμερα είναι επισκέψιμο και εντάσσεται στο περιφερειακό δίκτυο "Ανοιχτά Κάστρα".