Αξιοθέατα και μέρη για επίσκεψη Léthuin - Top 5

Η εκκλησία Saint-Martin de Gommerville (Eure-et-Loir) βρίσκει τις ρίζες της στον 12ο αιώνα, εποχή της αρχικής της ίδρυσης στο ρομανικό ρυθμό. Ακολουθούν τα κύρια στάδια της ιστορίας και της αρχιτεκτονικής της εξέλιξης: Τα κύρια στάδια της κατασκευής της • 12ος αιώνας (Ρίζες): Ανέγερση της αρχικής εκκλησίας. Από αυτή την πρώιμη ρομανική εποχή, το κτίριο διατηρεί κυρίως το νότιο τμήμα του εγκάρσιου κλίτους με χαρακτηριστική θολωτή οροφή. Το 1180, η προστασία της εκκλησίας παραχωρείται επίσημα στην μονή Valmont από τον Robert d'Estouteville. • 18ος αιώνας: Η εκκλησία υφίσταται σημαντικές τροποποιήσεις. Η κύρια αίθουσα, μεγάλο μέρος του πύργου της διασταύρωσης, καθώς και ο βόρειος βραχίονας του εγκάρσιου κλίτους ανακατασκευάζονται πλήρως κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. • 19ος αιώνας (Διαμορφώσεις): Το 1825, το σημερινό ιερό χτίζεται από τον λιθοξόο Turquetille (ο οποίος άφησε εκεί μια χαραγμένη επιγραφή). Αργότερα, το 1844, ο αρχιτέκτονας Brunet-Debaines προσθέτει τη βιβλιοθήκη. Ο αντίκτυπος της Γαλλικής Επανάστασης Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης (αρχές 1794), η εκκλησία υπέστη τα κύματα της αποχριστιανοποίησης. Τα περιουσιακά της στοιχεία, τα έπιπλα και τα παγκάρια κατάσχονται και πωλούνται από τον δήμο. Πιστό στην ιστορία πολλών εκκλησιών της περιοχής, τα καμπάνες της κατεβάστηκαν και στη συνέχεια λιώθηκαν για την κατασκευή κανονιών για τους επαναστατικούς στρατούς.

Η εκκλησία Saint-Martin de Gommerville βρίσκει τις ρίζες της στον 12ο αιώνα, εποχή της αρχικής της ίδρυσης σε ρομανικό ρυθμό. Ακολουθούν τα κύρια στάδια της ιστορίας και της αρχιτεκτονικής της εξέλιξης: Τα κύρια στάδια της κατασκευής της • 12ος αιώνας (Ρίζες): Ανέγερση της αρχικής εκκλησίας. Από αυτή την πρώιμη ρομανική εποχή, το κτίριο διατηρεί κυρίως το νότιο εγκάρσιο κλίτος με ένα χαρακτηριστικό θόλο με νεύρα. Το 1180, η προστασία της εκκλησίας παραχωρείται επίσημα στην μονή του Valmont από τον Robert d'Estouteville. • 18ος αιώνας: Η εκκλησία υφίσταται σημαντικές τροποποιήσεις. Το κυρίως κλίτος, μεγάλο μέρος του πύργου του σταυροειδούς τμήματος, καθώς και ο βόρειος βραχίονας του εγκάρσιου κλίτους ανακατασκευάζονται πλήρως κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. • 19ος αιώνας (Διαμορφώσεις): Το 1825, το σημερινό ιερό χτίζεται από τον λιθοξόο Turquetille (ο οποίος άφησε μια χαραγμένη επιγραφή). Αργότερα, το 1844, ο αρχιτέκτονας Brunet-Debaines προσθέτει την παστοφορία. Ο αντίκτυπος της Γαλλικής Επανάστασης Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης (αρχές 1794), η εκκλησία υπέστη τα κύματα της αποχριστιανοποίησης. Τα περιουσιακά της στοιχεία, τα έπιπλα και οι πάγκοι κατάσχονται και πωλούνται από τον δήμο. Πιστές στην ιστορία πολλών εκκλησιών της περιοχής, οι καμπάνες της κατεβάστηκαν και στη συνέχεια χυτεύτηκαν για την κατασκευή κανονιών για τους επαναστατικούς στρατούς.

Το Ouarville ήταν έδρα ενός προνοριακού κουράτου των μοναχών του Αγίου Ιωάννη, εξαρτώμενο από το Αββαείο Chartres του Αγίου Ιωάννη στην Κοιλάδα. Η εκκλησία του Αγίου Μαρτίνου χτίστηκε για να στεγάσει λείψανα που μεταφέρθηκαν από την Κωνσταντινούπολη περίπου το 1150.

The bell tower and nave were erected in 1150 to house the relics of Saint Martin. The choir and side aisles date from 1519. At the beginning of the 17th century, significant ornamental donations were added, as well as two altars in the side aisles dedicated to Saint Sebastian and the Virgin Mary. Major renovations were carried out in the 19th century: the choir vaults were completely rebuilt in 1859. The stained-glass windows date from 1871. A baptistery outside the building was built to the north of the first bay of the nave. The bays above each altar are built in the neo-Gothic style. The original decoration, dating from the 16th to 18th centuries, consisting of geometric elements in red, yellow, and black, has recently been restored. It is a tempera painting on a sand and lime plaster. It adorns the elevations and the vaults of the two lower sides.

The nave consists of a main nave and an aisle to the north. A bell tower is located to the south, as well as a seigneurial chapel. The choir consists of a straight bay and a semicircular apse. A first church was built in the late 11th and early 12th centuries by Étienne de Denonville. It was modified in the 16th century by Pierre de Hémard. A seigneurial chapel was built shortly after the death of Jacques de Hémard, Lord of Denonville, in 1559. On the old vault, in 1658, one could still see "the coat of arms and blazons of the Hémard family, which are six sable burels, around which are the hat and cords of a cardinal from the family." The vault was rebuilt by the Brisay family in 1722. A project to extend the church was considered in 1755 but never carried out. The north aisle was built in 1770.

Small, very romantic mansion to see absolutely. It is located on a small road not necessarily in the routes usually used. Definitely worth a visit.

On the way, I cross this manor / castle, in a bucolic setting, I would be curious to discover it more

today, the castle and its round towers display a singular silhouette in pink brick in the village. Its history dates back to the invasion of the Romans who set up a farm there to supply Rome with wheat. Over the years this farm was fortified then, during the wars of religion, it became a fortified castle surrounded by defensive moats. Raised to the rank of Marquisate by Louis XIV, the castle was abandoned. Very degraded, in 1760, the decision was taken to ask the architect Liégeon to rebuild, on the foundations, a simple residence, integrated into the outbuildings of the thirteenth century. During the revolution, the property was confiscated and then bought back from the National Property.